Shiritsu Tantei Hama Maiku: Namae no Nai Mori (2002)

Na Canary de tweede (Japanse) sekte/community film die ik zie in een korte tijd.

Prima, klein low-budget filmpje van ‘Eureka’-regisseur Shinji Aoyama. Door de fletse look en lengte valt de film niet echt met eerder genoemde te vergelijken, al lijkt ook hier de (mysterieuze) sfeer meer bepalend dan zekere plotontwikkelingen. Voor mij was het vooral een fijn weerzien met de charismatische Masatoshi Nasage die lekker los kan gaan als de privé-detective die een beetje met een schuin oog tegen het hele gebeuren aankijkt.

Nergens heel speciaal of uniek, maar voor de lengte hoef je het in ieder geval niet te laten.

Eerder schreef ik dit bij Enbamingu:

En dat klopt hier ook weer.

Maar dit is de cyberpunk-variant van Aoyama. Waarin hij schatplichtig aan Ishii Sogo en Nagase opvoert als de Japanse Johnny Depp. Schmierend als de coole outcast, zeer overheersend aanwezig, meestal leuk, soms net niet.

Maar de film wordt gemaakt door Aoyama zelf: alleen al de muziek keuze gedurende de hele film (met name de aantiteling is briljant), de goedkope DV uitstraling (volgens imdb is dit een (V) [=direct to video] productie, maar de film zat in de officiële competite-selectie op het Filmfestival van Berlijn, dus dat klopt niet), de aaneenschakeling van farce, serieuze reflectie op persoon en maatschappij, thriller maken het typisch Aoyama zo weet ik nu (eindelijk).

Het heeft niet de impact van een Distance van Kore'Eda (vergelijkbaar in reflectie in een sekte) en het heeft niet de impact van de zoektocht uit Aoyama's eigen Yuriika. Maar uniek was het andermaal wel en met nog een Aoyama die klaarligt heb ik een nieuwe Japanse parel ontdekt. Met uitzondering van Eri Eri Rema Sabakutani nog geen meesterwerken van gezien, maar bij Aoyama kun je sowieso alles kijken. Verfrissend, onderhoudend, hoekig, verrassend en bij valgen ontroerend of op zijn minst meeslepend.

Veel te onbekend hier op de site, zelfs bij de Azië-freaks!

Nog niet gezien, maar wat je hier opnoemt lijkt eigenlijk rechtstreeks uit de andere Maiku Hama delen te komen. Al geloof ik graag dat Aoyama er z'n eigen draai aan gegeven heeft.

niet echt een film waarvan ik zeg die zal ik even gaan kijken

Daar zijn we je dan ook erg dankbaar voor.

Eindelijk gezien!

Hoewel ik op dezelfde score als Mochizuki Rokuro uitkom, ben ik het niet echt eens met zijn analyse. Hoewel Aoyama hier duidelijk wat van zichzelf inlegt, komt er ook gewoon érg veel uit het Maiku Hama personage gerold.

Nagase is een held in deze film. Eén en al cool, beetje gay en weird ook wel. Toffe mix van karaktertrekken. Het verhaaltje is wat mysterieuzer en iets fluffier dan de andere Hama films, dat zeker. Cool moment met de boom bijvoorbeeld.

Muziek is sterk, zeker naar het einde toe, visueel is het jammer genoeg iets te el cheapo. Jammer want dat het de film net dat beetje extra nog kunnen geven. Maar qua sfeer zit het wel goed, het mysterie blijft sterk behouden, zelfs na de aftiteling en Nagasa zit gegoten in z'n rol.

Toffe ontdekking en Aoyama blijft z'n unieke oeuvre waardig.

3.5*