Sharasôju (2003)

Draait op het internationaal filmfestival in rotterdam, en ben er erg beniewd naar....iemand al gezien?

Het beeld zweeft door een bescheiden japanse woning, op de achtergrond een eentonige ritmiek van een bel en twee stemmen. Men ziet dat de stemmen van twee (tweeling)broertjes zijn en dat de één de ander z'n benen wast. Plots staat er één recht en ze beginnen door de nauwe en hoekige straten van hun buurt te rennen, dit duurt enkele minuten (doorheen heel de film worden mensen door de straten gevolgd, telkens als er iemand van punt A naar punt B gaat, wordt hij gevolgd). Dan slaat de eerste broer een straatje in en wanneer de tweede de hoek in draait is de eerste verdwenen, weg. Enkele jaren later zien we zijn broer nog steeds zijn verlies verwerken, zien we hem verliefd worden, zien we hun vader die er alles aan doet om normaal verder te leven en zoveel mogelijk te doen voor z'n omgeving en zien we de moeder die weer zwanger is.

Het meest opvallende in deze film is het camerawerk. Het beeld staat nooit stil en de cameraman loopt voortdurend rond. Als het af en toe wat stoort is dat direct weer vergeten dankzij de mooie beelden, de goeie vondsten qua beweging van de acteurs; redelijk moeilijk uit te leggen.

Al hoorde ik sommige mensen na de film zeggen hoe uitdrukkingsloos ze de japanners wel vonden, de hele film door zat ik er aan te denken hoe expressief de acteurs (vooral de vader) waren. hun acteerwerk is simpel, maar o zo overtuigend en natuurgetrouw (voor zover ik kan inschatten hoe japanners zich in het echt gedragen; ik baseer me op wat ik tot nu toe heb gezien).

Soms zijn er mooie effecten: audio-flashbacks, beeld vertraagd maar geluid op normale snelheid, de camera zweeft door het huis, door gangen en kamers, gaat naar buiten en stijgt schijnbaar zonder knipwerk tot 5 meter BOVEN het huis,...

Ik hield veel van deze film, vooral om de schoonheid van hoe hun leven in deze kleine japanse stad wordt getoond. Er wordt veel Japan getoond, het zijn allemaal goeie acteurs, de muziek is vaak afwezig maar ook erg mooi; ik was tevreden.

Ik ben het helemaal met de woorden van gondwana eens en vond het ook een prachtige film.

En, zoals ik ook al bij Hotaru schreef, weet Kawase Naomi opnieuw iets heel gevoeligs over te brengen, maar weet ik niet goed hoe dat komt. Ik denk, net als gondwana, dat 'm dat vooral in de cameravoering zit. Ik werd in ieder geval helemaal door de film meegevoerd.

Misschien kan ik mijn hoogtepunt uit de film dan nog toevoegen: de minutenlange dansscène, waar een groep straatdansers een repeterende, uitbundige dans opvoert. Dat zij in de hevige regen die volgt, onverstoorbaar vrolijk doordansen maakt de scène tot een louterende ervaring. Hoe goedkoop die symboliek misschien ook is; Shara komt ermee weg - en meer dan dat: wat mij betreft ****

Ik heb het niet zo op met overmatige symboliek. Deze film zat er weer barstensvol mee. De Japanse acteurs kunnen nog wel zo goed hun best gedaan hebben, maar een echt verhaal heb ik niet kunnen ontdekken. Alleen maar rennende kinderen door smalle straatjes en een bevalling. Het enige opwindende was het dansgroepje bij het festival in het stadje. Erg mooi qua kleuren en de dans is ook mooi om te zien. Maar dat was ook het enige mooie van de film. 1,5*

Laat ik het dan maar op vrouwelijke regisseurs steken.

Zou graag eens een omnibus te pakken krijgen om mijn mening wat bij te stellen, maar ook dit is een redelijk typische "vrouw geregisseerde" film. Erg naturel allemaal, maar vaak wordt de film zelf een beetje vergeten.

Af en toe iets teveel dramatiek (Yu die een wees blijkt te zijn, was dat nu echt nodig ?) maar vooral een tekort aan sfeer. De camera daast dan wel mooi overal achteraan, veel effect heeft het het eerste uur niet. Moet zeggen dat vanaf de dansscene de film wel een stevige boost krijgt. Mooiste scene van de film ook, met prachtige muziek en heerlijk sfeertje, daarna is het ook allemaal wat luchtiger en zorgelozer.

Voor mij is de film iets te naturel, doorsnee, realistisch om mij veel te doen. Ik mis creatieve insteken en leuke ideeën / concepten. Een beetje drama is niet genoeg om een meesterwerk te maken. Toch 3*, vooral voor het laatste half uur, wat de film in z'n geheel nog weet te redden. Slecht is het niet, verre van, maar had meer ingezeten.

Na het lezen van het bericht van Onderhond hierboven verwachtte ik toch een ander soort film. Want doorsnee vind ik dit geenszins (typisch Japans misschien wel..).

Sharasojyu bevat twee ongekende krachten: die van de relativering en berusting. Dit is zowat waar de gehele film op drijft. Het drama wat doorheen de film naar boven komt wordt telkens door de haast zwevende camera en door de rust in de film heerst gerelativeerd. Het wordt niet belachelijk gemaakt, maar wordt ook nergens overtrokken. Het thema zelfs is in essentie zwaar, maar wordt door Naomi Kawase op een uiterst secure en subtiele, haast tedere manier behandeld.

Direct de openingssequentie straalt iets magisch uit, we (de camera) volgen de broertjes Kei en Shun al rennend door de agglomeratie van Nara. Al zwevend lijkt hier geen touw aan vast te knopen, maar de jongens rennen erdoorheen als door hun binnenzak. En zo lijkt de hele film wel te zweven, raakt het nergens echt de grond.
We kijken mee over de schouder naar rituelen, zien een festival (dit deed me aan een bepaalde scène in Sans Soleil terugdenken), lopen door de buurt en zien hoe twee families met elkaar optrekken. Prachtig vastgelegd door de altijd deinende camera. Uiteindelijk, als in een mantra wordt de kijker (letterlijk) de lucht in meegenomen en blijft alleen de repeterende zangstem van UA over.

Een film over rouw(verwerking), rituelen en de betekenis hiervan, jeugd, liefde, vreugde op een schitterende pastel manier uitgewerkt. Heb met volle teugen genoten en het was alweer een tijd geleden dat ik zo een mooie Japanse film zag. Ben ook zeer benieuwd naar haar andere films, want de zachte hand waarmee ze deze film vervaardigd heeft ligt mij helemaal.

P.s. Opvallend genoeg voor zover ik weet alleen in Nederland/Belgie op DVD. Bij Totalfilm en aangezien de laatste tijd alle Totalfilmuitgaves langzaam maar zeker out of print lijken te gaan is het de vraag hoe lang de DVD nog te krijgen is.

Dit weekend herzien. Komt erg dicht in de buurt van 5 sterren.

Laten we het dan maar doen ook. 5 sterren. Ik ga 'm ook maar eens in mijn top 10 zetten.

Shara houdt me nu alweer een aantal dagen flink bezig. Ik wil binnenkort een langer stuk schrijven, maar dan moet ik even uitgedacht zijn.

Een mooie film, met een script waar veel aan de toeschouwers' verbeelding wordt overgelaten (zo blijft het een mysterie wat er nu precies met Kei is gebeurd, dit mag je blijkbaar zelf invullen). Voor sommigen zal dit ergeniswekkend kunnen zijn, zelf hou ik wel van dit soort films.

Wat me opviel was de ontzettend goede acteerprestaties. Soms had ik ècht bijna het gevoel dat ik een documentaire bekeek, zó levensecht kwam het getoonde over! Vooral Kohei Fukungaga overtuigde me sterk in zijn rol: de schuchtere helft van een tweeling die totaal ontredderd is achtergebleven na de verdwijning van zijn broer.

Is de dvd out of print? Weet iemand dat?

Geen idee, maar iemand heeft hem laatst voor een paar euro van Boudisque meegenomen voor me.

Hij is bijna overal out of print, alleen dvdoutlet.nl heeft nog een paar exemplaren. Daar is ie zelfs in de uitverkoop! Heb hem daar een tijdje geleden ook vandaan gehaald toen ik dacht dat ik al te laat was. Als je hem wilt hebben, zou ik er maar snel bij zijn.

Snel zijn dus!

Heb 'm! Zeer benieuwd naar.

Ik kan me niet herinneren dat ik je mening en smaak ken ten aanzien van de recente Japanners, uit eerdere betogen, dus daarom benieuwd.

Als het al een beetje in de buurt komt van de Taiwanese cinema (Hou, Tsai) dan kan het alleen maar meevallen. En vooral als er dan bepaalde users lovend zijn, dan begin ik er warm voor te lopen omdat je toch het idee hebt dat je een bepaalde zelfde emotionele lijn volgt.

Ik zie gewoon veel te weinig Japanse (eigenlijk Aziatische) moderne cinema. Ik pindakaas nauwelijks en de films die ik wil zien durf ik vaak niet op dvd aan te schaffen vanwege woekerprijzen. Veel titels zijn nl wel in Japan te vinden maar 35 Euro vind ik veel te duur voor zo'n blind-buy. Films die ik wel zag ([iEureka, Tony Takitani, Tokyo.Sora[/i]) maakten erg veel indruk.

Die titels zijn toch regelmatig voor prikjes te krijgen als je de HK versie aanschaft. Ooit stonden die versies garant voor slechte, illegale kopies, maar ondertussen zijn het toch erg mooie releases. Iets minder classy dan die Japanse versies, maar vaak niet duurder dan 12 EUR voor spiksplinternieuwe films

Is dat zo? En welke site kun je me aanraden?

Maar ja als je een huis vol criterions heb liggen dan draai je je hand toch niet om voor een willekeurige Su-Ki-Da of zo

edit:ik geloof dat deze laatste zin alleen voor Ramon is, want OH heeft vast geen Criterions DVDs thuis

Ik heb er ééntje !!! (Schizopolis, die Ramon vreselijk vond). Verder een PM naar Ramon, want eigenlijk hoort die discussie hier niet thuis

Ik zou ook wel willen weten waar die mooie HK dvd's te koop zijn...

Criterions zijn zelden duurder dan 20 euro hoor. Alleen hele bijzondere edities zoals Seven Samurai komen daarboven.

En tóch is het off topic Maar wellicht hier

Niet echt aan mij besteed. Compleet ongeinformeerd hier aan begonnen, puur op de cover afgegaan destijds. Had me de film wat anders ingebeeld. De scene die op de cover staat sprong er echt wel bovenuit.

Ik werd ook letterlijk misselijk van het camerawerk en heb wel een aantal pauzes moeten inschaffen. Moeilijk en zware filmervaring.

Ik snap niet zo goed waarom je zegt dat je ongeïnformeerd begonnen bent. Wat had je dat verder geholpen? Je begint toch meestal ongeïnformeerd aan een film? Of niet?

Gewoon wat vragen

Ik vind het best wel raar en jammer. Ik kan die trage cinema goed verteren normaal, maar hier kon ik me niet inleven. Het was moeilijk en zwaar omdat ik half misselijk naar iets wat me niet wist te boeien zat te kijken .

Ongeïnformeerd als in "compleet niet weten waarover de film zal gaan". Normaal weet je toch op voorhand waarover het ongeveer gaat? Of niet?

Heb die film gewoon meegenomen uit de bibliotheek vanwege de cover, die dus blijkbaar me een verkeerd beeld van de film gaf.

Echt he-le-maal mijn ding deze film van Naomi Kawase. Ik ga meteen op zoek naar The Mourning Forest want daar schijnt een mooie Japanse dvd van uit te zijn.

Tuurlijk draagt de camera, die lopende/fietsende mensen volgt door steegjes, bij aan een soort van hypnotiserende sfeer maar het is vooral de emotionele lijn die diepe indruk maakt op mij. Toen de film zich na een uur (?) van ingehouden emotie (of moeilijk te doorgronden emotie) naar het zomerfestival verplaatste, kreeg ik kippenvel: een stortvloed van emoties denderde over me heen. Warmte, berusting, levensvreugde, een slotje op het verleden en enkel nog een rooskleurige toekomst voor je. Schitterend. De scene die nog volgde (de bevalling) bouwde deze emoties nog wat uit en vooral de tranen van Shun na de geboorte van zijn 'nieuwe' broertje ontroerden me.

Zit dicht tegen de 5* aan. Hele mooie film!

Onspectaculair en ingetogen, maar uiteindelijk aanzettend tot een emotionele katharsis. Kawase balanceert daarmee net als in The mourning forest op het randje van bombast, maar het levert wederom een prettige film op.

Deze film stelde mij erg teleur, hoewel ik er veel van verwacht had. Misschien ben ik toch te veel verwend door de laatste film van Naomi Kawase "The Mourning Forrest", een juweel van een film, die van mij ook een 5,0* kreeg.

De rituele Banzara dans in het 2e gedeelte van "Shara" was voor mij verreweg de beste scene. Prachtig was het dat op een gegeven ogenblik de enorme hoosbui het geluid van de dansers overstemde. Ondanks dat bleven de dansers gewoon doorgaan. Maar buiten deze prachtige scene kon de rest van de film mij toch echt niet boeien. De film miste gewoon sfeer en juist daardoor kwam hij voor mij erg langdradig over.

Neen, deze film is toch echt geen schaduw van zijn laatste film "The Mourning Forrest" of te wel "Mogari no Mori". Ik kan iedereen die van Japanse films houdt die film van harte aanbevelen.

2,0*