Hoogste Tijd (1995)

Uitstekende rol van Rijk de Gooyer. Hij zorgt ervoor dat het hoofdpersonage boeiend blijft, van de eerste tot de laatste minuut.

Ik vond dit een schitterende film, naar een roman van Harry Mulish en met een scenario van Jan Blokker.

Elk shot (zelfs elk frame) is een schilderij, met volle, warme kleuren en gevuld met prachtige decors, details en kostuums. En dit duurt de hele film voort, zonder hapering. Ik denk dat ik dit de beste film van Nederlandse bodem vind die ik tot nu toe gezien heb, met name op visueel gebied en vanwege de vertolking van het verhaal, op deze wijze en met deze structuur.
Ik zou deze film zo naar Cannes sturen, zonder twijfel (trotse smiley)

Het is een ongewoon product. Dromen en werkelijkheid, toneel in toneel in film, herinneringen, heden en verleden lopen door elkaar en zijn ook niet meteen geheel te onderscheiden. Ik kan mij voorstellen dat sommige kijkers de draad kwijt raken en dit hinderlijk vinden. Ikzelf was gebiologeerd, onderging het en bleef geboeid.
De film heeft een magisch realistische uitstraling van begin tot eind en de vormgeving is tot in de perfectie verzorgd en enorm creatief. Er werd bv een keer een tv gebruikt om de toneelspeler dichterbij in beeld te brengen voor de filmcamera, dat soort verrassingen en opgebouwde gelaagdheid. Alle lof voor de art director (Ben van Os) en het camerawerk (Robbie Muller), niet de minsten! (zie bv: http://home.hum.uva.nl/oz/e...). Ook de muziek vond ik overigens uitstekend passen.
Als acteurs vielen mij vooral de charismatische toneelregisseur (Josse de Pauw) en Willem (Rijk de Gooijer) op. Beiden spraken alleen al boekdelen middels hun gelaatsuitdrukkingen. Klasse!

Ik ben zeer aangenaam verrast met deze film. .

Het plot werkt af en toe niet helemaal lekker mee, maar ondanks dat is Hoogste Tijd toch een bijzonder fijne film. Ook verrassend minder theatraal dan Weisz' anders werk.

3,5*

Memorabele rol van Rijk De Gooyer als de showman die een acteur-op-zijn-retour gaat vertolken, niet zonder emoties als hij zijn vroeger bestaan afweegt tegenover wat hij nu aan het doen is, fenomeen dat nog wordt verhoogd wanneer een "betwistbare" periode uit zijn verleden hem voor de voeten wordt geworpen.

Gevoelig en warm, deze toch wel wat aparte film, met passende, overduidelijke flashbacks, ook met een zekere sombere toon, knap montagewerk, goede regie en niet te vergeten, naast Rijk de Gooyer, ook nog een uitstekende Josse De Pauw.