Gladiator Cop (1995)

Viva VHS!

Want zo kom je nog eens iets verwerpelijks tegen. Gladiator Cop, met de Amerikaanse broeder van Christopher Lambert, kent nogal wat overeenkomsten met de succesvolle serie met de Franse actie-ster. Niet dat de Highlander-films zo geweldig zijn, maar vergeleken met dit broddelwerk aan slappe gevechten, zijn het bijna-meesterwerken. Ook het camera- en acteerwerk is hier beneden de maat. Om van het belachelijke verhaal nog maar te zwijgen.

Slecht.

Lorenzo the Great, opnieuw

Met Gladiator Cop ben ik aan het vervolg op The Swordsman gekomen. In eerste instantie had ik niet door dat beide films aan elkaar zijn gelinkt (de DVD verpakt dit dan ook simpelweg als "Double Action!" met Lamas in de hoofdrol) maar ik was eigenlijk wel benieuwd naar de sequel. The Swordsman is verre van een fantastische film, maar krijgt alsnog 2.5* en doet toch een aantal dingetjes wel goed. Gladiator Cop leek echter - afgaande op het gemiddelde - van een veel lagere kwaliteit te zijn maar ik vroeg me vooral af hoe ze dit aan elkaar gingen linken.

Het juiste antwoord: amper. Het vreemde is dan ook dat het eigenlijk een soort van sequel/reboot lijkt te zijn van de voorganger. In ieder geval wel fijn dat een aantal personages terugkeren, maar bijvoorbeeld Julie (die in het eerste deel toch vrij prominent aanwezig was) wordt hier gereduceerd tot een kleine bijrol die naar aloude gewoonte weer onder bewaking van de politie staat. Ook dezelfde agent die altijd een hoertje in zijn wagen heeft zitten komt Andrew weer eens aflossen en verder lijdt Andrew nog altijd aan dromen waarin hij Alexander is. Zelfs de grote slechterik is nagenoeg hetzelfde concept, want deze keer niet iemand die ook denkt dat hij Alexander is maar één of andere figuur die de reïncarnatie van Parmenion (een Macedonische generaal die ooit in dienst van Alexander was) blijkt te zijn. Ondertussen komt Andrew weer terecht in een aantal illegale gevechten en voelt dit vooral aan als een film met de nodige herhaling. Is dat erg? Goh, ja en nee. Het is duidelijk dat dit op alle vlakken een mindere film is dan de voorganger maar toch is hier ook nog wel wat fun te beleven.

Al komt dat misschien ook wel door het feit dat ik gewoon fan ben van films met dit soort illegale toernooien. Een leuke verscheidenheid van kleurrijke personages en in dat opzicht is Gladiator Cop beter dan The Swordsman. Jodar (Christopher Lee Clements) is weliswaar de minste van de groep (vooral door zijn tenue met onder andere dat visnet dat hij als T-shirt gebruikt) maar Garry Robbins is als Mongol wel indrukwekkend. De belangrijkste vechter is echter uiteraard Lorenzo Lamas en die kan hier zijn vertrouwde kunstjes bovenhalen. Hij is niet van het niveau van de echte grote namen in het genre maar toch, ik kan hem nog wel appreciëren. Claire Stansfield keert dus ook nog terug als Julie maar wordt amper ingezet (ze ziet er bovendien ook wat anders uit, er zit weliswaar 3 jaar tussen beide films maar het lijkt wel alsof ze even langs de plastische chirurgie is gegaan?) en dient enkel voor een paar uit de toon vallende scènes met Lamas. Dan rest uiteindelijk James Hong nog die als een ware Fu-Manchu de slechterik mag spelen en dan heb je het wel gehad met de cast.

Op vlak van het toernooi en de illegale gevechten is Gladiator Cop beter dan The Swordsman, maar het stelt me teleur dat dit op vele andere vlakken een herhaling van zetten is. Hong is nog een fijne bad-guy en je krijgt een aantal toffe vechters maar al bij al resteert vooral het gevoel van "naar wat heb ik zitten kijken". Als je niet bekend bent met The Swordsman, dan gaat Gladiator Cop alle richtingen uit en eerlijk gezegd, zelfs met de eerste film nog vers in het geheugen gebeuren er rare dingen.

Nipte 2*