Jian Hua Yan Yu Jiang Nan (1977)

Mmm, ik verhoog hem met een 0,5.

To Kill With Intrigue laatst nog gezien. Deze film is eigenlijk zo'n standaard "wraak" film die bijna elk jaar wel tientallen van werden gemaakt in Hong Kong/China. Chan zat ook steenvast in een contract met de regisseur. De beeldkwaliteit op mijn dvd was bedroevend, maar dan ook echt slecht. De kleuren waren flets. Je kan zoveel krasjes/vlekjes/beschadigingen optellen maar na een eeuw ben je nog niet klaar. Ook de geluidskwaliteit was erbarmelijk.

De Engelse nasynchronisatie ook. Vooral op het einde wanneer Chan een rare stem kreeg .

Het positieve vond ik wel de muziek en natuurlijk ook de gevechten. De Chinese aankleding en setting zijn ook wel goed. En Chan natuurlijk ook. Voor de rest weer een typische Lo wei ondanks beeld/nasynchronisatie en geluidskwaliteit krijgt het van mij een 3,5.

Jackie Chan versus de drie Mexicanen

To Kill with Intrigue is alweer de derde samenwerking die ik zie tussen Jackie Chan en Wei Lo maar het zou zeker niet de laatste worden. Lo is voornamelijk bekend van twee Bruce Lee films en ging dan net zoals iedereen anders op zoek naar de volgende Bruce Lee actiester toen die stierf. Lo zetten zijn geld op Chan en produceerde en regisseerde een aantal films met de toekomstige ster in de hoofdrol. Hoewel hij dus goed gegokt had op Chan betwijfel ik toch of de status die de Chinees later kreeg wel te wijten is aan het werk van Wei Lo want tot nu toe ben ik niet echt kapot van zijn films.

Ik heb net zoals movie acteurs de Nederlandse release in de Jackie Chan collectie en daar is inderdaad wel serieus wat aan op te merken. Het is dat ik de film op een rommelmarkt voor 2 euro vond en dat ik een enorme sucker ben voor collecties die een mooi geheel worden als je ze allemaal hebt, dat ik me niet bekocht voel want eerlijk gezegd, de kwaliteit is erbarmelijk. Nu heb ik al wel slechtere versies gezien van de Chan films maar dat waren meer bootleg-achtige films maar van een officiële release verwacht ik wel meer. Soit, ook het feit dat er op de hoes staat dat de film Kantonees gesproken is en we een vreemde Engelse dub krijgen waar Chan in de laatste 20 minuten qua stem ineens 50 jaar ouder lijkt te zijn geworden... Bon, qua verhaal valt To Kill with Intrigue op zich nogal mee. Persoonlijk heb ik het liever dat de openingsscène er al knal op zit met een vechtscène maar deze openingsscène met onder andere de geest zonder hand die aanvalt kon er op zich wel mee door. Alleen jammer dat de film iets te lang duurt en dat je naar het einde toe je aandacht verliest, althans dat was toch in mijn geval. Hierdoor komt de twist waar Chin-Chun de slechterik is niet echt enorm goed over. Vreemde naamkeuze trouwens want Chin-Chin heeft onder andere de betekenis van penis in het Japans. Geeft toch een vreemde betekenis aan dialogen zoals 'All you care about is your chin-chin!'

Hetgeen Wei Lo met Bruce Lee deed, kan hij schijnbaar toch niet echt zo goed met Jackie Chan want ook hier komen de vechtscènes niet zo mooi tot hun recht. De film heeft er op zich al niet zo enorm veel maar wat we dan te zien krijgen is een mengeling van gewone kung-fu, wuxia en nog wat andere exotische spullen is. Ik blijf het ook vreemd vinden hoeveel lappen Chan eigenlijk incasseert in de films onder Wei Lo en toch schijnt hij praktisch elke keer te winnen. Ook hier lijkt het eindgevecht meer met chance te zijn gewonnen door Chan dan wat anders. En wat was dat trouwens in godsnaam met die brandwonde op zijn gezicht? Dat werd elke keer maar erger en erger precies. Op zich doet hij het vechten natuurlijk wel erg vermakelijk en blijft hij de reden om dit soort films te zien maar ik betwijfel of er iemand naar had gekeken mocht dit niet met een later icoon zijn geweest. Het blijft leuk om dezelfde cast te zien verschijnen doorheen elke film maar voor de rest is de film niet zo enorm boeiend. Chan staat trouwens wel met dat lange haar en die lange sideburns.

Alleen maar de moeite als je echt van in het begin wilt zien hoe Chan zijn carrière van start is gegaan. Wil je echter de betere Chan films zien, dan zou je beter ergens in de jaren '80 beginnen. To Kill with Intrigue bevat veel hekelpunten maar heeft langs de andere kant toch wel zijn charme als je van het genre houd. Wei Lo begint me echter wel wat te teleurstellen.

2,5*

Herzien op 4K van 88Films met Dolby Vision.

Een verhaal van gedoemde liefde en verraad, wat begint met de moord op Lei Shao-fengs (Jackie Chan) ouders. De verantwoordelijke hiervoor is Ding Can-ren (Hsu Feng), leider van de Killer Bee Clan. Als de voor de dood gewaande Lei Shao een suprise attack doet, onthult zij dat zijn vader de moordenaar is van haar ouders en haar een litteken in haar gezicht als souvenir gaf. Ze sparen elkaar en er ontstaat een soort haat-liefde verhouding, waar zij hopeloos verliefd wordt. Lei Shao is echter alleen geïnteresseerd in zijn zwangere vriendin Chin Chin, die hij voor de aanval op zijn huis ruw heeft weggestuurd om haar te sparen. Een goede vriend Jin-chuan zou haar opvangen en alles uitleggen. Hij heeft echter hele andere plannen en verraad hun vriendschap om de greep in de regio over te nemen.

De vierde samenwerking met Lo Wei en gefilmd in Zuid Korea. Wederom één van Jackie’s minder geliefde films, met frustratie tussen hem en de regisseur en waar hij onder zeer koude weersomstandigheden moest presteren. Ondanks alles zie je wel dat hij echt z’n best doet en de grenzen opzoekt bij Lo Wei om zijn eigen stijl te creëren. Enkele hoogtepunten zijn de opening met aanval op het huis, het gevecht tegen de drie Bloody Rain members en het gevecht in het bos, waar Jackie onthult dat hij de Fifth Dragon is. Het laatste gevecht heeft matige vechtchoreografie, waar Jackie welgeteld 6x achter elkaar door de dezelfde trap achteruit wordt getrapt, zo slecht.

De naam van Yu Ling Lung (Chin Chin) moest in Japan worden aangepast, omdat het penis betekent. Ze heeft maar in twee films gespeeld en beiden met Jackie, deze en The Killler Meteors.

Een matige film die alleen aan te raden is voor de echte die hard Jackie Chan fans die ook zijn oudere werk kunnen waarderen.