To the Limit (1995)

Een beetje een onofficieel vervolg op Da Vinci's War. Allebei geschreven door Michael Nouri en Joey Travolta en geregisseerd door Raymond Martino.

In deze film komt Anna Nicole Smith ineens tevoorschijn als hoofdrolspeelster, nou ja... hoofdrolspeelster. Ze krijgt af en toe een beetje tekst en voor de rest heeft ze twee bedscènes, een masturbatiescène in de douche en een masturbatiescène in een badkuip. Daaromheen is dan nog een zwak verhaal over Da Vinci (Travolta) en consorten maar dat is te verwaarlozen.

Leuk voor mensen die Anna Nicole Smith wel eens een paar keer naakt willen zien maar voor de rest zou ik zeggen : laat deze gewoon lekker liggen.

Daar ben ik het niet helemaal mee eens,

Ten eerste speelt Branscombe Richmond (aka Renegade's Bobby Sixkiller) een legendarische rol als 'Don'.

Het mooiste is dat hij dood gaat na een half uur om vervolgens tien minuten voor tijd terug te keren om met een machinegeweer om zich heen te maaien.

Ten tweede heeft de film genoeg klassieke B-Film momenten die goed zijn voor minimaal een half uur vertier.

Da Vinci's War heb ik nog niet gezien, maar ik ga er naar op zoek.

P.S. Onlangs heb ik de DVD van To The Limit voor 1,- euro gekocht bij de Mediamarkt. Dat was hij zeker waard.

vannochtend het verschrikkelijke nieuws dat anna nicole dood was.

je was misschien niet de beste actrice maar wel een van de leukste om naar te kijken.

R.I.P.

Aangezien mijn zwak voor Smith deze spotgoedkope box maar aangeschaft.

Gister begonnen aan to the Limit, naar horen zegge, de betere van de 2; To the Limit. Wat een gigantische b-film is dit. Alles aan deze film is eigenlijk slecht, zo slecht dat het zelfs entertaining is.

Wel fijn dat Smith ook niet echt pretendeert te kunnen acteren maar gewoon doet waar ze goed in is; haar body showen en sexy zijn. De film bevat wat masturbatiescenes, wat sexscenes, genoeg te genieten van Smith's imposante voorgevel.

Wel een film die Smith weer neerzet hoe ze bekend staat; als een bimbo. Al vind ik dat geen negatief begrip maar voor de meeste mensen geldt het vaak wel, helaas. Ik wacht nog op een documentaire die wat meer inzicht kan geven op de mens en de tragedie van Smith.

2* (Laten we maar zeggen; één ster per tiet )