Andy, Bloed en Blond Haar (1979)

Amateurisme ten top. Zwak scenario, beroerde montage, slechte camera, ongeloofwaardig, slecht geacteerd, oninteressant en vooral ook saai. Bijna een cynische poging om het nihilisme van eind jaren 70 in een film te vangen in een film die duidelijk gericht is op jonge mensen. Van Heijningen moet vooral daarin brood hebben gezien. Spetters dat een jaar later uit kwam vond ik ook niet erg goed maar is wel stukken beter dan dit en probeert in zekere zin hetzelfde. Volgens mij acteerde ik beter in de zesdeklasmusical dan Vrieling in deze film.

Wel geinig om het Nederland uit die tijd te zien. Grijze telefoons met meeluisterapparaat, voor vijfentwintig gulden een volle tank, bruine schrootjes, dorpswinkels waar je vijf minuten moet wachten voordat iemand je komt helpen. Dat soort details vond ik leuker dan de rest van de film.

1.0*

Andy, Bloed en Blond Haar valt nog het best te omschrijven als Twentse exploitation waarbij de platte opmerkingen van hoofdpersonage Andy veelal spectaculairder zijn dan het 'geweld'. Hoogst amateuristisch gemonteerd en de 'solide' basis van slecht acteerwerk en belabberde dialogen wordt gelukkig afgewisseld met zo nu en dan een erg leuke scene. Andy staat centraal, heeft leuke dialogen gekregen maar Vrielink blijkt qua acteervermogen net zo gehandicapt te zijn als de rest. Echter, ondanks alle gebreken bevat de film toch een wel heel facinerende kern. Het verschil tussen Amsterdam en Hengelo en bovenal het dode karakter van veel Twentse steden komt mooi naar boven. De schoonheid en treurnis van het Twentse landschap is zeer overtuigend en de nachtelijke shots wonderschoon. Andy, Bloed en Blond Haar is geen geweldige film, de film heeft een gebrek aan kwaliteiten maar wanneer je even je best doet valt er toch voldoende moois te zien.