Une Balle dans le Canon (1958)

Nog geen stemmen voor een gangster flic van Deville met Hanin, van Eck, Frankeur, Rochefort, Lonsdale en de andere Bardot ?
Aartsimitator Deville besloot hier duidelijk Rififi en de gangsterflcis van Melville te plagieren, wat een wel prettig ogende maar wat lege film oplevert gebaseerd op een serie noire pulprommanetje voor de film ook bewerkt door Simonin.
Hierboven wordt volstrekt ten onrechte de suggestie gewekt dat Rochefort en Lonsdale de protagonisten zouden zijn, de 2 Indochina veteranen en would be gangsters zijn echter Hanin en Van eck, Rochefort heeft slechts een bijrol als kelner in hun nachtclub, Lonsdale is hun leverancier...van food en beverage bedoel ik, niet van drawgs. Ales bij mekaar spreken ze misschien 10 zinnetjes uit, hun stardom leek nog ver weg.
Het verhaal zit dus zo: de 2 worden in hun nek gezeten door een Amerikaanse gangster die om onduidelijke reden le Maltais wordt genoemd, en zoeken hun heil bij een grote gangster gespeeld door Frankeur, die nog wel een leuk klusje voor ze heeft...en nog wat snode plannetjes op de achtergrond. De andere Bardot speelt het vriendinnetje van van Eck, en lijkt hier sprekend op Isabelle Huppert, n.b.
Het slot maakt de Melvilliaanse inspiratie geheel duidelijk.
Dit alles werd voorzien van een uiteraard jazzy score, ook diegetisch geleverd door zangeres Hazel Scott.

Afgezien van die standaard introductie
Altijd weer leuk en interessant om te zien welke onbekende/bekende films je aan de vergetelheid (of "onwetendheid", mea culpa ) weet te ontrukken.
Toch ook een beetje jammer dat je geen waardering in sterren toekent, maar alla, ieder zijn ding.

Neen, ik dien hier een mea culpa uit te spreken: ik zie dat hier een speelduur van 95 minuten staat aangegeven en dat doen vrijwel alle bronnen, ik had u echter moeten waarschuwen voor het feit dat de DVD versie slechts amper 75 minuten duurt .

-edit: ik dien hier nogmaals mijn excuses uit te spreken omdat ik:

1 suggereerde dat de gangsterfilms van Melville van grote invloed waren, terwijl dat er hooguit 1 kan zijn geweest gezien de chronologie.

2 Deville een aartsimitator noemde, wat op zich wel klopt maar dan toch had moeten vermelden dat dit zijn debuut was, en dan dien je wat lankmoediger te zijn.

Het is dus maar goed dat ik, onnozele, niet durf te stemmen.

Eerlijkheid = troef, hetgeen mijn vertrouwen in je recensies nog verstrekt.

Zeer gewaardeerd.

Leuke kleine film met weer veel aandacht voor de uitvoering van de overval zoals we vaker zien in Franse films van die tijd (Rififi?). Acteerwerk vond ik niet altijd overtuigend, maar ook niet storend, wellicht ook vanwege de korte tijdsduur. En Rochefort eens zonder snor

Ik ben verzot op dit Franse genre, maar deze is toch iets minder dan ik gehoopt had, maar toch nog aardig.

Hanin zie ik graag, en dan vooral in films uit de periode jaren '50-'60.

Waarom Brigitte Bardot's jongere zus Mijanou maar een matige filmcarrière gehad heeft is hier wel duidelijk, zelfs al heet ze in de film Brigitte Ze heeft te weinig uitstraling.

De jazzy score beviel mij best.