The Kiss of the Vampire (1963)

Door een misverstand kreeg ik deze film in plaats van The Vampire Lovers (1970), vond het al vreemd dat Peter Cushing maar niet kwam opdagen.

Kiss of the Vampire was gelukkig oom wel vermakelijk en sfeervol. De film kwam, na een vette opening, wat langzaam opgang maar was daarna wel erg vermakelijk. Het einde vond ik een beetje afgeraffeld in vergelijking met de opbouw, maar dat heb je wel vaker.

De Vampieren in deze film zijn eens wat anders als de gebruikelijke Hammer-vampier. Ze hebben witte capes i.p.v zwarte en kunnen zonlicht best redelijk verdragen. Bovendien hebben ze een soort cultus. De vampierenjager voert hier ook een soort ritueel uit i.p.v met een houten staak rond te lopen.

De vleermuizen aan het einde waren voor het budget misschien een te grote uitdaging en zagen er wederom niet heel goed uit. Verder was de film wel goed opgenomen. Vooral het kasteel en de begraafplaats waren erg sfeervol, jammer alleen dat het verhaal zich grotendeels daarbuiten afspeelt.

Wat de film vooral erg sfeervol maakt is de mooie soundtrack van James Bernard. Leuk om een keer op een avond te hebben gezien, maar ik ken veel betere Hammer-horrors.

Tja toch wel een mindere Vampieren-film uit de stal van Hammer. Het begint nog veelbelovend met bloed op een begrafenis van een sfeervol kerkhof maar daarna zwakt de film echter snel af. De film bevat verder geen bloed (behalve die eerste scène).Toen maar ook heden ten dage weet iedereen wel wat een vampier is en wat deze doet. Het is dan ook veel meer hoe iconische hij is en/of er veel sfeer en bloed aanwezig is.Hier zijn de vampieren Satan-aanbidders en dat was wel een leuk nieuw idee. Maar helaas wordt er maar in weinige scènes überhaupt de nodige aandacht besteed aan het optreden van deze en gene vampier. Daardoor vallen de tekortkomingen erg op. De dreiging die er van Ravna en zijn familie uit zou moeten gaan komt amper uit de verf. De slotscène was verrassend en leuk, maar meer gek dan eng. De film was aardig om te kijken maar schiet op meerdere fronten tekort. Hoofdvampier Ravna en zijn volgelingen waren nooit echt charismatisch en de typische Hammer-sfeer was hier ook minder aanwezig.

God is hardly involved, Mr. Harcourt

Je kan veel van de Duitsers zeggen, maar ze hebben toch wel fijne DVD releases. Koch Media bracht een aantal jaar terug een reeks van 11 Hammer films uit en hoewel je het dan wel met een Duitse titel op de hoes moet doen (in het geval van The Vampire's Kiss wordt dat dan Der Kuss des Vampirs), is het wel gewoon een release met de originele Engelse audio. Jammer genoeg geen ondertiteling maar je krijgt er wel nog een fijn - weliswaar Duitstalig - boekje bij. Bovendien is de beeldkwaliteit om van te smullen en na een aantal atypische Hammer films via de Icons of Suspense Collection had ik nog wel eens zin in zo'n ouderwetse vampierenfilm.

The Vampire's Kiss kun je echter niet een typische vampierenfilm noemen. De wezens hebben op zich wel schrik van een kruis maar kunnen perfect in het daglicht rondlopen, mits het een bewolkte dag is, en het is hier ook gewoon meer een soort van cult geworden. Is dat erg? Absoluut niet. Regisseur Don Sharp (die ik door de Fu Manchu films niet echt hoog heb zitten) levert een sfeervolle film af met misschien wel één van de beste openingsscènes die ik al in een Hammer film heb gezien. Jammer genoeg kan Sharp dat niveau niet altijd even goed vasthouden en volgen de ene na de andere vreemde plotlijn elkaar op. Zo komt de scène dat Gerald Tania in haar slaapkamer vindt wel erg uit de lucht gevallen en had de climax wel wat beter in elkaar kunnen zitten. Op zich is het idee van de "evil fights evil" bezwering wel leuk gevonden, maar lijdt heel de climax te hard onder het gebruik van de rubberen vleermuizen. Het eindigt bovendien ook wel allemaal erg abrupt en met een speelduur van nog geen anderhalf uur had Sharp gerust nog iets meer afwerking mogen doen.

Dat neemt niet weg dat The Vampire's Kiss gewoon een erg vermakelijke vampierenfilm is geworden en bovendien dus eentje die eens een aantal dingen anders aanpakt, altijd wel leuk. Deze keer ook geen Van Helsing maar je krijgt wel iets soortgelijks in de plaats met de aanwezigheid van Professor Zimmer. De invulling van Clifford Evans is hier en daar wat theatraal maar het werkt wel in deze setting. Hetzelfde kan gezegd worden van Edward de Souza als Gerald Harcourt trouwens. Een vintage Hammer film heeft naast de gotische setting en het horrorthema vaak nog één element dat afgevinkt moet worden: mooie vrouwen. Actrices als Caroline Munro en Valerie Leon teren vandaag de dag nog altijd op hun rollen voor Hammer en Jennifer Daniel zal daar geen uitzondering op zijn. Een actrice die vooral voor haar looks gecast lijkt te zijn en daardoor het perfecte slachtoffer is voor de slechte bedoelingen van Dr. Ravna. Noel Willman mag dan ook lekker schmieren als Ravna en dat geldt ook Barry Warren die zoonlief Carl Ravna speelt.

Opletten trouwens dat je de "The Kiss of the Vampire" versie te pakken krijgt en niet de "Kiss of Evil" variant. Die laatste is een recut versie voor de Amerikaanse televisie waar flink in is gesneden en zelfs later nieuwe scènes aan zijn toegevoegd om toch tot een respectabele speelduur te komen. Volledige scènes (waaronder die geweldige openingsscène) zouden geknipt zijn en werden vervangen door later gefilmde scènes met een gezin dat logischerwijs geen enkele interactie heeft met iemand uit de originele film. Altijd irritant wanneer ze zoiets doen, het wordt er namelijk nooit (zie maar naar Lisa and the Devil van Bava) beter op..

3.5*

Die oude Hammer horror movies zijn vaak erg stijlvol en dat is hier niet anders. Mogelijks zag ik een gerestaureerde versie, maar dan nog genoot ik wel van het camerawerk. Beetje opgesmukt en stijfjes voor sommigen, maar het is British voor iets.

Voorts een standaard verhaal van een vampier kasteelheer die mensen uitnodigt enz ... Erg vernieuwend is het allemaal niet. Hier en daar wat piano-intermezzo's, mede om de sfeer te benadrukken. Verder wat verwijzingen naar een Satanische sekte, dat was wel verrassend. Weinig bloed aanwezig in de film en helemaal geen gore. Vrij braafjes en zoals gezegd stijfjes.

De vleermuizen op het einde waren bijzonder. Nouja, het neppe droop er van af, maar eigenlijk had dat ook wel zijn charmes. Nipte voldoende!

ietswat afwijkende vampierfilm uit de hammer stal , het is geen topper zoals de christopher lee versies maar toch wel redelijk vermakelijk , de film komt nogal traag op gang en speelt zich af rond een vampiercult in een kasteel .

de horror is weinig indrukwekkend maar het verhaal is redelijk onderhoudend .

Dit keer is een stel het slachtoffer dat strand in een dorp en waarvan de vrouw wordt onvoerd door de vampier sekte .