The Circuit 2: The Final Punch (2002)

Standaard wraakfilmpje, die qua script toch het meest doet denken aan de vroegere Jean-Claude van Damme films (combinatie van Lionheart, Death Warrant en In Hell). De film komt ook over alsof het in de jaren 80 is geschoten en men doet ook geen enkele moeite in de vorm van enig acteertalent ervoor te zorgen dat de film iets meer te bieden heeft dan geweld.

Ik ben een liefhebber van dit soort competitiefilms, al kunnen ze, mits slecht uitgevoerd, echt een ramp zijn om naar te kijken. Gelukkig was er in de vorm van Olivier Gruner (een rampzalig acteur, maar een prima vechter) en de vele andere (naamloze) martial artists qua actie genoeg te genieten. Het was soms duidelijk dat de klappen niet raakten en sommige stoten en trappen waren gewoon knullig te noemen, maar de veelvuldigheid aan vormen van martial arts (kickboksen, capoeira, aikido, jiujitsu, judo, karate en taekwondo bijvoorbeeld) lieten in ieder geval zien dat de regisseur een groot liefhebber van de kunsten is. Qua regie is Jalal Merhi misschien niet zo'n kunstenaar als Isaac Florentine, hij zorgt er toch voor dat de vechtscenes goed en snel in beeld komen (dit laatste aspect zorgt ervoor dat we niet naar ellenlange slow-motion trappen hoeven te kijken, waardoor de vaart er goed inblijft).

Oh ja, samen met Gruner was dit ook de eerste keer dat ik Lorenzo Lamas in een film kon aanschouwen. Ik kende laatstgenoemde wel van het snel heen en weer zappen tussen Renegade en andere zenders, maar ik was in ieder geval aangenaam verrast te zien dat hij ook enigszins kan vechten.

Goed, de film is verder qua script een grote zooi, het acteerwerk is loeislecht en ik begrijp zoveel acties van de hoofdpersonen niet dat ik er een filosofisch essay over zou kunnen schrijven, maar al met al kan ik toch stellen dat The Circuit 2 me meeviel. Benieuwd of Gruner en Lamas nog betere films op hun naam hebben.