Le Testament d'Orphée, ou Ne Me Demandez Pas Pourquoi! (1960)

Weinigen zullen er met mij eens zijn. Omdat ik Le Testament d'Orphée de beste film vind (beste van “the Orphic trilogy” over de onsterfelijkheid van kunst) van DE POËET. Onvergankelijk meesterwerk!

Ik voel me vereerd dat ik deze film mocht zien.

*****/*****

Ik ben het met je eens.

Ontluikende filmervaring, filosofisch en tegelijk melancholiek.

Wie deze film de moeite waard vond, moet ook zeker Vérités et Mensonges van Orson Welles zien. Die film is voor Orson Welles wat Le Testament d'Orphée is voor Jean Cocteau; Een soort van essay over z’n eigen werk en kust in het algemeen…

Derde en laatste deel uit de Orphee trilogie en tevens de laatste film van Cocteau.

Ik denk dat ik dit de mooiste van de drie vindt, vooral omdat hij hier op bijna perfecte wijze droom en werkelijkheid door elkaar haalt en enorm speelt met tijd en ruimte. Ook het feit dat hij constant refereert naar zijn eigen werk (zowel film als zijn gedichten), maakt het zeer vervreemdend en daardoor prachtig.

Testament of Orpheus is een prachtige afsluiting van zowel een carrière als van een trilogie.

4*

Meesterkje; echt heel goed

Net als bij Blood of a Poet had ik bij deze Cocteau het gevoel dat er het een en ander langs me heen ging. Ik heb maar een basale kennis van Griekse mythologie en daar wordt nu juist erg veel naar verwezen in deze film. Ook is het achteraf jammer dat ik niet eerst Orphee gekeken heb, want dit is (in tegenstelling tot wat de dvd-hoes mij deed vermoeden) toch echt een film die er op een bepaalde manier op voortborduurt. Wellicht moet ik Testament of Orpheus dan ook maar eens herkansen nadat ik Orphee zelf gezien heb.

Ondanks een gat in mijn kennis vond ik het een fascinerende film. Wellicht heb ik het verkeerd, maar Cocteau lijkt vooral zijn eigen rol als kunstenaar en ook een beetje zijn eigen belang te onderzoeken. Dit is met name interessant als er visueel iets mee gedaan wordt. Als filmer was Cocteau duidelijk briljant. Helaas zitten er ook wat erg langdradige stukken in. Zo'n dialoogscène in een soort van rechtbank begint geweldig, maar wordt te lang aangehouden. Dit in combinatie met een bepaalde onduidelijkheid zorgt ervoor dat ik er nog niet helemaal over uit ben over hoe briljant deze film is, maar het smaakt op een bepaalde manier wel naar mee. Ik zal Orphee zo snel mogelijk eens huren.

3*

ik vond dit een hele hoop nonsens, zaken op film getoond omwille van de kunst ipv omwille vh verhaal...

Een erg fascinerende film die veel creativiteit verraadt. Het hoogdravende toontje en enkele langdradige scènes moet je er wel bijnemen en persoonlijk vond ik de film niet zo sterk als het prachtige Orphée. Maar het is een aparte filmervaring om een kunstenaar zichzelf te zien spelen in zijn laatste film, hierbij vergezeld van enkele mooie filmbeelden en sierlijke flarden muziek.

3,5*

Kan me toch wel vinden in de analyse van The One Ring, hoewel ik de meeste andere Cocteau films wél zag. Een zeer persoonlijk en daardoor wat hermetisch werkje. Een Derek Jarman/Matthew Barney avant-la-lettre.

Op zijn best zeer intrigerend in de surrealistische droomscènes, zoals met het paard bijvoorbeeld. Hier wordt ook de locatie (ik meende de Bauxiet mijnen in Les Alpilles in de Provence te herkennen) optimaal benut. Maar de praatscènes, met name die rechtbankscène zijn te statisch, lang uitgesponnen en daarmee niet overtuigend.

Dan geef ik toch de voorkeur aan Cocteau's creatieve rijkdom in zijn speelfilms boven die in dit testament over kunst, creatie en poëzie.

“I have sea foam in my veins, I understand the language of waves.”

Jean Cocteau probeert zich in zijn laatste film te verzoenen met de wereld door op zoek te gaan naar goddelijke wijsheid. Een intrigerend verhaal met een fantastische intro en een paar leuke cameo's voor onder andere Jean-Pierre Léaud, Brigitte Bardot, Charles Aznavour en Pablo Picasso (als Picasso in je film komt opdraven weet je dat je het gemaakt het). Jean Cocteau was een ware visionair en dichter.

Ik ben zeer benieuwd! Is er iemand die mij aan deze film kan helpen of weet hoe ik eraan kan komen?

Jean Cocteau Boxset [DVD]: Amazon.co.uk: Jean Cocteau Box Set: Film & TV Twee films, voor net iets meer dan een tientje...

Cocteau sluit zijn trilogie (en carriere) af met een ode aan kunst, in het bijzonder aan de poëet, Jean Cocteau zelf. Je kan het pretentieus en zelfingenomen noemen (is ook helemaal waar), maar als je die spelbreker weglacht (Cocteau is ook niet vies van enige zelfspot), gaat een wereld vol cinematografische kunstjes (bij momenten gewoonweg prachtig om naar te kijken) voor je open en kan je genieten van het plezier en de liefde die afstraalt van dit unieke werkje, ook al is hij soms wat verwarrend. Dat is ook de reden waarom het meer narratieve, en meer op zichzelf staande, Orphée beter werkt, maar maakt het ook des te aantrekkelijker voor herzieningen.

Hoe dan ook, Jean Cocteau was een van de invloedrijkste cineasten (Le sang d'un poète!, moet ik dringend eens herzien). Ook bij zijn landgenoten van de Nouvelle Vague (wat een leuke verrassing ook in die eerste scène!) liet hij duidelijk indruk na.

Le Testament d'Orphée, ou Ne Me Demandez Pas Pourquoi is gewoon leuk!

Totaal niet mijn ding. Beetje interessantdoenerij allemaal.

BB #25

On ne vous demande pas de comprendre!

Wellicht de mafste film in mijn BB-marathon - net iets over de helft, maar wie weet wat voor gekkigheid de rest van het lijstje nog voor me in petto heeft. Toch is dat wel een van de leukste dingen, je komt op deze manier films tegen die je anders nooit zou kijken, en daardoor kom je van alles tegen waar je nog nooit van gehoord had. Jean Cocteau bijvoorbeeld, daar had ik de naam wel eens van gehoord - misschien wel alleen van straatnamen in Frankrijk - maar zeker nog nooit iets van zijn werk gezien, gelezen of gehoord.

Als ontdekkingsreis is de film ongetwijfeld leuker als je zijn werk wél kent, maar ook zonder dat is er genoeg om je over te verbazen, genoeg fraaie quotes in de wat vreemde en vervreemdende dialogen. En de beelden zijn fraai, de locatie in de oude steengroeve is geniaal - ik wil daar heen! - en het is elke keer weer zoeken 'wie is dat nou ook weer' als er een nieuw karakter bij gesleept wordt. Ook dat zal indertijd leuker geweest zijn dan nu, de zoektocht leidt nu af en toe meer af dan dat het wat toevoegt. Maar ook dat is niet erg, want er is ook nog een erg fijne soundtrack.

BB schijnt dus echt mee te doen, maar om voor haar te kijken is volstrekt overbodig. Is ze die blonde met die ruitjesjurk aan, die je vindt via google? Ik herken haar er niet in, ik denk eerder dat ze de engel is. Maar het maakt ook niet echt uit, en buiten dat, het wordt niet van ons verwacht dat we het begrijpen.