À Coeur Joie (1967)

BB #38

I never tried to ask more questions / they just kept their secrets / day after day i was more in love / with my small country

BB is getrouwd met Jean Rochefort, maar raakt verstrikt in een avontuurtje van twee weken met Laurent Terzieff. Met een zingend hart, de vlinders in de buik en wat al niet meer zij. Een stuk kijkvoer van honderddertien in een dozijn zou je denken, maar nee, want dit is geen flauwe BB-komedie zoals zoveel van haar films maar een erg fraaie en integere kijk op het leven. En daarmee een van de betere films uit haar lijst, en gelukkig ook supermooi gerestaureerd door Kino Lorber - eindelijk weer eens een BB film waarvan de kleuren gewoon kloppen.

Maar daar blijft het niet bij, BB speelt op haar best in deze film, op minstens het niveau van Le Mépris of La Vérité. Maar behalve dat is ze in deze film ook op haar verleidelijkst, mooier en aantrekkelijker dan ooit tevoren. Als je je ooit afvroeg waar ze haar faam precies aan te danken had, dan is deze film je huiswerk.nHad nou alleen nog de rol van Terzieff omgewisseld geweest met Rochefort, dan had het wellicht een meesterwerk kunnen zijn. Niet dat Terzieff slecht is, verre van, maar hij mist net dat beetje diepte, het mysterieuze dat een acteur als Rocherfort met zijn handen op zijn rug speelt.

Verder is het een heerlijk spel van de jaren-60, een sfeerbeeld, de filosofische zoekerigheid van die tijd en de intrigerende mengeling tussen burgerlijkheid en een haast volledig loslaten daarvan. Ietwat wollig uitgedrukt door de tekst die David Gilmour zingt in de opening, nog voordat hij zich bij Pink Floyd zou aansluiten.