Stacy (2001)

Een betere zondagmorgen film kan ik me niet voorstellen

Leuke film, vooral de talloze misplaatste elementen in de film maken deze de moeite waard. Het maintheme alleen al klinkt zo melig romantisch, de vreselijke overacting, de typisch Japanse "kawaii" (cute, schattig) fascinatie, zoals de herwerking van die BC kettingzaag ... ik mag het wel. Zeker als je er een "matter-of-fact" zombie verhaaltje achterplaatst. Op typische Japanse manier wordt naar een [/I]if you can't beat 'em, join 'em"[/I] situatie toegewerkt.

Jammer alleen dat de film er echt slecht uitzag. Het had meer weg van een filmpje geschoten voor een toegangsexamen filmschool, dan een professionele film. Ik hou het bij 2*, al heb ik me wel kosteloos vermaakt, en heb ik best wat afgelachen.

Idiote film, waar de humor en de gore de film boven water weten te houden. Vooral in het begin komen nog aardig wat geestige momenten voorbij en gedurende de hele film is het gore- gehalte hoog. Verder een hoop (overduidelijke) knipogen naar de horrorfilms van Romero en Raimi en verder een hele hoop flinke onzin. Op zich best geinig en de kwaliteit viel me nog reuze mee, maar daar is het wel mee gezegd.

2 sterren.

Japanners

Blijven rare gasten. En dat maakt dit soort films ook bij tijd en wijle best wel briljant. Vooral het extreem droge acteerwerk van sommige acteurs is te grappig. De man die een meisje moet afmaken, kijkt echt de hele film door hetzelfde, vooral erg grappig wanneer die dan eindelijk ook het meisje afmaakt.

Film blijft iets te lang doorgaan en is ziet er echt totaal niet uit. Machine Girl was ook niet prachtig, maar die was wat beter gebalanceerd, waardoor het cijfer hier niet extreem hoog uitpakt. Maar wel een film die in de geschifte japanse film lijst past. Zo tussen de zeker geestige US komedies, maar vergeleken met dit extreem binnen de lijntjes, erg leuk.

3 kleine sterretjes durf ik toch nog wel te geven. Volgende keer Tokyo Gore Police dan maar!

Dat laatste kwartier Maar goed, het is Tomomatsu vergeven. Een regisseur die tegenwoordig nog precies hetzelfde doet; tof!! Ik vind het om die reden ook erg knap dat hij z'n eigen stempel al zó vroeg op het Japanse splatter genre (tenminste, zoals we het nú kennen) heeft weten te drukken en dat nog altijd doet.

5 jaar later deed hij dat met Zombie Self-Defence Force (nog het meest vergelijkbaar met deze), maar zijn beste werk is natuurlijk Vampire Girl vs Frankenstein Girl. Stacy moet niet met de 'grotere' worden gemeten, maar is gezien het tijdsbeeld (begin 2000 was een verschrikkelijke periode) wel een bijzonder werkje. Ziet er af en toe ook redelijk fraai uit, al beperkt zich dat tot de expliciete scenes waar de absolute focus ligt (en hoort te liggen).

Komt wat traag op gang, maar de kleine grapjes zijn wel gewaardeerd. De al eerder benoemde Blues Campbell's Chainsaw, maar natuurlijk ook de Romero squad! Vermakelijk, maar gebrekkig.