Press for Time (1966)

Eigenlijk heeft Norman Wisdom een enorme rotkop en kan hij erg op mijn zenuwen werken. Eigenlijk is hij vaak ook niet grappig. Eigenlijk zijn de rollen als zijn moeder en grootvader behoorlijk flauw, alhoewel die grootvader met zijn 200 miles wel leuk is. Maar toch is er iets waardoor ik blijf kijken en het vaak wel vermakelijk vind (na deze 3e film die ik nu met hem heb gezien). Het slapstick element slaat niet altijd aan, maar er zijn zo die momenten die erg leuk zijn; de fietser achtervolgen met de bus, het podium en de opening van het huis, de fiets in de woonkamer.

Wisdom doet mij ook denken aan een Bob Hope, die ook precies voldoet aan het 'eigenlijk betoog' hierboven. 3 sterren

Ik ben het helemaal eens met neo: Norman Wisdom heeft gewoon een ontzettende rotkop.

En toch hebben zijn films wel wat. Op de juiste momenten is hij bijna aandoenlijk en op de verkeerde momenten lacht hij zowel irritant als aanstekelijk. De verhalen zijn simpel, maar gelukkig pretendeert men ook nergens een topfilm te willen maken. De humor is leuk en herkenbaar. Zowel Robert Asher's als John Paddy Carstairs' films met Norman zijn fris en vrolijk gefilmd, plezierig om naar te kijken. Ik wordt blij van zulke beelden uit jaren '50 en '60.

En dat geldt, zoals neo al zei, inderdaad ook in meer of mindere mate voor iemand als Bob Hope, van wie ik, van de 49 films die op MM staan, ondertussen 26 films gezien heb.

Mijn besluit staat vast. Ik rust niet voordat ik alle Norman Wisdom's heb gezien.

Norman Wisdom komedies waren in de jaren 50 en 60 erg populair in Engeland. Volgens mij was deze film zelfs een van de grote kerstfilms in 1966.

Robert Asher was in de jaren 60 ook regisseur van afleveringen van populaire tv series The Saint en The Avengers

hier zie je ook Helen Mirren in haar eerste filmrol

Helen Mirren - IMDb

"Sir Norman Joseph Wisdom, OBE (4 February 1915 – 4 October 2010) was an English actor, comedian and singer-songwriter best known for a series of comedy films produced between 1953 and 1966 featuring his hapless onscreen character Norman Pitkin. These films initially made more money than the James Bond film series"

Norman Wisdom - Wikipedia, the free encyclopedia - en.wikipedia.org

Je zou zeggen vergeleken met die oudere jaren '50 films, dat deze dan wel minder zou moeten zijn. Komieken worden vaak vervelender naarmate ze langer bezig zijn.

De film is in kleur dat is een pluspunt. En hij wordt leuker na de helft. In het begin is het maar flauw, met Wisdom in verschillende rollen en die slapstick. Later wordt het rustiger. Met een aantal goede grappen, o.a. met die fiets aan de plafondlamp en dat hij er zelf ook aan blijft hangen, haha. Toch best lenig. Verder nog een aantal knappe dames. Het deed me wat aan de Benny Hill en Carry on films denken. En ze hebben er een leuk slot aan gebreid. Best aardig. 3.0

Net als de vorige schrijvers hier ervaar ik Norman Wisdom als afwisselend irritant en vermakelijk, en deze film is daarop geen uitzondering, maar gelukkig slaat de balans ditmaal wel in zijn voordeel uit. Mooie kleuren, de vriendelijke lokatie van een zonnig Engels kuststadje, een goed doorstomend plot, de gebruikelijke kluchtige humor en fysieke stunts (met voor mij als hoogtepunt de vergadering van de gemeenteraad die in het honderd loopt), en een paar opmerkelijke momenten, zoals de subtiele manier waarop Norman zijn redacteur op de kast jaagt wanneer hij geen enkel attribuut voor zijn journalistieke functie zelf blijkt te bezitten, de uit de toon vallende manier waarop hij de vriendelijke maar "plaine" dochter van de burgemeester onbedoeld voor schut zet door haar bijna te dwíngen mee te doen aan een missverkiezing, en de bizarre rol van Stanley Unwin als onverstaanbare gemeentesecretaris (volgens de IMDb-trivia-pagina was dat "Unwinese"-taaltje zijn eigen uitvinding en zelfs zijn handelsmerk!). Kortom, niets bijzonders maar wel dikke pret voor de liefhebber die in de stemming is. Met zoals gezegd de eerste filmrol van Helen Mirren (als één van de deelneemsters aan de missverkiezing) en met muziek van Manfred Manns Mike Vickers.

Deze maakt deel uit van The Norman Wisdom (12 dvd) collection met Engelse ondertitels.

Een film die er beetje tussenin zit, niet de slechtste maar ook niet de beste. Wel veel dialogen en het is vaak meer een politieke satire. De film begint met een goed intro van Norman als krantenverkoper maar dubbelrollen van zijn moeder en als premier zijn matig, al is de flashback wel leuk. Zodra hij de trein neemt naar het fictieve Tinmouth wordt film beter, met het gedoe van de tassen. Als hij bij de krant begint, is de ladenkastscène ook grappig. Daarna volgt een redelijke maar lange slapstickscène met busachtervolging omdat de fiets van Norman wordt gestolen. Later moet hij zijn excuses aanbieden, eerst wordt hij geplaagd door kinderen als hij op de fiets is en later neemt hij fiets mee in woonkamer, wat wel het hoogtepunt is van de film. Al volgt nog de opening van het 1000ste huis, met wederom die kinderen en verschijnt hij onaangekondigd bij de fotograaf.

De premier is niet blij met zijn kleinzoon daarom zorgt deze dat hij een baantje krijgt, ver weg bij een plaatselijk nieuwsbureau. Hier bakt Norman er ook niet al teveel van. Wel raakt hij al meteen verliefd op een medewerkster, maar die heeft al iemand. Het lelijke eendje Liz, de dochter van het gemeenteraadsechtpaar ziet Norman wel zitten. Na de politiek krijgt Norman de taak verslag uit te brengen van entertainment en komt zo op het idee van een schoonheidswedstrijd.

Langdradige en trage komedie met weinig interessant gegeven die door lenige en ondeugende Norman wel doorlopend oplevingen heeft. Soms kranige rollen van bijrolspelers want je moet toch maar kunnen meedoen met slapstick toestanden, dit valt vooral op met Noel Dyson tijdens opening van het huis. Verder mooi gefilmd in kleur in werkelijkheid Teignmouth. Af en toe wat langere mindere gedeelten zoals bij gemeenteraad en met schoonheidswedstrijd maar toch zitten er ook veel leuke momenten in, alleen de film is veel te lang. 4.0/3.0

(Allan Cuthbertson die aan het begin te zien is speelde o.a. bij Benny Hill en Tommy Cooper)