Backrooms (2026)

Ik vond het een vervelende film en ik snap dat redelijke cijfer dan ook niet. laten we maar zeggen dat het niet mijn film was.. Daarbij is geel niet mijn kleur.

Ik vond dit wel een vette film en mooi gemaakt ook. Je gaat je toch afvragen waar ze al die rotzooi vandaan hebben getrokken en hoe ze die kamer hebben gemaakt? Hoeveel is CGI en hoeveel plastische effecten? Is er een making of? Ik vond het concept erg verfrissend en het verveeld nooit wat mij betreft. Het deed me ergens ook een beetje denken aan de Japanse film exit 8.

Onbehaaglijke, surrealistische film over een meubelverkoper (een uitstekende Chiwetel Ejiofor) die een andere dimensie ontdekt via een doorgang in zijn winkel. Het lage tempo zal niet iedereen aanspreken, net als de aparte visuele aanpak, maar ik ging er volledig in mee. De film bouwt ook vakkundig toe naar een behoorlijk enge en intense climax, die voor net genoeg antwoorden zorgt om bevredigend te zijn. Fans van het werk van David Lynch kunnen blind toehappen.

Eindelijk heb ik de film dan gezien, en ik vindt het best wel een prima film. Het is inderdaad niet voor iedereen dit soort films, maar ik kan dit wel waarderen. Ik vind het toch ook wel op zijn begin video's lijken, de korte video's die Kane Parsons op zijn youtube account heeft staan. Deze film heeft best wel vergelijkingen met The Rolling Giant, één van zijn eerdere korte video's. Maar ik heb me meer dan goed vermaakt bij deze film, en Chiwetel Ejiofor acteert hier ook weer heel degelijk. Ik stond er sowieso van te kijken dat Kane Parsons een heel aardige cast bij elkaar heeft weten trommelen voor zijn debuutfilm.

Helemaal mee eens

Er blijkt dus nog een versie vertoont te worden lees ik net op de website van VUE:

"Dit is de Backrooms: Everything Must Go Edition. Deze versie bevat een 16 minuten extra scène na de aftiteling."

Maandag wellicht toch nog maar een keer deze film zien. Ben wel benieuwd naar die extra scene.

Bijna bizarre film, die wat traag op gang komt, maar je toch weet te boeien.

En ook al is geel niet mijn kleur.......

Zeker de moeite waard om te zien

Redelijk sterke thriller. Het surrealistische verhaal zit knap in elkaar. De uitwerking is best knap gedaan. De film moet even op gang komen, maar na een klein halfuur weet hij de aandacht te trekken en laat de kijker niet meer los tot het einde. Niet alles wordt direct duidelijk, maar voldoende om het een bevredigend einde te noemen. Visueel blinkt de film uit met sterk camerawerk en knap gemaakte decors en visuele vondsten. Het acteerwerk is ook dik in orde met prima rollen voor Ejiofor en Reinsve. 3.5/4.0

A24 strikes again, wat een heerlijke weirdness. Horrorprent van het jaar!

Eigenaardige film met typisch A24 sausje, ik begrijp dat dit een bewerking is van een internet fenomeen dat draait om de creepyness van leegstaande ruimtes. In die zin is het goed geslaagd, want creepy is het wel. Vooral het feit dat het allemaal nogal vervormd is en de lelijkheid van de meubels, die mij nog meer de stuipen opjoegen dan de ruimtes op zich. Als dit een jonge regisseur is heeft hij een feilloos gevoel voor jaren 70/80 wansmaak, want van de meubelzaak tot aan de ruimtes is het armoede en lelijkheid die je aangapen. Ook de jaren 70-80 apparatuur, auto's en kleding bevestigd dat dit in een dieptepunt van menselijke wansmaak afspeelt. Wat mij betreft draagt dat positief bij aan de creepyness. Dit concept was minder effectief geweest als het moderne meubels waren geweest of alles er strak had uitgezien. Over de betekenis van de film kun je speculeren, herinneringen staan in elk geval centraal en flarden daarvan. De ruimte staat parallel met iemands brein, vandaar misschien ook de lelijkheid en vervormingen. Ik vond het wel werken eigenlijk, eens een ander soort horror dan we doorgaans voorgeschoteld krijgen. Aan het einde is het wel een beetje overdaad en begint het misschien een beetje te vervelen. Vind deze wel lijken op de Japanse Exit 8 wat ook eindeloze ruimtes als verwarrend concept heeft, maar deze is wel beter gemaakt.

Ik moet Stinissen gelijk geven, het mag dan een hype zijn, mijn god wat had ik een hoofdpijn toen deze ellende voorbij was.

Ik vond er echt niets aan...

De film is even flauw dan heel zijn youtube kanaal...

Soms kijk ik naar https://www.youtube.com/@kanepixels/videos]/url] en daarom was ik enorm benieuwd wat hij als filmmaker met echte acteurs en sets zou kunnen neerzetten. Dat iemand in Hollywood hier genoeg vertrouwen in had om een ​​twintigjarige een budget van 10 miljoen dollar te geven, is een gewaagde zet. Het resultaat? Dat is wisselend, zoals te verwachten van iemand met Kanes ervaringsniveau, maar hij heeft me op een paar punten in de film wel verrast.

Het grootste pluspunt van deze film is de regie. Visueel is de film verbluffend. De cinematografie geeft de film een ​​frisse uitstraling en een eigen sfeer die hem onderscheidt van de vele horrorfilms die we de laatste tijd zien. Ook het decorontwerp is onberispelijk. Je voelt je bijna net zo gevangen in deze wereld als de personages zelf.

Waar de film echter tekortschiet, is het verhaal. Ik heb er grotendeels van genoten, maar er waren een paar dingen die onvoldoende werden uitgelegd. Ik had verwacht dat we hier misschien wat antwoorden zouden krijgen, omdat de korte filmpjes op YouTube zo vaag zijn over wat er precies aan de hand is, maar helaas, we krijgen vrijwel niets. De film springt ook nogal heen en weer met de personages, waardoor het plot soms moeilijk te volgen is.

Ander punt van kritiek is, dat ik vind dat we niet genoeg te zien kregen van sommige andere huizen die we in de serie hebben gezien. Ik wilde de kantoren en de zwembadruimtes met de glijbanen en alles zien. Ik denk dat dat veel meer geld zou hebben gekost, dus mogelijk komt er een vervolg waarin dat wel aan bod komt.

Al met al geen slecht regiedebuut. Hier en daar vielen de puntjes op de i, en de film is zeker niet perfect. Hij is soms wat traag en er waren een paar scènes die naar mijn mening ingekort hadden kunnen worden voor een kortere speelduur. Desondanks is het nog steeds een behoorlijk vermakelijke film die je de hele tijd weet te boeien. Ik moet zeggen, het is zeker de moeite waard om in de bioscoop te zien. Verwacht alleen geen perfectie.

7 als waardering.

Filmpje à la Blair Witch project / paranormal activity / Cube, maar dan slechter. Vooral langdradig. Als je ervan houdt moet je kijken.

Clark (Chiwetel Ejiofor), een in in het leven teleurgestelde architect die onsuccesvol manager van een meubelzaak met alleen maar heel lelijke meubels is geworden, vindt een oneindig labyrinth in de kelder van zijn zaak. Hij vertelt zijn therapeut Mary (Renate Reinsve), die zelf de nodige bagage heeft, erover. Als Clark verdwijnt, gaat ze naar hem op zoek.

Er zaten behoorlijk wat dingen in Backrooms die ik goed vond. Ejiofor is goed in de hoofdrol, de praktische effecten, die af en toe een beetje houtje-touwtje zijn (waar ik van houd), de bewuste lelijkheid van alles.

Maar als geheel werkt het allemaal net niet. Het is allemaal een beetje halfbakken. Je kunt dingen open laten zodat het surrealistisch en raadselachtig blijft, maar ook omdat het niet goed is uitgewerkt. En hoewel Backrooms duidelijk in de categorie van films zit die voor het eerste gaat, had ik toch vaak meer het gevoel dat het het tweede was. Of je legt iets uit of je legt het niet uit, zodat het raadselachtig en droomachtig wordt. Backrooms eindigt voor mijn vaak in een niemandsland ergens halverwege. Dit is ook zo een horrorfilm waarin iedereen kiest voor de meest impulsieve, stupide manier van handelen.

De film wint ook niet echt de originaliteitsprijs. De hele esthetiek was me als liefhebber van een bepaald type computergame ook overbekend: stukje found footage met schuddende camera, eindeloze gangen die telkens veranderen met daarin lukraak geplaatste stapels identieke voorwerpen die soms door muren heen clippen. Oh, en er is ook een monster dat op geluid afkomt. En daar dan een existentieel verhaal waarbij de vorm van de horror wordt bepaald door trauma's. The Stanley Parable en vooral opvolger The Beginner's Guide kwamen bij me op als duidelijke inspiratiebronnen, maar ook meer standaard horror als Layers of Fear en zelfs Little Nightmares. Ook denk ook aan de romans House of Leaves en zelfs Alice in Wonderland.

De film had ook veel last van opvulling. Er zijn veel lang aanhouden overgangsshots van het Californische stadje waar het zich afspeelt en dat dwalen door het doolhof ging soms wel erg lang door. Dat was nog tot daar aan toe geweest als de film 80 of 90 minuten was geweest, maar hij is 111 minuten lang. Daar hadden voor mijn gevoel zo 20 minuten vanaf gekund.

(Gezien in Kriterion)

Film begint tof! cijfer 5...... film die ik achteraf graag in de bios had gezien..... na de helft of richting het einde geef ik hem een 1 ik snapte er helemaal niks meer van. Saai. Het begin zet je op een verkeerde been..... Blij dat ik niet naar de bios ben gegaan.

Backrooms is een creepy film met veel davidlynchiaanse invloeden die nergens voorspelbaar wordt of bol staat van de jumpscares. Er zit een zekere gelaagdheid in de film die je laat zoeken naar de symbolische betekenis van bepaalde ruimtes en voorwerpen, en ook de spanning is goed opgebouwd. Tegen het einde, wanneer de verwrongen zelfbeelden van Renate Reinsve en Chiwetel Ejiofor vol in beeld komen en die laatste zelfs de achtervolging in zet, slaat de sfeer voor mij compleet dood. Het contrast tussen het liminale en het bijna karikaturale wordt me dan te groot. Het is helaas een val die veel horrorregisseurs niet weten te ontwijken.

Zeker geen perfecte film, maar wel eentje die de moeite waard is: 3,5.

Eerste helft van de film voelt als een ware nachtmerrie aan in die oneindige ruimtes met vage meubels half in de grond, maar de tweede helft van de film wordt gewoon echt heel vaag en voor mij moeilijk te volgen.

Je kunt ook te ver doorslaan in orginaliteit.

Al moet ik wel zeggen dat de huidige trend onder Horrorfilms wel reden tot vreugde bij mij opwekt, gezien dat de orginaliteit redelijk weg bleek te zijn in het genre

Creepy film en erg goed gemaakt. Totdat de therapeute het doolhof in gaat krijgt het een totaal andere wending. Deze kon ik minder waarderen dan het sterke eerste stuk.

Ik heb het geprobeerd.... tis niet gelukt. Vond de sfeer en het tempo niet ok. Boeide dan ook nergens. De film na 40 minuten afgezet.

Was eigenlijk niet van plan om deze te kijken wegens te eng, maar uiteindelijk toch grotendeels gezien.

Moet zeggen dat ik eigenlijk alleen geboeid was door de 'backroom' stukken zelf. Die zijn erg spannend en heel creatief en creepy gedaan. Alles eromheen, en dan zeker alles met het plot en het verleden van Mary had voor mij totaal niet gehoeven. Het haalt je ook uit de sfeer van de backrooms, dus het is jammer dat de film er zoveel omheen bedenkt. Ook wordt het mij tegen het einde allemaal wat te vreemd en over de top, en dan is het leuke en spannende er ook wel vanaf (met die achtervolging van de Clark-piraat).

Toch 3,5* voor de sterke stukken die het zeker heeft.

Kane Parsons heeft met deze film het backroomsconcept verder uitgediept, er een verhaal omheen gebreid en met een flinke zak geld het productieniveau aardig opgeschroefd.

Hoewel ik niet alle aspecten van de film even geslaagd vond, zijn de backrooms prima creepypasta. Het idee van liminale ruimtes die uitmonden in een oneindig gangenstelsel is interessant, al kun je er in principe niet heel veel kanten mee op; oneindige gangen zonder exit is al angstaanjagend genoeg, maar wat doe je met het plot?

De film weet toch een aardig verhaal te vertellen dat goed gebruik maakt van de acteertalenten van Chiwetel Ejiofor en Renate Reinsve.
Ook de schrikmomenten en spanning zijn aanwezig; wat dat betreft is de film als horror aardig geslaagd.

Minpunten: de jonge personeelsleden vond ik niks toevoegen en weinig overtuigend, de expositie is soms teveel (hoewel het niet té abstract kan blijven) en het focust iets teveel op het psychologische aspect van Clark en het 'monster' is te specifiek een deformed extensie van Clarks piratenmascotte)

Het einde vond ik trouwens wel tof, lekker open, bijna als abstracte kunst zonder een afgerond einde te forceren.

Wat een aparte, surrealistische maar toch intrigerende film met een constante spanningsboog! Ik vond het cinematografisch echt goed. Ook de muziek past er perfect bij; onheilspellend! Soms deed de film mij wel wat aan The Cell denken, maar dan in een nieuw "jasje" . Uiteindelijk ging het volgens mij - zover ik de film kon ontleden, wat lastig was - om een experiment om mensen een parallelle wereld naast de onze te laten ervaren, puur gebaseerd op herinneringen, vandaar ook die lagen/kopieën van vanalles. En van het meubilair wat langzaam in de vloer wegzakte. Maar ik weet niet of ik die metafoor goed heb opgepikt. Die muur was denkbeeldig. Of was die echt? Had hij het allemaal echt beleefd of speelde het alleen in zijn en haar hoofd af?? Misschien nog een tweede keer kijken, zodat ik 'm beter begrijp. Vond het al met al een creepy sfeertje wat er was neergezet met een relatief eenvoudige cast en omgeving. Wat ik niet snapte is wat dat nou voor wezen was die die camerajongen had gepakt: was dat ook een kopie van die piraat? En die scenes met die moeder en dat meisje: dat meisje, was dat de psychiater?

Wel origineel bedacht, maar inderdaad: er waren soms wat losse eindjes...Neemt niet weg dat ie op heel veel vlakken wel is geslaagd. Ook qua originaliteit en het claustrofobische, beklemmende gevoel. De film hield mij constant met de ogen op de buis gericht en ik had het gevoel dat ik zelf in het labyrint met rare kamers liep...

Aanrader!

Sterke film, dit debuut van Kane Parsons, die op verzoek van A24 zijn serie Backrooms verfilmde. Een flinke productie ook met bijna 3000m2 aan ruimtes die zijn gebouwd op de set waar men regelmatig in verdwaalde. Gezien op 4K Blu-ray.

Heerlijke film, deed me echt denken aan Exit 8, zonder echt pure horror toch zeer hoog spanningsgehalte, top.

Backrooms: The Extended Version – Everything Must Go

Zojuist nog Backrooms: The Extended Version – Everything Must Go mee kunnen pakken in de bioscoop, vlak voordat de film eruit verdween. Het was er één die me eigenlijk al een tijdje aansprak, maar door de behoorlijk gemixte reacties die ik erover had gelezen, bleef ik toch twijfelen. Uiteindelijk is er maar één manier om daarachter te komen: de film zelf bekijken.

En ik moet zeggen: Backrooms is absoluut geen slechte film.

Sterker nog, vooral het begin wist me meteen te pakken. De found footage-segmenten zorgen direct voor een ongemakkelijke en spannende sfeer en weten je nieuwsgierigheid goed vast te houden. Daarna blijft de film je aandacht vasthouden, al merkte ik wel dat hoe verder het verhaal vordert, hoe waziger en abstracter het uiteindelijk wordt.

Persoonlijk vond ik dat juist interessant. Ook visueel vond ik de film er prachtig uitzien. Ik weet dat er behoorlijk wat mensen zijn die de vormgeving en het uiterlijk van de film helemaal niks vinden, maar daar kan ik me eigenlijk totaal niet in vinden. De sfeer, de ruimtes en de manier waarop de film met beeld en geluid omgaat, spreken me juist erg aan. Het hele idee achter Backrooms vind ik daarnaast ontzettend leuk.

Tegelijkertijd is dit absoluut een film die je met behoorlijk wat vragen achterlaat. Toen ik de bioscoop uitliep, had ik echt even het gevoel van: wat heb ik nou precies zitten kijken? Aan het einde wordt gelukkig wel het nodige duidelijker en worden in grote lijnen bepaalde dingen uitgelegd, maar lang niet alles krijgt een concreet antwoord. En juist daar kun je als kijker je eigen interpretatie aan geven.

Want hoe meer je erover nadenkt, hoe meer vragen er ontstaan. Hoe kan dit dan? Waarom gebeurt dat? En wat betekent dit precies? Dat zijn uiteindelijk ook de dingen waardoor de film nog een tijdje in mijn hoofd bleef hangen. En dat vind ik persoonlijk een sterk punt. Niet iedere film hoeft na de aftiteling volledig uitgelegd en afgerond te zijn.

Ik denk niet dat Backrooms een film is die ik snel nog een tweede keer zal opzetten, maar het is absoluut een film die in mijn geheugen blijft hangen. En misschien is dat uiteindelijk nog wel belangrijker.

Ook zeker credits naar regisseur Kane Parsons, die deze film op slechts 21-jarige leeftijd heeft gemaakt. Dat vind ik behoorlijk indrukwekkend. Wat hij met dit concept en deze sfeer heeft weten neer te zetten, is op z'n minst ambitieus te noemen. Ik ben dan ook erg benieuwd wat hij in de toekomst nog gaat maken.

Misschien speelt mijn eigen interesse hierin ook mee. Als iemand die zelf schrijft en regisseert en zich ook graag bezighoudt met abstracte cinema, merk ik dat dit soort films me sowieso sneller aantrekken. Ik vind het interessant wanneer een film niet alles voor je invult en je als kijker zelf laat nadenken over wat je precies hebt gezien.

Al met al: Backrooms is zeker niet voor iedereen, en ik snap de gemixte reacties dan ook wel. Maar persoonlijk ben ik blij dat ik hem toch nog in de bioscoop heb meegepakt. Geen perfecte film, maar wel een bijzondere, sfeervolle en vooral memorabele ervaring.

3,0*

6,5/10