Suchwiin Bulmyeong (2001)

Bij deze m'n laatste Ki-duk.

Als geen ander weet hij ook weer in deze film een harde, medogenloze visie te combineren met schoonheid en zelfs subtiliteit. Ki-duk's personages zijn enigmas. Bronzen beelden die enkel lijken te handelen vanuit ongrijpbare motieven.

Zijn films lijken steeds tegen alle logica en menselijkheid in te escaleren, maar daar zit hem net de kracht. Ook deze keer weer enkele prachtige scenes. De muziek is een sterk punt, maar ook het geweldige acteerwerk (de moeder op de bus en zoon) maken van deze film een soms meesterlijke vertoning.

Visueel kruipt Ki-duk steeds wat vooruit. Niet op niveau van zijn recentere films, maar hier en daar duiken enkele visueel (en muzikaal) erg knappe scenes op. Het merendeel is echter nog net iets te ruw voor een hogere score. Geen makkelijke film, al is het maar omdat "je niet met de hoofdpersonages mee kan leven" en al die bla bla.

4*, erg mooie film, prachtig einde. Erg stabiele regisseur, die meer aandacht verdient (al is hij nu eindelijk op de goeie weg).

Een fascinerende film alweer, maar ik vond dat Kim Ki-duk deze keer echt wel zwaar over de schreef ging met de hoeveelheid geweld. Ik kan ertegen, maar als je in elke scene wel een vechtpartij verwerkt heeft dat geen enkel effect meer en wordt het eerder saai. Een aantal scenes steken ver boven de rest uit, en dat zijn juist die momenten waarop hij zijn intussen beproefde recept van contrasterend geweld en tederheid bovenhaalt. Ik vond ook een aantal nevenverhalen totaal irrelevant en te banaal in vergelijking met de rest, terwijl het hoofdverhaal en dat van het meisje en haar Amerikaanse vriend wel ijzersterk overkwam. Ook filmisch komt diezelfde wisselvalligheid naar voren: het grootste deel is vrij gewoon (dat stoort me trouwens niet) maar op sommige momenten slaagt hij er toch in om bloedmooie beelden te tonen.

Ondanks die kritiek ben ik wel blij dat ik de film gezien heb, hij heeft zeker iets te vertellen en is emotioneel erg knap uitgewerkt. Knappe film dus, maar hij mist de subtiliteit en de klasse van Kim's echte meesterwerken. 3 *

Behoorlijk grauwe film met eigenlijk alleen maar trieste gebeurtenissen. Veel al fascinerend met erg sterk acteerwerk waardoor het allemaal realistisch overkomt. Muziek is niet extreem bijzonder, maar past wel goed bij de film net als de wat depressieve sfeer.

Jammer van een aantal subverhaaltjes die wat minder boeiden of gewoon vervelend waren.. dat hele Amerikaanse geklungel was uitermate vervelend. Niet alleen die Amerikaanse gozer, maar ook al die links richting Amerika en het Engels praten door Koreanen, maar ach, vrij sterke Ki-duk met opnieuw een indrukwekkend einde.

Ruime 3.5*

Minste Kim Ki-duk tot nu toe.Behalve dat het een troosteloze bende is (wat an sich niet erg hoeft te zijn), is het ook nog eens behoorlijk saai met name het eerste uur. Het mag er verder ook niet zo amateuristisch uitzien als in z'n eerste films, echt mooie dingen op het scherm proberen te toveren doet ie ook weer niet in tegenstelling tot die films, waar af en toe een shot er echt uitschoot. Hier is het degelijk, maar niet meer dan dat. Soundtrack is wel aardig, al vond ik Satie hier niet passend

Naar het einde toe wordt het allemaal wat boeiender onder meer door enkele creatief bedachte gruwelijkheden, vandaar 2*, maar ik had hier toch echt meer van verwacht.