The Screaming Skull (1958)

Niet eens zo onaardig. Peggy Webber acteert ook heel behoorlijk. De schedels zijn echter verre van eng, en ook Mickey de tuinman werkt op de zenuwen. Je hebt het allemaal al honderd keer eerder en beter gezien, maar ach, die 62 minuten zijn goed door te komen. 2,5*

"The Screaming Skull is a motion picture that reaches its climax in shocking horror. Its impact is so terrifying that it may have an unforeseen effect. It may *kill* you! Therefore, its producers feel they must assure free burial services to anyone who dies of fright while seeing The Screaming Skull"

En dan een shot van een doodskist met de tekst 'Reserved For You'; hoe gaaf kan een film beginnen? Zo gaaf dus.

Helaas (?) zal er geen cent uitgekeerd zijn, want The Screaming Skull is ronduit saai. De film is zo minimaal dat er zelfs geen meubels in het landhuis aanwezig zijn... Ellenlange shots van Webber's gezicht of Mickey's rondbanjeren gaan gewoonweg vervelen. De schedel zelf is lachwekkend, vooral het moment dat het van de trap valt... hoe amateuristisch.

1,5*.

De intro, die waarschuwt dat je deze ervaring wel eens met de dood zou kunnen bekopen is natuurlijk geweldig. Helaas zou je wel eens dood kunnen vallen van het lachen, want eng wordt deze film natuurlijk nooit.

Het plot van deze film is vrij simpel, maar er worden allemaal zijplotjes doorheen gegooid waar we nooit meer iets van terug horen. Het verhaal speelt als een mysterie, hoewel je vanaf het begin al kan raden hoe de vork in de steel zit.

De film duurt iets meer dan een uur maar toch is er genoeg materiaal dat alleen maar ter opvulling ient. De hoofdrolspeelster loopt af entoe wat versuft door het huis, gehuld in een doorschijnend gewaad. Als ze een geluid hoort doet ze er een akelig lange tijd over om daadwerkelijk te gaan kijken wat er aan de hand is. In een bepaalde scène wordt er opeens gesprongen naar een heel andere scène. Of dat aan de DVD lag die ik keek weet ik niet, maar het gebeurt nog verscheidene malen in deze film.

En dan hebben we nog de hoofdattractie, de doodenge creatie, the Screaming Skull! Hij kan een schreeuw schreeuwen die meer lijkt op een roestig hek! Hij kan op je af rollen zodat je spontaan het bewustzijn verliest! Belachelijk natuurlijk, maar de laatste 5 minuten zijn nog wel grappig, met de verschijning van een geest die de slechterik toch blijkt te kunnen raken, en de schedel die de hele tijd met een slecht effect op het scherm afkomt.

Dit is natuurlijk een bar slechte film, maar er zijn er slechter en ik heb me nog wel vermaakt met... the Screaming Skull!

Wel handig om de kijker een gratis begrafenis aan te bieden als je sterft van angst bij het kijken van de film en dan The Screaming Skull voorschotelen. Kost je geen cent. Althans, er zullen weinig mensen bang worden van een plastic schedel, waarbij je nog net niet de hand ziet die het ding in beeld schuift. Gelukkig zijn veel van dit soort momenten in de film van het niveau 'hilarisch slecht' en valt er dus best wat te lachen. Zeker rond het einde wordt het allemaal onbedoeld geestig. Jammer genoeg moet je je dan wel eerst door aardig wat langgerekte en oersaaie scènes worstelen. Eeuwige shots van een starende vrouw, het bonken op de deur en een huis zonder meubels. Gevoelsmatig duurde de film wat dat betreft zeker geen uurtje. Maar gelukkig geeft het einde nog wat amusement.

En kudos voor de toffe poster!

2 sterren.

Tijdens de intro word je gewaarschuwd. De film zou zo eng zijn, dat je wel dood kan gaan van angst. Daarom hebben ze een doodskist voor je gereserveerd. Wel zo aardig. ?

De film komt erg knullig over en tot op het einde zijn er weinig horroreffecten. In de gehele film zowat wordt er gespeeld met een typische plastic schedel; beetje spooktocht van de scouting materiaal.

Tegen het einde komt de film iets los en zien we de echte Screaming Skull (en die schreeuwt ook echt! ; alhoewel op sommige momenten het meer op 'zingen' lijkt. ? )

De beste schreeuw komt ook van de actrice, Peggy Webber zelf. ?

Gelukkig zijn er wel ontwikkelingen (maar niet echt verrassend; je kent het wel van andere films) in het verhaal, waardoor het verhaal niet per se langdradig wordt. Op momenten 'weet je niet' of het een paranormale horrorfilm is met geesten of dat alles in scène is gezet.

Enkele details zoals het vergeten de autodeuren een nacht lang dicht te doen(terwijl iedereen zomaar op het terrein kan komen) , zijn ook wel grappig.

Er waren ook soms rare overgangen in scenes waarin de lichtinval ineens veranderde , waardoor het beeld ineens flets werd. (terwijl de scene het ene moment wel duidelijk te zien was)

Hier en daar vond ik het wel langdradig , omdat ze vaak op sommige problemen gaan hameren. Dus het verhaal zelf is niet echt langdradig, maar meer de opvulling ertussendoor. Nadat je door enkele dingen geworsteld bent, is er toch wat leuks te vinden in de film.

Trage film met weinig spanning. Sfeervol misschien? Nee, toch ook niet.

Ik zou deze film eerder kwalificeren als mysterie dan als horror.

De soundtrack Dies Irae van Berlioz vond ik prachtig maar is in The Shining met die mooi gefilmde intro een stuk indrukwekkender.

Geinig, Mickey de tuinman vond ik met zijn shabby look eigenlijk nog best modern en eigentijds er uit zien!

Zeer matige en knullige film. Ik werd een beetje simpel van al dat geroep om Mickey. Verder zijn er simpele special effects en veel geloop achter die Mickey aan of vluchten van een schedel. De clou van het verhaal heb je binnen zeer korte tijd al door. Het intro was wel grappig, er werd namelijk vermeld dat mocht je je eigen doodschrikken er alvast een doodkist was gereserveerd.

Als de mensen die hier een laag cijfer aan hebben gegeven deze in de matige audio- en videokwaliteit hebben gekeken zoals ik dan ik het nog enigszins begrijpen. Akkoord het is een simpel en nogal voorspelbaar verhaal en ja de effecten zijn anno 2016 natuurlijk niet zo bijzonder meer, in die tijd waren ze denk ik wel indrukwekkend. Het is geen Innocents, The Haunting of zelfs geen House on Haunted Hill. Maar toch vond ik voor het zichtbare lage budget dit wel een aangename film die het vooral moet hebben van de scènes binnenshuis, de trappen, het schaduwwerk en uiteraard de schedels. Ik vond deze dus wel sfeervol, maar goed ik ben dan ook wel een fan van zwart/wit horror/thriller waar men naar mening toch nog iets extra sfeer weet te creëren.

Een pasgetrouwd stel arriveert bij het huis van de gestorven vorige vrouw van de echtgenoot, waar de tuinen zijn onderhouden door een werkman die zich vastklampt aan de herinnering van de overleden vrouw. Weldra grijpen er naargeestige gebeurtenissen plaats en die zorgen ervoor dat de nieuwe echtgenote begint te denken dat ze haar verstand verliest.

Ik heb de film vele jaren geleden gezien in 4:3 formaat en het was toen een gehavende print zonder ondertitels. De nieuwe blu-ray van Shout Factory met een fijne kopie in 1.85:1 is in dit opzicht wel een verademing. En er zijn Engelse ondertitels. Sommige schrikmomenten in deze met beperkte middelen gedraaide film zijn natuurlijk erg gedateerd maar de prachtige zwart-witfotografie zorgt toch voor een redelijke sfeerschepping. De waarschuwing in het begin dat je gratis begraven wordt als je sterft van de schrik is eigenlijk belachelijk, gezien hetgeen daarop volgt nooit echt eng is. Maar toch blijft het een sympathieke ouderwetse doch brave griezelfilm.