War-Gods of the Deep (1965)

Nog geen enkel bericht hier?? Pijnlijk laag gemiddelde ook. Ik geef toe dat je niet heel makkelijk aan deze film komt. Ik heb ‘m zelf tenslotte op VHS bemachtigd, maar er zouden toch genoeg Vincent Price fanaten moeten zijn die deze niet horen over te slaan.

City Under The Sea staat nu eenmaal niet te boek als zijnde een meesterwerk, maar toch heeft het alles in zich om liefhebbers van Lovecraftiaanse avonturen en hammer horror te bekoren. Daarbij toegegeven dat de ingrediënten, zoals een prachtig landhuis aan de Britse kust, een ontvoering van een schone maagd en visachtige mensen in een nabijgelegen stad onder water, niet bijster origineel, maar wel aanwezig zijn. De uitwerking is in elk geval wel goed. Ik kan bij dit soort producties niet vaak genoeg benadrukken dat de sfeer erg sterk is en meer dan voldoende compensatie biedt tegen het feit dat The City Under The Sea volstrekt niet meer eng is. De miniatuurdecors van de verzwolgen stad zien er mooi uit. Het doet wel een beetje Thunderbirdsachtig aan. Zeker met alle vallende rotsblokken. In de stad zelf speelt zich natuurlijk ook een mooi avontuur af waarin onze avonturiers cq redders in nood in aanraking komt met ‘de kapitein’ (een wederom fantastisch acterende Vincent Price). Ik zal verder niets meer verklappen, behalve dat verhaal zo van H.P. Lovecraft had kunnen zijn. Aanrader!

Fantasy film gebaseerd op een verhaal van Edgar Allan Poe, en die zich situeert in de serie films gebaseerd op avonturenliteratuur à la Jules Verne etc die in de jaren '50 en '60 als paddestoelen uit de grond kwamen. Grappig dat één van de personages net als in Journey to the Center of the Earth, op stap gaat met een kip. Als je even de ouderwetse decors en eenvoudige special effects over het hoofd kan zien, is het eigenlijk best een leuk verhaal en met wat verbeelding kan je je zo onderdompelen in het vreemde verhaal van de onderzeese stad waar de tijd stil is blijven staan . De ontsnapping naar het einde toe is nogal chaotisch gefilmd en daaraan zie je toch wel dat er niet veel middelen waren om dergelijke scènes in elkaar te steken. Een stuk minder dan bvb Journey maar zeker niet ondermaats.

Lo! Death has reared himself a throne

In a strange city lying alone

Far down within the dim West,

Where the good and the bad and the worst and the best

Have gone to their eternal rest.

Vincent Price leest aan de begin- en eind-credit voor uit het Poe-gedicht The City in the Sea (1845) van de Amerikaanse auteur Edgar Allan Poe. Het scenario is losjes gebaseerd op het gedicht en daarmee probeert de Britse avonturenfilm uit 1965 onder regie van Jacques Tourneur aansluiting te vinden bij de populariteit van de zeven films die Roger Corman baseerde op Poe en met Price in de hoofdrol. Deze stopte in 1964 maar menig ander regisseur bracht ook een Poe of pseudo-Poe film uit.

De film is wel een beetje vreemd want ondanks dat het dus gebaseerd is op een Amerikaanse auteur en de hoofdrollen worden vertolkt door Amerikaanse (B-)filmsterren (Vincent Price,Tab Hunter en Susan Hart) is het verder een echte Britse film. Het speelt zich af op de kust van Cornwall en acteur David Tomlinson zorgt voor een typisch Britse komische noot, door rond te lopen met een kip genaamd Herbert. Daarnaast is het verhaal wel van Poe maar in uitstraling lijkt het veel meer op de films die gebaseerd zijn op Jules Verne.

Visueel ziet het er mooi uit met spannende uitvindingen, de grotten van de stad Lyonesse en Victoriaanse kleding. Ook zijn er gill-men-monsters, al wordt hun aanwezigheid helaas niet heel erg goed benut. Wat me bij de climax brengt. Uiteraard speelt deze zich onder water af en al is dit best leuk om te zien, is het ook erg chaotisch en onduidelijk. Dit was de laatste film die regisseur Jacques Tourneur zal maken. De man heeft prachtige films gemaakt (waaronder de door Val Lewton geproduceerde Cat People, I Walked with a Zombie) en was misschien wel één van de grootste B-filmregisseur uit zijn tijd. Ook deze film mag er nog best wezen, ondanks dat echte spanning ontbreekt, is het zeker een entertainde film.

Visueel mooi vormgegeven (inclusief Susan Hart )

Fantasierijke decors etc.

Muziek ook passend.

Verhaal zwak uitgewerkt, teveel dialogen, te weinig actie.

De actie die er is, en dan vooral onder water, ziet er warrig uit en duurt mede daardoor ook nog te lang.

Onzinnige toevoeging van een kip (zucht)

Het bekijken (en beluisteren) waard is Vincent Price.

Wat een fascinerende stem en performance had die man toch.

Ik heb de DVD (Kino Lorber) aangeschaft omdat Tourneur de film regisseerde; en dat is een van mijn meest favoriete regisseurs.

Price is de bonus. (maar eigenlijk de "hoofdprice" )

En er is er nog een te vinden op de DVD, namelijk het interview met Tab Hunter.

Dat is erg leuk en interessant.

Ik ben geen fan van de man, maar door dit interview heeft hij wel aan sympathie gewonnen bij mij.

idd weinig stemmen maar ja,dit word dan ook wel oud.

ik vond sommige scenes echt top,zit een raar vreemd sfeertje in,

voor die tijd,maar de onderwater opnames vond ik erg slecht

beetje genoten maar ook beetje teleurstellend,

maar ff serieus wat een plaatje susan hart wow,wat een plaatje

Best vermakelijk hoor. Het is inderdaad wat oud en oubollig, en over de details van het plot moet je misschien ook niet te lang gaan nadenken, maar het is een film die met een fijne beknopte speelduur prima door z'n verhaal heenkomt. Aan de kust van Cornwall (meen ik) verdwijnen wat mensen, en het blijkt dat een oude kapitein die al eeuwen onder de zee leeft (want hij wordt daar om onduidelijke redenen niet ouder) daar verantwoordelijk voor is. Met vervolgens ook nog de legende van de verzonken stad Lyonesse, een soort van onderwatermensen met kieuwen en een vulkaan die op uitbarsten staat is er genoeg in het plot gestopt, al moet je je suspension of disbelief soms wel hard aanzetten. De dialogen en special effects zijn ook niet je van het, maar echt storend vond ik het niet.

Schijnbaar (enigszins) gebaseerd op een gedicht van Edgar Allan Poe, al is het wellicht ook gewoon mee aan het liften op de Poe-hype bij Hammer e.d. in de jaren '60. Het voelt qua sfeer meer aan als een ouderwetse Doctor Who serial dan als Poe, eerlijk gezegd. Hoe dan ook, viel me niks tegen en leuk avonturenvermaak.