The Victors (1963)

Veel oorlogsfilm uit die tijd vind/vond ik gemiddeld of goed. Dit was een slechte.

Alweer een groots opgezette oorlogsfilm, zij het minder bekend en van mindere kwaliteit dan andere titels uit die tijd. Namen als Romy Schneider, Albert Finney en Melina Mercouri verdrinken als het ware in zo'n grote cast als bij deze film. Toch is de film goed genoeg voor een voldoende en wordt ie vaak onderschat.

Is bij jouw een voldoende 5,0??

In juni 2011 door Sony Pictures UK op nieuw uitgebracht op DvD

Deze versie heeft alleen Engelse subs

komt morgenmiddag weer op BBC2, maar helaas is het een versie van 145 minuten, dus een half uur minder dan de originele versie, en ook nog 9 minuten minder dan de 2de bioscoop versie in de jaren 60.

Ik zie dat deze film is van Carl Foreman. Zijn enigste film als director, want voor de rest schreef hij de screenplays van veel oorlogs klassiekers zoals Bridge on the River Kwai, Guns of Navarone, en Force 10 from Navarone, en zelfs voor de western High Noon in de jaren 50

Deze film is gebaseerd op een anti-oorlog boek of verhaal waarbij Britse soldaten van Sicily door gingen naar Berlijn, maar omdat ze Hollywood tegenmoet moesten komen hadden ze veel van die soldaten maar amerikanen van gemaakt. jammer maar het was toen niet anders

Inderdaad nogal hoog, foutje denk ik . Inmiddels veranderd in 3,0. Heb de film vandaag gezien op BBC2!

Gisteren gezien, en wel onder de indruk al mochten sommige scenes vam mij korter zijn geweest. Ik vermoed dat Carl Foreman in het verleden hulp kreeg van een regisseur in hoe je zijn verhalen gaat filmen? Hier mocht hij z'n eigen gang gaan en dat merk je met veel scenes die door blijven gaan terwijl korter veel beter was geweest. Misschien is dit de reden dat Foreman nooit meer een film zelf ging maken?

Dit is een anti-oorlogsfilm met erg donkere momenten.

Deze film gebruikt ook echte footage van news reels, zoals de Yalta conference en ontmoeting tussen Churchill, Stalin en Roosevelt, de D-Day landing in Normandie, beelden van de gealliereden in Oostende, enz..

Ik zou graag een keer de versie van 175 minuten willen zien want die is volgens mij nooit op televisie geweest. Voor deze versie van 145 minuten dan maar 3 ***

Het blijft een erg sombere film, maar toch een aanrader om het een keer te zien.

Beginnersfoutje zo'n berichtje. Somber en te lange gedeelten dat zal het denk ik destijds dan wel zijn geweest.

Wel erg weinig belangstelling nog steeds voor zo'n film, want de cast bestaat toch uit bekende namen uit die tijd. Toch al vrij vaak op de BBC geweest. Enigszins overbodige opmerking, maar mensen mogen zich toch ook wel wat breder opstellen met het bekijken van films ipv dat gefixeer rond bepaalde films. 2.0

Ik vermoed dat dit te maken heeft met de sfeer van deze film, en volgens mij is de film ook wat onduidelijk geworden omdat ze op de laatste moment de britse soldaten gingen vervangen met amerikanen voor de Hollywood geldschieters?

Hier krijg je dan ineens verhaallijnen die niet helemaal kloppen, zoals na de bevrijding van het dorp in Sicily, rond de 30 minuten, wanneer die dronken indiase soldaat met tulband de straat afloopt richting de amerikaanse soldaat en zijn nieuwe italiaanse vriendin, en iedereen van die dorp dan ineens bang wegloopt omdat ze nooit zo’n person eerder hebben gezien. Tijdens de oorlog zouden Britse en Indiase soldaten wel naast elkaar vechten maar door die soldaat ineens amerikaans te maken klopte dan die scene niet meer.

En In deze film komen er ook bepaalde scenes in voor dat een filmmaker tegenwoordig nooit zou doen, of zelfs niet zou kunnen maken. Echt “not done”, zoals de soldaten die de puppy voor de lol neerschieten, of die dronken amerikaanse soldaten die ineens een volle bar binnenstormen en roepen dat ze een neger willen steken, en vallen vervolgens twee van hun eigen collegas (twee zwarte amerikaanse soldaten) aan met een mes en voor dood achterlaten


Wat ik ook niet helemaal begrijp is waarom de einde van deze film niet veranderd is door die hollywood geldschieters?, want we kunnen het niet hebben over een happy ending, zeker wanneer in de allerlaatste scene die amerikaanse soldaat en die dronken Russische soldaat (gespeeld door Albert Finney) mekaar tegenkomen in Berlijn en door een misverstand steken ze mekaar dood neer!

Voor mij de meest bizarre scene was toen ongeveer een honderd militairen moesten toekijken toen een van hun collegas werd doodgeschoten vanwege desertie terwijl Frank Sinatra een kerstliedje aan het zingen was!


Het zou me ook niet verbazen als Spielberg of Hanks deze film hadden gezien voordat ze met hun idee voor Band of Brothers aankwamen? Als je deze film hebt gezien dan snap je wat ik bedoel.


Ik kwam ook deze interessante artikel van Time Magazine tegen MET SPOILERS Cinema: Up in Arms for Peace - TIME , waarin Carl Foreman deze film beschrijft als “a personal statement about the futility of war. Both victor and vanquished are losers”


Een erg donker film met een sombere sfeer, maar eigenlijk wel een must see voor liefhebbers van oorlogsfilms.

Ik heb de "korte" versie gezien, die onlangs op TV was.
Maar die was me eerlijk gezegd nog te lang.
Ik weet niet wat de verwijderde scènes nog aan het geheel hadden kunnen verbeteren, maar ik betwijfel of dat het mijn mening over de film veel zou hebben veranderd.

De film laat een hele reeks momentopnamen zien van wat soldaten tijdens de opmars door diverse landen zoal meemaken.
Veel samenhang zit daar niet in.
Het komt in ieder geval erg brokkelig over.
Dat wordt dan doorspekt met veel beelden uit oorlogsdocumentaires.
Té veel als je het mij vraagt, en ook erg gemakzuchtig (en kostenbesparend)
Aanvankelijk ook veel te veel muziekdeuntjes,van soms vreemde keuze.
Af en toe leek het wel een musical, gesponsord door een tabaksproducent, want er wordt meer gerookt dan geschoten in deze film.

In de diverse landen die de soldaten doorkruisen duiken telkens de plaatselijke schoonheden op, en die mogen gezien worden.
Maar dan wel met uitzondering van "Eucalypta" Melina Mercouri, wat een heks, alleen die stem al.
Zij speelde haar rol dan wel weer heel redelijk, wat ik niet van Romy Schneider kan zeggen.

Een aantal scènes zijn best wel hard, zoals de executie van een deserteur en het voor de fun doodschieten van een jong hondje dat door een van de soldaten(zwakke rol van Peter Fonda) opgenomen was.De betrokken soldaten verspeelden daarbij ook onmiddellijk mijn sympatie voor hen
Die laatste scène werd overigens jaren later in een spaghetti western met Giuliano Gemma nog eens dunnetjes overgedaan ('California' als ik mij niet vergis)

Eli Wallach maakte nog wat van zijn rol, zoals gewoonlijk mag ik er wel bij zeggen, en Peppard is niet slecht.
Maar wie het in zijn bolle hoofd heeft gehaald om George Hamilton te casten voor deze film verdient strafpunten.
Die man ziet er uit als een wassen beeld dat elk moment kan beginnen te smelten, en "acteert "navenant.
Hem de eindscène toebedelen is een andere blunder van formaat.

Gelukkig ben ik deze film vroeger nooit in de bioscoop gaan bekijken, want ik denk dat ik mij (on)behoorlijk bekocht zou hebben gevoeld na afloop.

Een pleiade van vedetten in deze all-in, voor de gruwel en de onzin van de oorlog waarschuwende film, goedbedoeld maar helaas niet altijd met de beste ingrediënten : nogal flauwe dialogen, wat simpele sentimentaliteit, niet echt diepgang in de karaktertekening, veel te veel romance en niet altijd correctheid in situering van historsche gebeurtenissen (D-Day wordt als een walk-over voorgesteld)..

Toch zit er een prachtige, aangrijpende, cynische scène in : het gebeuren op een Kerstdag waarbij de zwart-witte fotografie en het "Have yourself a merry little Christmas" (Sinatra stond in voor deze speciale soundtrack-opname) het dramatisch uitstekend onderlijnen.

Ik was er ooit eerder al aan begonnen, maar kwam er toen niet doorheen. Nu viel het ook niet mee. De sfeer en karakterontwikkeling die centraal staan zijn best een goed idee gebleken en het komt ook wel redelijk uit de verf, maar daarmee is het ook wel gedaan. Het leidt er namelijk ook toe dat de film poogt, of nee eigenlijk pretendeert, geheel documentarisch of in elk geval waarheidsgetrouw te zijn (met titelkaarten, gebeurtenissen en archiefbeelden aan toe) en in zijn geheel wordt de film daarmee topzwaar, veel te lang en eigenlijk ook onevenwichtig. Schneider in het begin van haar topjaren heeft een top-uitstraling - dat wel.

Een film met potentie, alleen jammer dat er geen enkele samenhang is te ontdekken en er is toch te veel romantisch geneuzel. Met meer samenhang, meer actiemomenten en minder romantiek had dit een topfilm van formaat kunnen zijn. George Peppard heeft me verrast in deze film, prima geacteerd.

Oef op de poster wordt absoluut verkeerd geadverteerd: “De zes meest opwindende vrouwen ter wereld, in het meest explosieve entertainment ooit gemaakt.” De film kent maar weinig gevechtsscènes maar ja de zes schone vrouwen waren er wel!

Het lijkt vooral een onevenwichtige oorlogsfilm die de belevenissen volgt van een Amerikaanse infanterie-eenheid van Sicilië, door Europa, tot aan de val van Berlijn en ietsjes erna. Er is zo goed als geen plot of verhaallijn. Het is dus erg episodisch, met personages die komen en gaan in een reeks scènes die zijn verbonden door echte journaalbeelden. De film heeft zijn sterke momenten en gaat vooral over de naweeën van de strijd op mensen, soldaten en burgers. Er zijn geen helden!

De reden dat het een inconsistent verhaal lijkt is omdat de scènes afkomstig zijn uit een reeks korte verhalen en herinneringen uit de roman "The Human Kind" van de Engelse auteur Alexander Baron. Men veranderde alleen de karakters in Amerikanen. Een andere reden dat het onsamenhangend kan zijn is te wijten aan het ernstige geknoei door de studio. Sowieso waren er oorspronkelijk 175 minuten maar dit werd teruggebracht tot 156 minuten. (Volgens mij ook de versie die in omloop is)

Het was regisseur Carl Foreman zijn enige regie, hij werd bekender als scenarioschrijver (voordat hij op de zwarte lijst werd gezet vanwege lidmaatschap van de Communistische Partij) van High Noon, MacKenna’s Gold en The Guns of Navarone en producer. Daarnaast beschikt het over een all-star cast van bekende Amerikaanse en Europese spelers;

De zes vrouwelijke spelers waren; Melina Mercouri uit Griekenland (moet het geloof ik niet hebben van haar stem), Jeanne Moreau uit Frankrijk, Rosanna Schiaffino uit Italië, Romy Schneider (blijf me verbazen over haar schoonheid) en Senta Berger uit Oostenrijk en Elke Zomer uit West-Duitsland. In de mannelijke cast zijn Eli Wallach, Vic Morrow, George Hamilton (geen aanwinst), George Peppard, (The A-Team) Vince Edwards te zien. En er is een jonge Peter Fonda (die genomineerd werd voor een Golden Globe voor Most Promising Newcomer) als soldaat Weaver die een klein hondje vindt en verzorgt.

Dit is een beetje een ongewone film...enigszins lastig om te beoordelen. Eentje die zich meer concentreert op wat er gebeurt tussen de actie, op de interactie van de soldaten met burgers en het overleven op de door oorlog verscheurde straten. De film eindigt op dan ook een sombere toon met de uitbeelding dat er geen winnaars zijn in een oorlog.