Laugh, Clown, Laugh (1928)

Net als in He Who Gets Slapped (1924) trekt Lon Chaney opnieuw een clownspak aan in dit romantische drama over een twee respectabele mannen, die beiden verliefd worden op een jonge koorddanseres. Niet zo aangrijpend als He Who …, maar nog best onderhoudend. De eerste opmerkelijke rol van Loretta Young.

Kleine correctie op het commentaar van Dogie_Hogan: Miss Young (geboren in 1913) was tijdens de opnames van deze film pas 15 jaar oud.

Hoewel Lon Chaney vooral wordt geroemd vanwege zijn groteske, maar effectieve gebruik van make-up, was hij boven alles een meester van de pantomime. Net als in het memorabele He Who Gets Slapped speelt hij een circusclown die zijn ware emoties verbergt wanneer hij zijn publiek aan het lachen dient te brengen. "Laugh, Clown, Laugh, though your heart is breaking" verzucht clown Simon [Bernard Siegel] wanneer zijn collega en vriend Tito [Lon Chaney] zijn grote verdriet moet verdringen om zijn vele fans de lach te bezorgen die ze van hem verwachten. Tito ontfermt zich over weesmeisje Simonetta [Loretta Young], vernoemd naar zijn compagnon. Simonetta groeit uit tot een vriendelijke, lieve en aantrekkelijke jonge vrouw en wanneer een welgestelde man haar het hof begint te maken maakt dat onverwachte gevoelens los bij de man die haar al die jaren verzorgde en beschermde.

Het is eigenlijk een wat banale liefdesdriehoek die bovendien behoorlijk pervers is omdat Loretta Young pas 15 jaar oud was. Maar Lon Chaney is werkelijk fenomenaal in deze masterclass in pantomime en weet je ondanks de onvolkomenheden van het script toch een brok in de keel te bezorgen.