De Schat van de Zeerover (1968)

Tony was in een nostalgische bui zie ik

Vergeet Ed Wood, vergeet Intensive Care, dit is de aller-,aller-,aller-, ALLERSLECHTSTE film die ik ooit heb gezien.

Hij is vreselijk langdradig, vreselijk slecht geacteerd (het woord "overacting" hebben ze speciaal voor deze film uitgevonden), het plot rammelt langs alle kanten en de muziek maakt je hoorndol, maar toch heeft zowat mijn volledige vriendenkring hem al gezien en er tonnen plezier aan beleefd.

Ik geef 'm het minimum, maar zou 'm evengoed het maximum kunnen geven, het is zo één van die zeldzame films die zodanig slecht is dat ie weer goed wordt.

(ik ga 'm voordragen voor de Nacht van de Wansmaak)

' 0,5 '

Voor alle duidelijkheid, het is een speelfilm, geen tekenfilm (dit is een scan van de hoes van mijn VHS-exemplaar)

En een familieaangelegenheid zo te zien.

Zou het genre wellicht Humor kunnen zijn.

De tekenaar die van zijn strip een familiefilmpje maakte.

Nys tekent Jommeke ook....

http://users.skynet.be/defille/film.htm

heb ik verplicht moeten zien voor filmexpressie. kheb me echt kapot gelachen maar meer als * 1/2 kan ik niet geven. zoals eerder vermeld iets te langdradig.

"waar is mijn spaargeld nu naartoe, aja... ik heb dat aan de arme kinderen in somalië gegeven"

hilarisch eigelijk:D

citaten zoals

"oei, heb ik dat gedaan? "

"Nee, de kat van de bakker"

een volledige film zonder een letter in het dialect

Ook goed :

Jommeke wil een spade kopen (om de schat mee op te graven) en raadpleegt zijn spaarvarken, dat leeg blijkt te zijn.

-Jommeke, slaat zich voor het hoofd :"Oja, dat is waar, ik heb al mijn geld aan de arme kinderen gegeven."

Dat moet ik zien!

Het is gewoon een té perfecte adaptatie van Jommekesalbum nr. 37 'De schat van de Zeerover'.

'Jommeke' is een reeks voor alle leeftijden, maar het is vrij duidelijk dat het een pretentieloze strip is die z'n succes heeft te danken aan z'n uiterst simplistisch inhoud. Het allerbeste en de pure onschuld in de toch wel pientere kinderen straalt er meestal vanaf en daar draait het ook allemaal om. De sfeer van een zorgeloze, zonder geweld bevuilde jeugd. De reeks is "al zo oud als 't straat" en de formule bleef zo goed mogelijk behouden.

Jeff Nys heeft dan puur voor het plezier z'n eigen schrijfsel met behulp van familie en vrienden in een film omgezet. Hij hield zich hondstrouw aan z'n eigen strip en de film probeert nooit meer te zijn dan hij wil zijn. Zó bekijk ik die -op zich wel vreemd aanvoelende- film en zo moet die imho nu eenmaal bekeken worden.

Inderdaad.Een erg vreselijke film!!!

Weet iemand waar deze te koop of te huur is?

Hebt ge u speciaal ingeschreven om dat te vragen??

Ik wil hem ook wel eens ergens vinden, het fragment dat ik bij de Laatste Show zag was hilarisch (in de zin dat het pure kitsch was dan)

Als alternatieve titel zou "Jommeke" er nog bij mogen,

kwestie voor deze film terugte vinden in de MovieMeter registers aaight

Iemand die weet of je deze film nog ergens kan kopen?

Ik wil hem wel eens zien eigenlijk.

Citaat van de Meester zelf:

Mijn zoon heeft destijds nog de hoofdrol gespeeld in de verfilming van De Schat van de Zeerover. Ik heb die film helemaal in mijn eentje gedraaid. Nachtenlang heb ik zitten monteren! Het resultaat was niet meer dan verdienstelijk amateurswerk, maar de prent kende toch een bescheiden succes. Ik schat dat zo’n 30.000 kinderen de film hebben gezien.

Ik weet niet of deze film ergens te koop is op een 'moderne' drager. Zelf heb ik gelukkig nog een VHS-cassette op de kop kunnen tikken, zo'n goede vijf jaar geleden. Inmiddels is het al de derde keer dat ik De Schat van de Zeerover heb gezien

Deze film is legendarisch. Jef Nys was ongetwijfeld een groot liefhebber van shots en scènes waarin mensen ergens heen lopen. Ook het uitvoerig in close-up brengen van juwelen - om toch maar te onderstrepen wat voor een formidabele schat Jommeke en Filiberke opgegraven hebben - is hem zeker niet vreemd. En heel af en toe is er wel eens een fout in de montage, waardoor personages bijzonder akelig 'verspringen' (op zijn Vlaams ) in de ruimte. De acteerprestaties - met o.a. een haperende Filiberke die zich doorheen de zin sleurt tot hij eindelijk 'Amai amai!' kan roepen - voegen ook een schepje toe, net zoals de geluidseffecten en de muzikale thema's die wel bijzonder accuraat en veelvuldig gebruikt worden.

Kortom: De Schat van de Zeerover is cult op zijn best, één van de parels uit mijn filmcollectie. Een soort Vlaamse 'Story of Ricky', waarmee ik enkel wil zeggen: zo slecht dat het leuk wordt. Al willen de talloze nutteloze en repetitieve shots op een gegeven moment wel eens ergeren. Een film die eigenlijk niet boven de 1* kan uitkomen, maar voor de entertainmentwaarde krijgt hij nog een 3*!

3*

EDIT: Bij nader inzien breng ik mijn stem toch naar beneden, op 2*. Gewoon om in overeenstemming te zijn met mijn beoordeling van andere bijzonder genietbare rotslechte films als Deadly Weapons of Bride of the Monster

2*

Mmmmm... Hij vleit zichzelf toch enigszins met dat 'verdienstelijk' amateurwerk.

Er gaat gewoonweg geen filmische visie of feeling van uit. Er is niets aan de dialogen gedaan, enz. Dat zijn dingen waar een amateur toch nog iets van kan maken, als hij wil, zelfs zonder vaktechnische kennis of professioneel materiaal.

Youtube heeft zich nog niet aan het geheel gewaagd, maar een fragment kun je er toch bekijken!

Jaren geleden hadden ze de VHS in de plaatselijke bibliotheek en die ben ik erg vaak gaan huren. De VHS is ondertussen uiteraard geruisloos uit de collectie verdwenen en dat is zonde. Zou dit eigenlijk nog eens opnieuw willen zien, staat me nog iets van bij dat dit bijna een exacte kopie was van het originele stripverhaal.

RetroFilms

De kat van de buren

Zoals elk kind was er een tijd dat ik helemaal zot was van Jommeke. Er was gewoon iets erg fijns aan die strips die mijn toen nog erg kleine striphart sneller deed kloppen maar na een tijd was het vet wel wat van de soep. Ik ben de reeks nog trouw blijven verzamelen tot het nummer 250, wat geloof ik het laatste album was waar Jef Nys zelf nog aan heeft meegewerkt (?), en als kind heb ik ontelbaar veel keren de VHS van deze De Schat van de Zeerover gehuurd in de plaatselijke bibliotheek. Het was het type film dat ik eigenlijk nooit meer verwachtte terug te zien.

Zeg nooit nooit, want vandaag was het dan eindelijk zover. Er stonden me nog flarden van de originele strip en van deze verfilming bij maar dit is het typische soort film dat de tand des tijds absoluut niet heeft doorstaan en waar ik me eerlijk gezegd afvraag of het anno 1968 al niet op het randje was. Zo wat op hetzelfde niveau als die andere beruchte stripverfilming uit ons landje (Kiekeboe: Het Witte Bloed) en waar ik eigenlijk niet goed van weet wat ik er van moet vinden. Met mijn bijna 29 jaar ben ik verre van het doelpubliek, maar als je dit puur als film bekijkt is het echt gewoon waardeloos te noemen. Jef Nys (de tekenaar van Jommeke dus) verfilmt zijn eigen strip nagenoeg letterlijk en neemt naast de regie dan ook nog eens het geluid, de cinematografie, het script en een bijrol voor zijn rekening. Die bijrol mag je trouwens eigenlijk meer als een cameo bezien, want hij verleent zijn stem aan Flip die misschien één of twee zinnen mag spreken. Elk personage krijgt zijn eigen deuntje dat dan ook nog eens eindeloos herhaalt moet worden, de fameuze schat bestaat uit chocolade munten die je vindt ten tijde van Sinterklaas en de cast is gewoon erg belabberd.

Het ironische is dan ook dat je in het begin van de film zoiets hebt van ok, het zijn kinderen en dat zijn niet altijd de meest goede acteurs. Nys maakt er dan ook nog eens een heuse familieaangelegenheid van aangezien er maar liefst 5 mensen met die achternaam een hoofd- of bijrol voor hun rekening nemen waaronder dus Jommeke (Dirk) en Filiberke (Mark). De stroper is echter een volwassen Nys (Karel) en die is zowaar nog slechter dan de kinderen. Je kunt het je eigenlijk amper voorstellen en toch is het zo. Zelden een film gezien waar er nu eens echt geen enkele acteur of actrice ook maar iet of wat niveau weet te behalen. Ze krijgen natuurlijk ook niet het makkelijkste materiaal voor de kiezen, want de dialogen zijn nu niet bepaald van een hoog niveau te noemen. De selectie quotes die hier en daar op de pagina verzeild zijn geraakt zeggen al genoeg. Verder nog wat van die typische kolderhumor waar Filiberke over een poortje valt en Jommeke zich een breuk lacht en ook hier vraag ik me af of dat anno '68 nog als grappig werd gezien.

Ik had dit blijkbaar ooit eens gewaardeerd op 2* maar dat is het toch net niet waard. Het dikke uurtje lijkt veel langer te duren en er is eigenlijk echt weinig goeds aan heel deze film te noemen. Knap dat Nys praktisch alle aspecten van de film voor zijn rekening neemt, maar misschien had het toch geen slecht idee geweest om wat professionelere mensen in te huren. Langs de andere kant zijn we meer dan een halve eeuw verder en is Nys ook alweer meer dan 10 jaar dood en wordt er toch nog steeds over de film gesproken...

1*

Zo ongelooflijk slecht, dat het grappig wordt. De "film" is helaas vreselijk langdradig en zou gemakkelijk ingekort kunnen worden tot pakweg een kwartiertje. Dan zou er wel eens een cultfilmpje kunnen overblijven.

Voor de fans van Vlaamse cultfilms (en/of van Jommeke): volgende week woensdag 5 juli, 14.35 op Eclips TV (de seniorenzender!).