Une Enfance (2015)

Film met hart op de goede plek. Niet altijd even bijzonder en het kabbelt allemaal wat voort zonder echt te spetteren. Wat opvalt is steeds de keuze voor nuance. Zijn tokkieouders (ma en stiefpa) zijn alcoholistisch ja, en zijn stiefvader is soms een eikel (en een loser waarvan je je afvraagt waarom dat volk überhaupt stemrecht heeft, maar dat is een andere discussie) maar het is ook weer niet zo dat hij Jimmy verrot slaat. Hij gaat zelfs mee met ouderavonden en komt met ideeën over vervolgvakken. Een stuk beter dan wat we vaak zien. Die ouders lijken me ook eerder aartsluie mensen dan slechte mensen. Maar ook de locaties zijn zo gebracht. Je denkt bij dit soort films aan troosteloze stadjes, maar we krijgen gewoon een stadje met wat industrie, maar ook constant zonovergoten met zijn goede en slechte buurten. Prima gedaan dat.

Aan het eind vergaloppeert de film zich wel een beetje als ma de prostitutie in wordt geholpen en ze aan de drugs gaan. Dat had de film helemaal niet nodig. Ook wordt de film over de hele lengte nergens uitzonderlijk. De laatste scène is wel erg mooi door dat heel klein te houden. 3,0*.

"Wat is jouw droom, Jimmy ?"

"Ik droom nooit"

Een dialoog die staat voor de ongelukkige, uitzichtloze jeugdjaren van een prille tiener die door een onwaardige opvoeding niet alleen een pak verantwoordelijkheden op zich moet nemen, maar zonder hulp onvermijdelijk zal afglijden in de maatschappij.

De houding van de "stiefvader" is erg bepalend in de conflictsituaties die ontstaan en daarbij horen ook de felste scènes, maar de sterkste momenten in de film zijn deze waarin goed wordt onderlijnd hoe de jongen gebrek aan liefde ervaart, zich eenzaam en uitgesloten gaat voelen en uiteindelijk ook minderwaardig.

Regisseur Philippe Claudel heeft al wat gepresteerd ("Il y a longtemps que je t'aime", "Tous les Soleils", "Avant l'Hiver"...) en zet hier toch weer met deze "Une Enfance" een heel goede film neer.

Alexi Mathieu vertolkt heel goed de stugge rol van de jongen, terwijl Angelica Sarre toch ook overtuigt als de zwakke, willoze, erg laag gevallen moeder.

In de scène waarin ze haar nood uitschreeuwt, dacht ik even, de film is ook wel wat het verhaal van de moeder.

Deze lag in de bib en eens bekeken. 'k vond het geen slecht drama. Ondanks het niet zo'n uitgebreide verhaal weet de film toch wel te boeien. Dit mede door de sterke cast.

Verder zag de film er prima uit.

Geen grootse film, maar toch wel de moeite om hem eens mee te pikken als ze hem op tv of zo tonen.

Soms zet de film een paar uitroeptekens waar ze niet horen (bijvoorbeeld die droomdialoog die al eerder aangehaald is, de overdosis en prostitutiescene aan het einde, het vlindertje). De muziek is wat zeurderig in combinatie met de film. De film is helaas ook niet helemaal consequent in het volgen van het oogpunt van Jimmy. Maar toch geen verkeerde film. Op zijn best als Jimmy in zijn kleine worstelingen geobserveerd wordt terwijl hij constant tegengestelde boodschappen te verwerken krijgt.

Ergens tussen een dikke 3 en een kleine 3.5*, ik rond toch net aan naar beneden af.