Huang Xin Jia Ni (2001)

Gisteren gezien, en heeft me met een zeer dubbel gevoel achtergelaten.

Enerzijds is het een prachtige film, kalm, broedend en subtiel geschoten, anderzijds doet het plot zeer ongeloofwaardig aan, en lijkt het soms wel een soap. De film begint zeer goed, en wat meteen opvalt is het multicultureel karakter. Een groepje buitenlanders (Engelsen, Japanners, Chinezen ...) trekt door Frankrijk, de voertaal is Engels. Normaal is het ietwat lastig om Chinezen of Japanners Engels to horen praten tijdens een film (niet echt perfect), maar hier heeft het z'n functie, en draagt het zelfs bij. Ook het soms afwisselen naar hun eigen taal in sommige situaties brengt ook wat realisme met zich mee. Het eerste deel richt zich vooral op de vriendschap tussen de twee dames in kwestie.

Eens in Marokko aangekomen draait het verhaal echter. De kidnapping is best ridicuul, en komt totaal onverwacht in dit soort film. Het tweede deel richt zich wel volledig op deze zaak. Vreemde is dat hier een extreme scheiding is tussen de pure plotfeiten en het drama dat getoond wordt. Enerzijds voelen de gebeurtenissen fake, maar de emotie is er wel degelijk, en goed.

Reden hiervoor is zeker het knappe acteerwerk, de mooie strings en prachtige beelden. Eenmaal maakt de film een serieuze slipper (echt overmelige scene, vooral te danken aan de muziek), maar verder blijft de film consistent op het randje balanceren.

4*, want ik was toch eigenlijk best onder de indruk, al zou een iets beter (en vooral gerichter) scenario wel kunnen helpen.