Simone Barbès ou La Vertu (1980)

Het bestaat natuurlijk ook : lesbo mumblecore...een subgenre dat ongetwijfeld talloze gekende "meesterwerkjes "heeft opgeleverd, maar ik ben tamelijk ongekend hiermee en richt me bij voorkeur op lesbocinema van het soort waar ik wel het etiket erotiek op zou plakken, wat ik hier beslist niet zou doen. Je ziet geen k*t, en hierbij vergeleken is LVDA pure hardcore porn.

Neen, dit is zoals ik al zei mumblecore in optima forma, erg Frans en erg 1980 vooral. Film bestaat uit 3 delen , duidelijk onderscheiden, en het eerste maakt ons al duidelijk dat we ons in ver vervlogen tijden bevinden : een heuse pornobios. Ik heb de pre VHS era niet meegemaakt, afgaande op het feit dat mensen toen schijnbaar zo wanhopig waren dat ze tussen andermans kwak en omringd door wildrukkers hun eh..ding deden, hoef ik daar niet om te treuren. Treuren doen we eerder om het gezanik van de 2 heldinnen, het trutje Martine in soepjurk dat regelmatig in janken uitbarst, en haar collega Simone- overduidelijk een pot incl. leren broek- en de alfa van de 2. Ze proberen zich in het milieu staande te houden met flauwe wisecracks richting clientèle, dat geacht wordt een afspiegeling te zijn van het straight male universum- POV chick uiteraard en dus louter bestaande uit treurige lieden, maar wat verwacht je op zo'n plek. Onder deze figuren ook een Belgische pornoregisseur woedend over de verminking van zijn "kunst "door de projecteur, was nog het grappigst. Kortom : standaard male gaze kritiek gedoe, met als running gag dat we de gekende geluiden uit de zaal horen incl. typische muzikale ondersteuning van het gekreun, maar we zien er geen enkel beeld van !

Als de dienst van Simone er op zit begeeft ze zich- uiteraard met leren jasje- naar haar favoriete hangout : een lesbobar in Pigalle. We leren nu dat de lesbowereld al net zo oppervlakkig, leeg en sexgericht is als de straight wereld, een satire ongetwijfeld op het "milieu "met als dieptepunt het musicerende pottentrio, incl. downie zo te zien. Jostiband idee idd. Hoogtepuntje was het amazonengevecht per zwaard tussen 2 wel lekkere chicks in een soort eighties barbarian fantasy outfits met nacht op de kale berg als muzikale begeleiding, had geil kunnen zijn maar dat was duidelijk niet de bedoeling van de regisseuse, helaas.

Verveeld verlaat Simone dus ook dit treurige oord waar even later nog een moord wordt gepleegd, en begeeft zich huiswaarts. Wordt dan opgepikt door een vent, en deze ontmoeting van 2 strangers in the night zou dan wel iets constructiefs moeten opleveren...misschien, u moet het zelf zien. Het zwijgende stukje met Fauré op de achtergrond was misschien nog het minst slechte uit de film.

Een film waarin Treilhou duidelijk wanhopig probeert zo auteuristisch en artsy fartsy als mogelijk over te komen, met succes in dier voege dat het allemaal extreem vervelend en geneuzel is, niet op andere vlakken imho. Ligt niet aan Bourgoin verder die geen geheim maakt van haar geaardheid, en trouwens een schijnbaar echt uit een pornobios geplukte amateur. Voor de would be auteuse Treilhou was dit echter te hoog gegrepen, maakte hierna ook weinig FF films meer. Overigens : niet verrasend was ook gay/ lesbo cinema coryfee Paul Vecchiali bij dit project betrokken.

Dat de genre aanduiding erotiek nergens op slaat en de synopsis pure misleiding inhoudt - we zien echt volstrekt geen vlees, garandeer ik u- en dit filmpje zelfs nu nog toegevoegd zou kunnen worden lijkt me wel afdoende aangetoond.

Wij zagen hier geen "meesterwerkje " in, maar wie zijn wij...

Alleraardigst filmhuisdrama: wat ontbreekt aan tempo of coherent verhaal wordt goedgemaakt met een prachtige, lome sfeer, ook natuurlijk door het prachtige tijdsbeeld. Had niet langer moeten duren, voor wat het nu is was ik hier best tevreden mee. 3,5*

Mumblecore wordt hierboven genoemd en dat is wel een goede samenvatting. Veel gepraat en veelal op één locatie een die beide zaken zijn niet heel boeiend. Soms wel geinig met al die gasten die langskomen en hoe men ermee omgaat maar dat blijft ook niet boeien ondanks de korte speelduur. Richting het einde komt er nog wel enige verandering zodat de film niet helemaal als nachtkaars uitgaat maar dat is te weinig en te laat. 2,5*.