Otoko no Isshô (2014)

Veel te strenge beoordelingen hier. Een unieke film, omdat het onderwerp en de uitwerking ervan zijn gelijke niet kennen. Althans, ik zag eigenlijk nog nooit een film met een dergelijk gegeven dat zo alledaags en normaal wordt uitgewerkt en daardoor volkomen geloofwaardig aanvoelt. Ik heb me geen seconde verveeld, alleen de muziek was wat te zoetig (zeker het La-La-La lied tegen het einde), maar verder heb ik er weinig op aan te merken.

Ik vond het nou juist niet al te geloofwaardig, kreeg toch een gevoel dat als je maar lang genoeg je avances volhoudt je uiteindelijk wel het hart veroverd van degene die je begeerd. En daarbij ook nogal lang. En wat ook niet helpt is dat het mannelijke hoofdpersonage een nogal vervelende man bleef vinden.

3.0*

Mochizuki Rokuro: misschien Shojo een keertje proberen? Wel net iets anders van toon en iets meer taboe qua onderwerp, maar wél net datzelfde natuurlijke wat je hier lijkt aan te spreken.

Erg fijne Hiroki.

Gezien het onderwerp had ik misschien een iets gewaagdere film verwacht van hem, maar dit is meer een luchtige Hiroki geworden. Doet af en toe zelfs ietwat aan Koreeda denken, al vind ik Hiroki beter in dit werk.

Fijn thema dat rustig en sereen uitgewerkt wordt. Sterk acteerwerk (maar daar zorgt Hiroki altijd wel voor), veel fijne, warme plaatjes met een hoop Japanse dramaclichés (landelijke omgeving) en een klassieke soundtrack.

Een Hiroki op niveau dus. Niet z'n beste werk, daarvoor is het misschien net iets té braaf, maar verder met volle teugen van genoten. Toch raar dat zijn films niet meer opgepikt worden.

4.0* en een uitgebreide review

Een eerlijke film zonder opsmuk over de relatie tussen twee beschadigde mensen, die —nog afgezien van het leeftijdverschil— in vrijwel alles elkaars tegenpool zijn. Zij introvert, zorgzaam, kwetsbaar; hij zelfverzekerd, cru en hautain. Hiroki heeft over het groeiproces, die beiden meemaken, een charmante film gemaakt, die je na een wat aarzelend begin helemaal inkapselt. De mooie, frisse plaatjes van de landelijke omgeving en de inbreng van Tsugumi’s vriendin en van de kleine Makoto zorgen er mede voor dat het nergens te zwaarmoedig wordt. Een film waar ik met veel plezier naar gekeken heb en die mij met een warm gevoel achterliet.