Puratonikku Sekusu (2001)

Mooi, aangrijpend, ontroerend, meeslepend en tragisch. Een semi-biografie over Ai ijima (naar haar zelfgeschreven novel), misschien wel één van de meest controversiële JAV models die Japan heeft gekent.

Solide acteerprestaties van de hoofdrolspelers en de chemie is overduidelijk aanwezig. Ondersteund door een subtiele surreal soundtrack. Heerlijk en frustrerend tegelijk is het soms om aan te zien om de twee soulmates constant om elkaar heen te zien draaien en langs elkaar heen te zien leven. Ook na de stap genomen te hebben blijft het moeilijk om machteloos toe te zien haar moedeloze pogingen die spiraal te doorbreken.

Blijft wel een beetje vreemd om deze film nu een maand na haar tragische dood gezien te hebben. Mooie semi-biografie van één van de kleurrijkste personalities in de pornoindustrie world wide. Ai Ijima, you will be missed!

Aardig drama dat me niet echt kon raken. Daar was de hoofdpersone te stom voor bezig. Tja, je moet wat als material girl met een gat in je handen, dan ga je maar de porno in. Wel bewondering voor hoe ze reageerde op haar ouders. Het personage van Odagiri vond ik dan weer een stuk interessanter, wellicht omdat je pas gaandeweg in de film meer over hem te weten komt.

De beelden waren mooi, maar nergens echt oogstrelend. De soundtrack vond ik maar matig. Door dat verjaardagsnummer kreeg ik op het einde een beetje last van braakneigingen. Lag ook aan het einde dat niet helemaal bij mij werkte.

Herziening bevallen.

Wel fijn, want dit was één van de allereerste Japanse dramas die ik gezien heb, dus dan is het altijd even afwachten of de film nu werkelijk zo goed was als je je herinnert. Het verdict komt iets lager uit dan de eerste keer, maar nog steeds wel de moeite.

Het is niet echt het type "meesterwerk", eerder een zeer solide drama zonder echte minpunten. Enkel de soundtrack verdient een extra plusje, niet zozeer het klassieke dramawerk dan, wel de realistische clubmuziek. Het blijft een zeldzaamheid, altijd leuk om dan een film te vinden die toch de moeite neemt er wat realistischere muziek in te steken.

Acteerwerk naar behoren, plotje boeit, fijn einde en Abe's personage is leuk, al zal niet iedereen het daarmee eens zijn. Fijne herziening dus, goeie film, al begrijp ik wel waarom hij nooit echt uitgegroeid is tot een klassieker binnen het genre.

4.0* en een uitgebreide review

Vreemd, ik meen me toch echt te herinneren dat dit "back in the day" een film was waarover hier wel werd gesproken (minstens een berichtje van Chr.s, mezelf, killalot, Onderhond). Of zou dat op de chat/iRC geweest zijn?

Zal toch echt wel op IRC geweest zijn. Stond al jaren op m'n lijstje "wel gestemd, geen mening"

Triest relaas over een jonge vrouw, die —aanvankelijk buiten haar schuld— in verkeerde milieus terechtkomt en door een reeks foute of ongelukkige beslissingen steeds dieper wegzinkt in de troebele wereld van prostitutie en porno. Het tij lijkt te keren wanneer ze een relatie krijgt met een jongeman, zij het dat die op zijn beurt een traumatische gebeurtenis uit zijn verleden met zich meezeult. Hun beider onvermogen om de negatieve spiraal te keren is de schrijnende kern van het verhaal.
Jō Odagiri en de debuterende Saki Kagami weten zich aardig staande te houden in dit emotioneel beladen drama, waarin Hiroshi Abe als de puissant rijke flierefluiter een rasechte scènesteler is.