The Big Street (1942)

Lucille Ball speelt een enorm kil kreng. Fonda is een goed gelovige man, die haar bewondert. Beiden acteren de sterren van de hemel, maar het verhaal en hun karakters zijn het probleem. Hij doet alles voor haar, terwijl zij steeds snobberiger en gemener tegen hem is. Zo duwt hij haar zelfs in de rolstoel van New York naar Miami uit liefde. Hoe kan je in hemelsnaam als kijker de romantiek hier van in zien? Was het nog speels geweest met een zeker knipoog had ik het goed gevonden, maar dat was het geen eens. 2.5 sterren

De zogenaamde romantiek is zo ruw dat het moeilijk is om

*** DVDReview.

Een tranentrekker van jewelste. Over het geheel genomen is de sentimentaliteit redelijk verwerkt, maar de karakters (met name die gespeeld door Henry Fonda) zijn geforceerd en onrealistisch.

Henry Fonda speelt een simpele ziel, die compleet verliefd is op Lucille Ball. Voor de kijker is het moeilijk om in te zien wat hij toch in haar ziet, want zij is een kreng van jewelste. Toch speelt Ball dit karakter op zodanige wijze, dat je toch enige sympathie krijgt voor haar. Ik vind haar heel behoorlijk spelen en vrij realistisch. Het is begrijpelijk dat ze erg gefrustreerd en depressief raakt door haar besef van haar lot en dat ze dit uitleeft op Pinky, Fonda. Ze is gewend aan luxe en is een echte golddigger en ze laat Pinky maar begaan, omdat ze geen keus heeft. Ondertussen heeft ze nog steeds het plan terug te keren in de jet set.

Henry Fonda speelt overtuigend een schlemiel (zoals hij dat al fantastisch deed in The Lady Eve, een jaar eerder). Het probleem is echter, dat zijn rol zo overdreven sentimenteel is geschreven. Hiermee bedoel ik dat zijn karakter op dusdanige wijze is gecreeerd, dat het de sentimentaliteit extreem benadrukt. Als tranentrekker is het enorm effectief (althans bij mij) en een grote jongen die bij het einde zijn ogen droog kan houden. Toch heeft het verhaal weinig te bieden anders dan werken op de emoties.

Het camerawerk van Russell Metty (die in 1958 geweldig werk verrichte bij "Touch of evil") is mooi en toepasselijk. De halve cast uit Citizen Kane komt opdraven (Agnes Moorehead, Ray Collins en Harry Shannon) en zij speelt erg goed. Moorehead kan in mijn ogen weinig verkeerd doen en Collins vind ik ook een genot om te kijken. Regisseur Goulding is zo wijs geweest om de dramatiek af te wisselen met humoristische scenes, welke soms best leuk zijn (dankzij Collins en Sam Levene). Deze zijn broodnodig, want het verhaal zelf is erg deprimerend.

Al met al een aardige film, maar net niet helemaal geslaagd. Veel pluspunten (camerawerk, acteerwerk), maar ook minpunten met als grootste het verhaal zelf. Gewoonweg niet interessant genoeg. De moeite waard om eens te kijken, maar het zal voor mij geen jaarlijks terugkerend fenomeen worden.

Om wat?

...er in mee te gaan.

Tamelijk onevenwichtige film die niet goed weet of het een drama of een komedie wil zijn. De beide protagonisten Henry Fonda en Lucille Ball nemen het nogal overdreven drama voor hun rekening, de bijrollen –met o.a. de uitstekende Eugene Pallette en Agnes Moorehead– de komedie. Ik ben aangenaam verrast door de serieuze rol van Miss Ball. Niet bijzonder, maar niet slecht.