Marquis de Sade: Justine (1969)

De film was vrij mak, als je bedenkt dat het een Franco is die een De Sade verfilmt.

Het leed van Justine was een beetje vergelijkbaar met dat van Grace in Dogville.

Naïviteit en in dit geval onschuld maken van haar een makkelijke prooi voor alles en iedereen met kwade opzet.

De perversiteiten, wat de trekpleister zou moeten zijn, vallen grafisch erg mee en geven geen enkele indicatie om je iets extremers in te beelden wat shockerend zou moeten werken.

De enige pluspunten zijn eigenlijk de kostuums en de locaties... en een klein beetje de hoofdrolspeelster die toch een aantal mooie close-ups had.

Wellicht dat sommigen hem nog eens moeten zien, want hoewel deze film van Franco is, is het best goed. Ik vermoed namelijk dat dit een van de 2 redenen is dat hij laag beoordeeld wordt. De andere reden is het acteerwerk. Een film waar minder goed (of laat ik het maar gewoon slecht noemen) in wordt geacteerd, wordt vaak ogenblikkelijk afgedaan als verschrikkelijke troep. En hoewel er best een aantal grote namen inzetten zoals Kinski, Palance en McCambridge (die dan ook leuk spelen), is het acteerwerk verder best slecht. Power is erg mooi, maar ook een slecht actrice. Vaak lijkt acteerwerk door nasynchronisatie nog slechter en ik vermoed dat de meeste zo'n versie hebben gezien. Want afgezien van het matige spel, vind ik er erg weinig op aan te merken.

De film is technisch eigenlijk gewoon erg goed. Fantastische locaties, fraaie kostuums, mooie belichting en indrukwekkende art direction. De film ziet er prima uit. Dit in combinatie met een verhaal dat eigenlijk gewoon goed is, zorgt voor een prima film. Wat wil je nog meer, Franco die een verhaal van Marquis de Sade verfilmd? Gelukkig houdt Franco zich in wat betreft zijn liefde voor softporno, anders was het dus inderdaad gewoon softporno geworden en daar kies ik wel andere momenten voor. Tegelijk blijft het wel een regisseur met lef die schijt heeft aan conventies en dat is de perfecte combinatie voor deze film. De steeds gruwelijker wordende beproevingen van Justine waren best indrukwekkend. Vanwege een combinatie van de fraaie locaties met het verhaal dat zich elke 15 minuten ergens anders afspeelt, met andere dubieuze en verachtelijke personages, zorgt ervoor dat het een gitzwart avontuur is geworden, met enkele indrukwekkende momenten. Verder ben ik gewoon blij met filmmakers die anders zijn dan alle andere filmmakers.

Ik ben best enthousiast en heb hoop dat er tussen alle (ongetwijfelde) troep die Franco heeft gemaakt, er best interessante films tussen zitten. 3,5 sterren.

Deze verfilming van het boek van De Sade viel mij aanvankelijk erg tegen, niet vanwege het matige acteren maar omdat ik het allemaal veel te braafjes vond. Saaiheid was troef het eerste uur. Gelukkig kwam er een positieve kentering toen Jack Palance zijn opwachting maakte, de enigste acteur die echt goed acteerde. Dat kan niet gezegd worden van Romina Power, die het van mij echt moest hebben van haar schoonheid. Niet onbelangrijk voor mij uiteraard .

Dit is ook de eerste film van Jess Franco die ik heb mogen aanschouwen, hoewel het niet om de regisseur was dat ik deze film wilde zien, maar puur omdat het een verfilming van het boek "Justine ou les Malheurs de la vertu" van De Sade was, een boek dat ik nooit gelezen heb dit i.t.t. zijn andere bekende boeken "La nouvelle Justine ou les Malheurs de la vertu" en "Les Cent-Vingt journées de Sodome". In de boeken ging het er allemaal een stuk wreder aan toe dan in datgene wat Franco ons hier voorschotelde, hoewel ik zijn brave verfilming van Justine verre verkies boven het walgelijke Saló van Pasolini.

3,0*

Bizar geval. Aardige fotografie, alhoewel het 'geknoei' met in-en uitzoomen, scherpstellen, en het gebruik van groothoeklenzen als het niet hoeft, alles behalve 'professioneel' is, maar goed, dat 'schijnt' zo bij een Franco film te horen, evenals het ontbreken van enige (acteurs)regie.

Apart 'klein' rolletje van Kinski, die lekker getormenteerd kan kijken en zich waarschijnlijk het beeld voor de geest haalt van de grote Duitse expressionisten uit het begin van de 20e eeuw.

Op zich een saaie film, maar goed, zo 'superslecht' is ie ook weer niet, het voelt ook helemaal niet als een '1969'-film aan. Vooruit een 2.5 * mede door de aanwezigheid van Romina Power

Deze duurste productie van Jesús Franco (die zelf ook een klein rolletje heeft in een theaterstuk) heb ik vooral gekeken vanwege het meespelen van de mooie Romina Power in de rol van Justine (eigenlijk wilde Jesús Franco actrice Rosemary Dexter, die een kleine rol heeft in deze film, voor de rol van Justine), die toen pas 17 / 18 jaar oud was. Voor wie Romina Power niet kent, zij was een succesvolle Italiaanse-Amerikaanse zangeres en had vooral grote successen samen met haar man Al Bano en een van hun bekendste liedjes is misschien wel "Felicità" uit 1982. Een ander redelijk bekend liedje van hun is "Sharazan" uit 1981.

De trailer van deze film moet je overigens niet kijken, want dat is niet de juiste trailer, want die is van de film "Cruel Passion (1977)". Deze film is ook geen Horror / Erotiek film, maar juist een Drama / Historische film. Ik heb gelukkig de 124 minuten (ongecensureerde versie) durende versie gezien en daarin is ook een aantal keren Romina Power naakt te bewonderen (o.a. in paars- en rood-achtige verlichting). Hoewel ze soms volledig naakt is, zie je wel alleen haar billen en haar borstjes en ze is eigenlijk pas voor het eerst volledig naakt te zien na circa 60 minuten (daarna gelukkig meerdere keren en dan bedoel ik in totaal iets van tien keren), als ze poseert voor een schilder, te weten Raymond (Harald Leipnitz), waar ze uiteindelijk verliefd op wordt. Daarbij wordt dan ook gezegd als Justine poedeltje naakt op de sofa gaat zitten / liggen (met paars-achtige belichting):

Raymond: Justine !
Justine: Well, you said you wanted to paint me.
Raymond: Of course l want to paint you. But also to know you. To love you.

Dit is het klassieke verhaal van de Marquis de Sade (Klaus Kinski, die maar een kleine rol heeft als schrijver van het verhaal), die in de gevangenis schrijft over twee zussen die elkaars tegenpolen zijn. Justine (Romina Power), de deugdzame, die op meedogenloze wijze misbruikt wordt en Juliette (Maria Rohm), de ondeugd, die alle denkbare zondes begaat. Het verhaal speelt zich af in de jaren 1700 in Frankrijk, waar Justine en Juliette wees zijn in een nonnenklooster in Parijs, die ze moeten verlaten. Juliette wordt een prostituee en trouwt met een rijke edelman en Justine wordt vals gearresteerd voor diefstal (voor het zogenaamd stelen van een broche) en wordt gevangen genomen en ontsnapt vervolgens uit de gevangenis om vluchteling te worden. Zal Justine ooit het geluk vinden ?

Hoewel de film iets langer duurt dan 120 minuten en dat normaal gesproken eigenlijk te lang is voor een Jesús Franco film, heb ik me er eigenlijk van de eerste tot de laatste minuut goed mee vermaakt en dat komt mede door de verschillende situaties waarin Justine terecht komt en waarin ze misbruikt wordt door andere slechte personen. Deze personen zijn o.a. de verhuurder Desroches (Gustavo Re), die geilt op Justine (die niets van hem moet weten) en die haar beschuldigd van diefstal waardoor ze in de gevangenis belandt, de moorddadige en ter dood veroordeelde Madame Dusbois (Mercedes McCambridge), die Justine gebruikt om te ontsnappen uit de gevangenis, de perverse homoseksuele markies Marquis de Bressac (Horst Frank), die Justine gebruikt om zijn rijke vrouw Marquise de Bressac (Sylva Koscina) te vermoorden, waarna hij Justine brandmerkt met een grote "M" van "Moordenaar" tussen haar borsten en een groep van sadistische monniken onder leiding van broeder Antonin (Jack Palance), die Justine aan verschillende martelingen onderwerpt.

Het lijkt voor Justine ook slecht af te lopen, als ze op het einde tijdens een theaterstuk gedwongen (door Madame Dusbois als wraak) wordt om haar naakte lichaam te laten zien aan het publiek. Als het publiek dan de grote "M" tussen haar borsten ziet, roepen ze massaal "moordenaar" en willen ze haar dood hebben. Dit gebeurt uiteindelijk niet, want op het nippertje wordt ze gered door haar zus Juliette, die een rijke en invloedrijke man aan de haak heeft geslagen, en ze vindt uiteindelijk haar geluk bij schilder Raymond met wie ze ook trouwt. Bij het herzien van beide zussen wordt er dan ook mooi gezegd.

Justine: My wicked life has proven empty.
Juliette: You have suffered a great deal, but in the end, you will be rewarded. You will accompany us to our house in the country, where peace and happiness await you.
Justine: Happiness ?
Juliette: You poor child.

Daarna is het verhaal ook afgelopen en stopt Marquis de Sade ook met het schrijven van het verhaal.

Het verhaal werd mooi in beeld gebracht en daarbij spatten de locaties, de decors, de kostuums en de personages van het scherm (Jesús Franco had ook een budget van iets minder dan een miljoen dollar) en vooral natuurlijk de mooie Romina Power, die ik best verdienstelijk vond spelen. En dat ze daarbij ook regelmatig naakt is te bewonderen, is natuurlijk mooi meegenomen.

Ze is overigens niet het enige personage wat naakt te zien is, want ook van andere mooie vrouwen is wat naakt (vooral borsten) te zien en dat o.a. van Maria Rohm (is zelfs tijdens één scène volledig naakt te zien als ze samen met Rosemary Dexter een bad gaat nemen in een beek, waarbij ze dan Rosemary Dexter verdrinkt), Rosemary Dexter (als hoertje Claudine waar Juliette mee optrekt), Sylva Koscina (als Marquise de Bressac, die naakt is te zien als ze een bad neemt met rozenblaadjes), Rosalba Neri (als Florette die gevangen wordt gehouden door de sadistische monniken, die haar ook martelen) en Claudia Gravy (als Olivia en voor haar geldt hetzelfde als voor Florette).

Al met al heb ik me gewoon goed vermaakt met deze mooie Drama / Historische film van Jesús Franco, waarvan ik de laatste twee maanden al veel films van heb gezien en dit is misschien ook wel zijn beste film en daarvoor kan ik hem alleen maar feliciteren, oftewel "Felicità" van Al Bano en Romina Power