Hard Luck Hero (2003)

Was wel geïnteresseerd in deze film van Sabu waarin hij niet met gebruikelijke cast aan de gang gaat maar met de 6 koppige Japanse boyband V6. De poster deed mij in eerste instantie het ergste vrezen, maar ik heb intussen geleerd dat Sabu werkelijk voor niets uit de weg gaat; Met deze film - die begon als een kleine productie omtrent de band maar groeide tot volwaardige film - heeft mij dan ook opnieuw vermaakt.

Film begint eigenlijk bij de eerste minuut zonder enige introductie, een jongen word gedwongen in te vallen als Thaise vechter in een illegale kickbokswedstrijd, en weet totaal niet wat hem te wachten staat. Opvallend is meteen de muziek die op veel momenten compleet op de voorgrond staat. Sabu gaat ook hier gemakkelijk weer elk mogelijk muziekgenre af maar weet ze precies te passen. Na twee toffe entrances van de twee boxers luidt te bel en is de eerste lach reeds gevallen. Na de eerste punch kan je enkel denken, what the fuck - en de hel breekt los!

Het is deze scène die tot drie keer toe herhaalt word, alle keren door de ogen van drie verschillende duo's. Met een dergelijke grote cast weet Sabu het nog aardig voor elkaar te krijgen een en ander aan karakterinformatie voor te schotelen, - verder is hij waarschijnlijk vooral hard bezig geweest met zijn acteurs, want die doen het verrassend genoeg prima zonder negatief op te vallen. Uiteraard mag ook hier de kop van Terajima niet missen, en zijn enige scène met omschrijvingen van recente gevechten was dan ook compleet hilarisch. Ik kan eigenlijk niet wachten hem te zien in Sabu's Blessing Bell.

Maar nog hilarischer was de shoot-out die totaal uit het niets kwam. Goed om eens een keer echt hardop te kunnen lachen om complete onzin. Ditmaal geen echte interessante personages zoals wij kennen in Sabu's Monday of Postman Blues, maar wanneer zij allen eindigen in een achtervolging in de auto is dat best genieten. Sabu weet ook in Hard Luck Hero weer een typische sterke climax te creëren, en wanneer de 6 jongens uiteindelijk naast elkaar liggen kan je enkel denken; hoe krijgt hij het toch voor elkaar om zo'n groep personages bij elkaar te laten eindigen.

Hij doet het leuk, en heeft er lol in - de laatste snelle beeldencompilatie is dan ook awesome om dan net zo snel de credits te doen verschijnen. Sabu overtuigd wederom vooral door zijn tempogevoel en gevoel voor detail. Een lang uitgesponnen slow-motion scène in een bar valt op maar is eigenlijk totaal niet relevant, - ik kan het wel waarderen.

Weer een Sabu rijker - echt geen meesterwerk, wel gewoon erg leuk.

3.5/5.0

Redelijke film.

Vooral de droge Sabu-momentjes geven de film kleur. De vertelstructuur en de richting die de film opstuurt zijn namelijk nogal uitgekauwd en niet echt interessant. Vooral omdat die ene scène mij de tweede keer al nauwelijks meer kon boeien, laat staan de derde. Ook de 2 Fast 2 Furiousachtige-achtervolging vond ik niet zo geweldig, net als de muziek die op het eind wat gaat vervelen. Alleen Terajima gaat maar niet vervelen, jammer dat de man hier niet een wat grotere rol in heeft.

3*

Fijne herziening.

Zonder de context van Tanaka's eerdere werk en even afstand nemend dat dit eigenlijk gewoon een promo-projectje was voor V6 (J-Pop band), is dit toch een erg genietbare film, ook jaren later nog. Had verwacht dat de film wat zou teleurstellen, maar nadat Hold Up Down toch best meeval had ik iets meer zin in deze. Het blijft wel de minste van de twee, maar toch een stuk vermakelijker dan ik me herinnerde.

Qua opzet is de film niet al te origineel. Een aantal personages krijgen te maken met eenzelfde explosieve scene. Ze snellen allen een andere richting uit, worden achterna gezeten door politie én Yakuza, en uiteindelijk zullen hun paden weer kruisen.

Maar de film ziet er leuk uit, Tanaka behoudt z'n speelse manier van films maken, en de heren doen het eigenlijk best nog behoorlijk, al zou ik toch liever Tanaka's vaste cast gezien hebben. Maar een kort en aangenaam filmpje, stelt niet teleur als je tevreden bent met vlot en geinig vermaak.

4.0* en een uitgebreide review