The Affair of the Necklace (2001)

Ik vond de film zeer matig.

Vooral met een cast als deze had ik meer verwacht.

Jonathan Pryce, Hilary Swank, Adrien Brody, Brian Cox en Christopher Walken. Wat heeft een mens nog meer nodig om een goede film te maken?

Terwijl ik een groot liefhebber ben van films met een geschiedkundig onderwerp, was ik hier niet van onder de indruk. Veel feiten moesten plaats maken voor onzin.

En ook de reacties van de kardinaal en de koningin vond ik uiterst ongeloofwaardig.

Alleen de kostuums en Jonathan Pryce waren geweldig.

Zoals ik al zei: verder de film is helaas zeer matig. *** sterren.

Het was mij een zeer dat ze een loopje namen met de geschiedenis, want een aardige film kwam er alsnog wel uit. Enkele Britse castleden stelen overduidelijke de show. Walken met zijn accent is vervelend. De film eindigt op wonderbaarlijke manier met notabene Ariadne van Dead Can Dance! 3 sterren

Ook al word er een loopje genomen met de geschiedenis, het blijft een best aangename en genietbare film. Prima casting en prima acteerwerk.

Heerlijk kostuumdrama, prachtige kostuums, prachtig gefilmd, een heerlijke soundtrack en best goede acteerprestaties. Alleen jammer dat ze een loopje nemen met de geschiedenis, en bepaalde karakters nogal aanpassen...

Maar toch kan ik genieten van dit pareltje, omwille van de mooie muziek, prachtige scenes en de manier hoe het verhaal wordt verteld. 3, 5 sterren. Had het waarheidsgetrouw geweest dan had ik vast een half puntje meer gegeven.

al bij al toch een film die lekker wegkijkt...

Mijn vrouw heeft hier in elk geval van genoten !!

3.5

Ik kan me voorstellen dat sommigen de film wel goed zullen vinden, maar mij kon hij toch niet boeien. Misschien omdat ik geen fan ben van kostuumfilms.

Goed historisch drama, met een hoge betrouwbaarheid.

Kostuums prima evenals de cast. Zal de film zeker nogeens bekijken

Jeanne 'de Valois-Saint-Rémy' wordt in deze film voorgesteld als een heldhaftige dame wiens adellijke en republikeinse vader werd vermoord door de koning. In het echt was haar vader een aristocraat met een alcoholprobleem die met zijn huismeid te bedde lag en zijn kinderen de straat op schopte. De La Motte wist uit een tehuis te ontsnappen en leefde als kind een zwervend en bedelend bestaan totdat ze de aandacht trok van een adellijke dame die zich over haar en haar zus ontfermde. Gedurende haar leven ontpopte ze zich als een geslepen intrigante die niets of niemand ontzag om hogerop te komen. Met haar leugens en bedrog zou ze onbedoeld een beslissende rol spelen in de ondergang van Koningin Marie Antoinette maar de scriptschrijvers maakten er een heldin van. De film zit dan ook vol historische onjuistheden die naar het einde toe steeds groteskere vormen aannemen.

Zo berust het gegeven dat de koningin De La Motte in de gevangenis bezoekt op pure nonsens (als ook de suggestie dat het koninklijk paar de kardinaal aan de schandpaal wilde) en de dialoog die zich vervolgens ontvouwt is van het tenenkrommende Walt Disney gehalte dat je van Hollywood kunt verwachten.

Het meest potsierlijke is nog wel de keus om van De La Motte een Marie Antoinette te maken, een martelares, die met haar witte kapje op nog even haar dramatische zegje mag doen.

De waarheid is dat ze er (door de besluiteloosheid van de koning) met haar straf nog genadig vanaf kwam. Volgens de getuigenverklaringen krijste ze heel Parijs bij elkaar. Ze beet de beul door zijn kleren heen en stribbelde ze zo fel tegen dat het brandmerk op haar borst terecht kwam ipv op haar schouder. Enkele weken daarna werd ze met behulp van verraders aan het hof bevrijdt en vluchtte ze naar Engeland. Er werd een koninklijke afgevaardigde naar Londen gestuurd om voor 200.000 livre haar zwijgen te kopen. Mevrouw nam het geld aan maar publiceerde vervolgens 3 smaadschriften vol met leugens over de koningin die gretig aftrek vonden bij het Franse Volk. Dat was tevens haar laatste verraad. Toen de revolutie begon probeerden de revolutionairen haar nog naar Parijs te halen maar ze leed aan achtervolgingswaan en pleegde zelfmoord door uit een raam te springen.

Het verhaal van de diamanten halssnoer staat bekend als een van de mooiste verhalen uit de wereldgeschiedenis 'dwazer dan welke roman ook' Alles wat je daar aan versleutelt maakt het verhaal alleen maar zwakker. Alleen Amerikanen snappen dat niet.

Zoals parcivalis al opmerkt is het schandalig om te zien hoe een Hollywoodscenario een prachtig verhaal als de Diamanten-halssnoeraffaire weet te verkrachten. Mdm de la Motte-Valois was niet alleen een oplichtster maar ook eens een ordinaire hoer. Beslist geen courtisane, laat staan een heldin waar je sympathie voor zou moeten voelen.

Zucht. Marie Antoinette vond het halssnoer bovendien veels te duur en wilde het al niet omdat het eerder al aangeboden was aan Mdm du Barry. Ook tijdens het schandaal treft de koningin geen enkele blaam.

Het is scandaleus hoe dit gedrocht van een film juist Marie Antoinette in een kwaad daglicht stelt en een intrigant op het schild hijst.