Evil Dead Burn (2026)

Tegenvaller.

Als Evil Dead Burn mij één ding liet zien, dan is het dat het format van de franchise zijn voor- en nadelen blijkt te hebben. Het zijn geen letterlijke vervolgen en jonge regisseurs (met veel vrijheid zo lijkt het) geven het stokje aan elkaar door, maar producers (Raimi, Campbell, Cronin) lijken de continuïteit te moeten waarborgen van een reeks die sadisme, demonische infiltratie in een familiesetting en bloederige overdrive als stijlkenmerken huisvest.

Vanicek mocht zijn eigen verhaal schrijven - positief dat nieuwe regisseurs die vrijheid genieten - en de crew vertoont veel Franse namen, waaronder cinematograaf Philip Lozano. Maar net script en camera zijn wat mij betreft een beetje hit-or-miss.

Veel oppervlakkig drama op dialoogniveau (kenmerkend toch voor Franse regisseurs in hun eerste grote Amerikaanse productie) binnen een groepje mensen waar je weinig om geeft en sterker: die ook weinig om elkaar lijken te geven. Zeg wat je wil over Alvarez' remake en Cronins Rise, beiden wisten in korte tijd een hechtheid binnen de aanwezigen te portretteren die de dreiging van Deadite-infiltratie zoveel meer gewicht gaf.

Meer dan ooit bevat deze Burn veel cinematografische trucs zoals quasi-tracking shots, ondersteboven aanzichten en veel dicht op de huid gefilmde scenes. Met name dat laatste voelt als een stilistische afslag en het werkt de onoverzichtelijkheid vaker in de hand dan dat het de boel echt op scherp zet. Daarentegen werken sommige scenes ook weer wel maar zoals ik al zei: hit-or-miss.

Evil Dead Rise moest ik ook twee keer zien voor ik mijn verwachting kon aanpassen en wist te waarderen wat Cronin liet zien, maar daar had ik in ieder geval meer het gevoel echt een continuering van het Evil Dead universum te aanschouwen. Vanicek gebruikt het iets meer als kapstok voor zijn eigen ideeën van voorwerpen, verwondingen en locaties en dat is prima, maar als niet alles even goed blijkt te werken, vormt dat toch een sidestep in een franchise on the rise.

Eigenlijk vond ik de stijlbreuk vanaf de openingsscène al voelbaar en heb ik die weerstand doorheen de film niet los kunnen laten. Het zullen de kleine creatieve gore-momenten en de (wat on the nose) shockering van sommige scenes zijn die velen wel over de streep zullen trekken, voor mij was het een gemiddelde van highs en lows. 2,5*

"My family will..."

"Fuck your family."

Leuk bioscoop tripje, zeker nadat zijn voorganger toch wel een geslaagd succes was. Eigenlijk totaal niet ingelezen in deze film, wat resulteerde dat ik toch wat afvragend was op het begin van de film, maar alles daarna wel wat duidelijker werd.

En dan is het toch helemaal niet zo'n ingewikkelde film uiteindelijk, iets wat blijkbaar ook wel zo had moeten zijn, en zeker een film waar de oude garde blijft hangen in ouderwetse clichés met een hoog melodramatisch gehalte. Persoonlijk vond ik het tof om te zien dat de oudjes zich ook bemoeiden met de nieuwe film, en ook Cronin zijn zegje had. Al vond ik het wel gewoon heel jammer dat hij niet de regie heeft gekregen in deze film.

Als horrorfilm echt meer dan geslaagd, waanzinnig lekkere horrormomenten die worden omringd door bloederige bodyhorror en leuke kills. Maar daaromheen is het allemaal niet zo bijzonder, het familie gehalte ligt soms iets te hoog waardoor het op een Fast and Furious film begint te lijken, en het had allemaal wel wat spannender gemogen. Maar dit waarschijnlijk precies zoals ze het wouden, en zoals ik al zei; als horrorfilm echt wel geslaagd.

Evil dead burn
De vorige film was denk ik beter maar het was zeker prima gemaakt met bepaalde komische noot, je voelt wel enige gemis van een bepaald persoon Er was alleen 1 ding dat niet klopte en dwars zat..Tuurlijk is de film niet echt geloofwaaridg in dat het echt is maar kijk je voorbij, nee wat ongeloofwaardig was is het moment dat joseph joch op de afval wasmachine valt met vele scherpe dingen die zijn rug doorboren, zo niet dood gaat zeker dood bloeden en al helemaal niet meer in staat moeten zijn om zich bewegend in de actie te storten zonder bloederige rug? dit nog voor hij zelf gedemoniseerd wordt.

Matige film over een vrouw die na de dood van haar man haar schoonouders en schoonbroer bezoekt in hun huis. Redelijk naargeestig van toon en ook geen gebrek aan bloed en gore (zeker de tweede helft), maar het deed me allemaal niet veel. Het magere verhaaltje en de personages wisten met totaal niet te boeien. Een nipte 2.5 sterren.

De Franse regisseur Sébastien Vaniček zet zijn kwaliteiten door naar dit volgende hoofdstuk in het Evil Dead-universum. Gezien zijn afkomst zal hij er ook wel wat Franse invloeden doelbewust in hebben vermengd, maar het zijn toch vooral de moderne technieken die deze film boven zichzelf laten uitstijgen. Strak camerawerk, uitstekend knip- en plakwerk en een aantal lekker smerige effecten zijn daar voornamelijk voor aan te kijken. Een beetje jammer dat Vaniček ook opzichtig gebruikmaakt van computereffecten, waardoor zeker de finale teleurstellend voor de dag komt. Verder een ongeremd griezelfeestje met sterk acteerwerk en veel gevoel voor het genre. Dit soort makers mogen gerust op de radar van iedere liefhebber.

Gave horror met lekker gore en creatieve kills. Poster heeft trouwens veel weg van zijn vorige film Vermines. Lekker kijken

Evil Dead, met inmiddels zes films en drie seizoenen is wellicht de meest kwalitatieve horror franchise ooit gemaakt. Deze laatste sequel is daarbij de voorlopige hekkensluiter en verdient weinig meer dan een zeer krappe 3*.

Het is een groot gorefest met niet de minste aandacht voor een fatsoenlijk verhaal en geen vleugje zelfrelativering. Naar het einde toe was het CGI-budget tot overmaat van ramp ook nog eens op. Of zo leek het althans. Benieuwd of ze volgend jaar de draad terug oppikken met Evil Dead Wrath.

Met pijn en moeite heb ik deze zeer tegenvallende "Evil Dead" film in twee dagen kunnen uitkijken. Het verhaal is slecht en sfeerloos, de cast was zelfs nog slechter en ook regelmatig irritant en ook zat er geen spanning in. Ook de vele CGI gore deed me niets en daarnaast ontbreekt de zwarte humor en de rauwe energie die eerdere "Evil Dead" films juist zo herkenbaar maakten.

Grimmige, meedogenloze afdaling in de hel, met een ongelooflijke lading aan botte en bloederige toestanden. Het gebrek aan humor breekt de film soms een beetje op, net als de iets te lange speelduur. Ook voel je hier minder de aanwezigheid van de demonische krachten uit de eerdere films. Dat is jammer, maar daarentegen kon ik de iets andere insteek en vooral de tomeloze energie van regisseur Sébastien Vaniček zeker waarderen. Visueel haalt hij hier in ieder geval alles uit de kast. Wel jammer van de futloze cgi-finale, die zo weggelopen lijkt uit een Terminator-film.

Nou... Veel gore, de liefhebbers komen aan hun trekken.

Verder, slap verhaal, domme acties en alles wat je al aan ziet komen. Heel vaag geacteerd, die pa vanaf eerste moment al niet wat... kon mijn aandacht er niet bij houden. Niet voor mij helaas....en ja hoor einde met aanstalte voor een nieuwe..

Redelijk deel uit de reeks. Het verhaal is niet heel bijzonder. De uitwerking is beter geslaagd. Na korte opbouw gaat Vanicek helemaal los. In een behoorlijke sneltrein vaart passeren veel gorigheid en onsmakelijkheden. Minpunt is wel dat de onheilspellende aanwezigheid van de demonen bij lange na niet zo sterk is als in de eerste twee delen. Ook het einde is net even te veel van het goede. Maar buiten dat voldoet de film aan alle verwachtingen. Ook visueel erg sterk met prima camerawerk, waarbij de scène waar Alice wegkruipt en de demonen op de achtergrond lekker te keer, eruit springt. 3.5

Met de Evil Dead-franchise kun je eigenlijk weinig doen mensen raken deadite-bezeten en dat is het...toch denk ik dat dit de meest consequente franchise is die er bestaat. (Zelfs Evil Dead (2013) wat ik de minste film vind, was nog niet zo heel slecht) Op één of andere manier lukt het Raimi en co de laatste jaren, om steeds opkomend talent dat ze nog wil bewijzen te strikken. Of komt het dat Europese filmmakers zijn? Was het in "Rise" de Ierse filmmaker Lee Cronin, is het nu met "Burn" de beurt aan de Franse Sébastien Vaniček (Vermines, een van de betere films van 2023/24)

Het plot is tja...niet heel goed, maar ach...het is enkel een kapstok naar..., de mythologie is bekend en de setting is wederom een hutje (welliswaar van villa-proporties) in het bos. Daarnaast zijn sommige scenes ook niet echt orgineel. De regisseur kent zijn klassiekers en stopt hommages aan andere fims erin. (Braindead, Salem's Lot) Maar er zaten ook een paar ongelooflijke eigen shots in, zoals de auto-sequentie, en de badkamer-sequentie.

Niet erg origineel dus maar de regiekeuzes maken dat de film van topniveau, is en heel erg generiek...Alles aan de regiekeuzes (de mise-in-scène en camerawerk, de kadrering, het gebruik van inserts!, de montage, tempo en toon, de acteurs, het gore en geweld) creëert een echt speciale, bedwelmende, met horror gevulde en gespannen sfeer... Met 110 minuten onophoudelijke gore die ondersteunt wordt door fantatische camerawerk was dit een heerlijk stukje film! Nu al benieuwd ofdat Amerikaanse regisseur Francis Galluppi (The Last Stop in Yuma County 2023) met de prequel "Wrath" in 2028 ook weet te verrassen....

Knap gemaakte film lekker vlot geregisseerd. Met toch wel een heel eigen stijl en camerawerk. Maar er is gewoon geen verhaal? Na een vrij korte intro gaan het gore splatterfeest beginnen. En dat stopt gewoon nooit. Het is een groot festijn van bloed en schroeven door benen. Vulpennen door oren naja heel creatief allemaal. Maar wat is het allemaal waard eigenlijk? Als er geen doel lijkt behalve overleven en het is gewoon niet echt interessant allemaal.

Ach ja toch blijf je wel kijken naar deze gewelds porno want dat is het. Ik hoopte ergens nog op een cameo het hoofd van Bruce Campbell en/of Ted Raimi. Maar daar neemt deze film zich te serieus voor denk ik. Jammer het is best vermakelijk maar er had meer ingezeten 3 sterren.

Ook deze Evil Dead-film kijkt heerlijk weg. Veel spanning, veel 'gore'-elementen, en natuurlijk weer het aloude concept van een boshuisje.

Het verhaal heeft weining om het lijf, maar dat is eigenlijk bij elke Evil Dead-film zo... En dat zie je door de vingers. De spanning is in deze film minder dan in 'Rise', maar nog genoeg om me aan de buis te kluisteren. Prima acteerwerk, prima cameravoering en dus een prima film voor een avondje griezelen.

Zeer aangename film, geen seconde verveeld...

Lees hier opmerkingen van saai en en niet meer over bezeten iemand... nooit saai buiten een midden stukje van 10 minuten, wat in andere films soms veel langer duurt......en denk dat pa op een gegeven moment serieus bezeten is. Verder genoeg gore, genoeg spanning... absoluut de moeite waard om te bekijken!

Nadat haar nare echtgenoot [George Pullar] is verongelukt, neemt Alice [Souheila Yacoub] tijdelijk haar intrek bij haar zwager [Hunter Doohan] en schoonouders [Tandi Wright, Errol Shand]. De familie is het doelwit van de ‘Evil Dead’ uit de titel, omdat zij in het bezit zouden zijn van het enige wapen dat de ‘Evil Dead’ kan tegenhouden. De veelbelovende proloog stelt fans van gore tevreden. terwijl de hoofdpersonen en hun onderlinge relaties zich ontvouwen. Vanicek gooit daarna de remmen los met spectaculaire stunts, extreem zwartgallige humor, een aangename hoeveelheid bloedvergieten en cinematische hoogstandjes vol visuele verwijzingen naar The Evil Dead. Niet geheel verwonderlijk, met Sam Raimi en Bruce Campbell als uitvoerende producenten. De beste Evil Dead-film sinds The Evil Dead duurt iets te lang, maar fans van het origineel kunnen hier hun hart ophalen.

Deze Evil Dead-film door een Franse regisseur valt direct op omdat die er...nou, ja... Frans uitziet. Het doet erg hard denken qua kleurenschema en thema's aan de New French Extremity beweging.

Sébastien Vaniček blaast een nieuwe wind de franchise binnen. Dit is ondertussen de 6de Evil Dead-film en nog steeds voelt het fris aan. De vertrouwde trucjes worden wel weer bovengehaald maar dat geeft niet als je er toch al geen genoeg van kunt krijgen. Het verhaal wordt dit keer ferm aangedikt met familie-drama en rouwprocessen. Dat heb ik ondertussen wel al gezien maar gelukkig blijft het lekker sarcastisch, zoals de spirit van de filmreeks betaamt.

In het begin moest ik hard wennen aan de onlogische of erg snelle opzet van alles. Vooral de proloog voelde gejaagd aan. Zodanig snel dat ik moeite had om bij te benen. De link met de vorige film was bijna volledig aan me voorbijgegaan. Het grijze kleurenschema wordt na een tijdje eentonig en verliest daarom zijn visuele ziel. Gelukkig wist men me keer op keer te verrassen met wel zeer inventieve camerabewegingen en setpieces.

Laat de volgende maar komen!

4*

Sterk begin , maar daarna word het alleen maar slechter. Lekker veel gore maar dat was het ook wel. Door het begin een voldoende maar anders zeker niet.

Godsamme, dit was nog een stuk vetter dan de vorige! Raimi en de zijnen is erin geslaagd om deze reeks weer van vers bloed te voorzien en dat bedoel ik dan ook letterlijk. Hij is smerig en ranzig, maar tegelijkertijd bevat ie alle kenmerken van een op en top horror! Naargeestige scènes, creepy sfeer, alles zit prima in elkaar en het tempo is verbijsterend! Mocht je het origineel ooit naast deze leggen lijkt de versie uit '82 wel haast een vooroorlogse zwartwit docu. Dit raast door met een moordend tempo, zodat je als kijker amper een rustpunt kunt vinden en dat werkt dikke vette prima! Een horrorfilm met een gouden randje, Terrifier met een groter budget, noem maar wat, dit is gewoon puur genieten voor de liefhebber. Van de rest vraag ik me serieus af of het wel liefhebbers van het genre zijn. Zwaar ondergewaardeerd sowieso.