Pressure (2026)

Redelijke oorlogsfilm. Het verhaal is een onderbelicht onderdeel van de voorbereidingen op D-Day. De uitwerking is wat wisselend maar over het algemeen wel positief. De film blijft boeien tot het eind en moet het vooral hebben van de dialogen, waarvan een aantal erg sterk zijn. Verwacht dus geen spanning of actie. Scott, Fraser en Messina zetten overtuigende rollen neer en dragen de film. Helaas bevat de film wat onnodige subplotjes en voelen de beelden van de aanval op D-Day wat geforceerd aan, waarschijnlijk bedoeld als lokaas voor de trailers. 3.0/3.5

Goeie film waarin een meteoroloog advies moet geven of het verstandig is een grootschalige aanval op Duitsland in gang te zetten. Alhoewel het verloop en uiteraard ook de uitkomst voorspelbaar is, blijft deze film over D-Day onderhoudend. Het beslissingsmakingsproces en de verschillende belangen die spelen, worden goed neergezet. Goed acteerwerk en een fijne rol van Brendan Fraser als generaal Eisenhower.

Geen seconde verveeld, interessant onderwerp (al klopt een en ander totaal niet) en beide hoofdrolspelers doen het prima, al blijft het wat vlakjes allemaal van Scott - daar heeft vooral Fraser met zijn rol minder last van en hij brengt wel iets van gevoel en persoonlijkheid mee en heeft de interessantste rol. Sowieso wel knap hoe er nog ietwat van spanning in zit (vooral door de focus op de druk op de hofdpersoon te leggen) want als je een beetje de oorlog kent dan weet je de datum van D-Day en ook het verloop vooraf.

Maar als film af en toe overgedramatiseerd. Dat gedoe met de vrouw van Stagg had er uitgelaten mogen worden, althans, die opening thuis was prima net als dat belletje daarna. Dat geeft namelijk info over Stagg als persoon en hoe het er op dat hoofdkwartier aan toegaat. Maar daarna leidt het vooral af en is ook niet echt van invloed op de film. Stagg gaat immers gewoon door. En zeker zo rond de helft met de overdreven rollen van een daarmee niet-overtuigende Messina als kolonel Krick en een schmierende Lewis maken de film er zeker niet beter op. 3,0*.

. D-Day staat gepland voor 5 juni 1944. Mits de weersomstandigheden dat toelaten. Generaal Eisenhower [Brendan Fraser] moet een besluit nemen op basis van het advies van twee vooraanstaande meteorologen: de Amerikaan Irvin Krick [Chris Messina], die het bij eerdere veldslagen altijd aan het rechtereind had; en James Stagg [Andrew Scott], die door Churchill als een genie wordt beschouwd. Krick en Stagg zijn het niet met elkaar eens, maar veldmaarschalk Montgomery [een karikaturale Damian Lewis] wil de invasie hoe dan ook doorzetten. Wil de suggestie wekken dat het lot van de wereld afhing van meteorologen, ook al zijn die nooit 100% zeker van hun voorspellingen. De ‘dickswinging contest’ tussen Stagg, Krick en Montgomery is lang zo interessant niet als het morele dilemma van Eisenhower, die verantwoordelijk was voor een dodelijke blunder bij een recente militaire oefening. De archiefbeelden van D-Day maken meer indruk dan wat eraan voorafging.

De film is zeker goed gemaakt met een interessante invalshoek over D-Day. Zeker als je dergelijke (en belangrijke) zijverhalen over de oorlog niet kent, is dit zeker een interessante film om eens gezien te hebben.

Al blijft het natuurlijk een historische biopic waarvan de afloop gekend is, waardoor enige spanning of verrassingen ver weg blijven. Het is misschien ook allemaal net iets te mooi gemaakt om er een beklijvende oorlogsfilm van te maken die voor een lange tijd gaat bijblijven.

3*

Nogal gezwollen synopsis hier op MM. Maar dat geldt ook wel voor de gehele film. De dramatiek wordt nogal vet aangezet, zeg maar. Heeft ook wel iets clichématigs, die tweestrijd tussen die twee meteorologen, het moederlijke gedoe van Ike's assistente, en soldaten die een feestje vieren omdat ze weten dat ze de komende strijd vrijwel zeker niet zullen overleven. En ja, dat slot, had voor mij ook niet gehoeven. Wat niet wegneemt dat het een onderhoudende en bij vlagen spannende film is, waar ik geboeid naar heb zitten kijken.

"How can the weather be boring? It feeds us. The weather can destroy us. It controls our daily life. I don't think that's boring."

Hele coole film. Date-avond met mijn vriendinnetje, en we kozen er voor om weer eens onze VUE-passen goed te gebruiken, en naar twee films te gaan afgelopen zaterdag. Deze film staat al een poosje op mijn verlanglijstje, aangezien mijn vakantie in Normandië vrij recent behoorlijk geslaagd was, kwam ik zelfs de naam 'James Stagg' tegen, die echt veel heeft betekent rond die tijd. Een indrukwekkende film, die natuurlijk maar een klein percentage van de gestreden slag liet zien.

De onderlinge strijd was best geinig om te volgen. Ondanks het achtergrondverhaal wat misschien niet voor iedereen direct aanslaat als 'indrukwekkend' keken wij er best naar uit, en hebben ons ook daadwerkelijk heel erg vermaakt met de film. Het is geen actiebombakel, dat mag je ook echt wel achter wegen laten, maar de film is echt goed spannend op zijn momenten en vooral het acteerwerk van

Andrew Scott is om te genieten, al deed het me ook goed Brendan Fraser in de film te zien!

Mooie, sporadisch spannende film over de onzekere dagen vóór D-Day, met Andrew Scott als meteoroloog James Stagg, die de ondankbare opdracht heeft gekregen het weer te voorspellen tijdens de invasie. Prachtig gespeeld door de hele cast en mooi in beeld gebracht door regisseur Anthony Maras, die na Hotel Mumbai wederom een indrukwekkende film aflevert. Goed gekozen titel ook.

Als mini-amateurmeteoroloog vond ik het onderwerp alleen al een reden om naar deze film te gaan kijken.

'Oh jongens, wat was kolonel Krick een gemakzuchtige meteoroloog', kaarten uit het verleden gebruiken die op het heden gelijken en dan daarvan de opvolgende uitkomsten gebruiken voor een voorspelling. Gelukkig was Stagg een door de wol geverfde weerkundige en liet zich niet in de hoek zetten door Krick! Inderdaad, het weer in Afrika is heel anders in gedrag dan hier in ons gematigde zeeklimaat!

"We hadden betere meteorologen" – dat zei Eisenhower toen JFK in het begin van de jaren '60 hem vroeg waarom de D-Day-invasie in Normandië slaagde. Respect voor de meteorologen uit die tijd, de computers die ze nu hebben, waren toekomstmuziek waarvan ze nog géén toon hoorden in de verte. Men moest het doen met weerballonnen, plaatselijke metingen, de daaruit voortkomende kaarten en eigen praktijkervaring!

Dit is het verhaal van de meteorologen die Ike hielpen beslissen wanneer de invasie moest plaatsvinden. Andrew Scott schittert als RAF Group Captain James Stagg, de meest gerespecteerde meteoroloog van Groot-Brittannië. Zijn Amerikaanse tegenhanger is luitenant-kolonel Irving Krick, degelijk vertolkt door Chris Messina als een ietwat arrogante, zelfingenomen figuur. Zoals bekend vormt dit het centrale conflict: de twee meteorologen verschillen van mening over de weersverwachting, die de sleutel vormt tot het succes van de invasie. De baas is uiteraard Dwight Eisenhower, gespeeld door Brendan Fraser; hij doet erg zijn best, maar hoewel hij een goede prestatie neerzet, is het naar mijn mening net niet goed genoeg om als uitmuntend te worden bestempeld.

Misschien komt het doordat ik steeds Brendan Fraser zag in plaats van Ike; voor een historisch figuur was een onbekende acteur wellicht een betere keuze geweest (al trekt een naam als Brendan Fraser natuurlijk meer publiek). Damian Lewis speelt Bernard Montgomery – ook met zijn vertolking had ik wat moeite. Monty was arrogant en zelfverzekerd en ging zeker de strijd aan met Stagg, maar ik betwijfel of hij zo geneigd was tot het theatrale gedrag dat in de film wordt getoond. Kerry Condon zet een zeer goede en geloofwaardige rol neer als Kay Somersby, de assistente van Ike.

Het scenario is sterk geschreven (op enkele uitzonderingen na, aangezien Fraser dingen zegt die anachronistisch aandoen). De historische reconstructies zijn uitstekend. Regie en tempo (de film vliegt voorbij in 100 minuten) zijn prima in orde. Al met al kan ik deze film van harte aanbevelen: het verhaal is interessant en meeslepend, en alleen al de acteerprestatie van Andrew Scott, maakt de film het bekijken waard.

Een dikke voldoende: 7+!

Wat een indrukwekkende film vond ik Pressure. Met twee hoofdrollen die van het scherm afspatten. Een ervan letterlijk in de persoon van Brendan Fraser die de bullebak Dwight Eisenhower gestalte geeft. En diens tegenspeler Andrew Scott die als de onbegrepen meteoroloog James Stagg zich staande moet zien te houden als burger tussen een horde militaire hotemetoten. Stagg, het door Winston Churchill hoogstpersoonlijk naar voren geschoven meteorologische wonderkind, slaagt daar in maar niet zonder slag of stoot, vooral door de tegenwerking van kolonel Krick, een Amerikaanse evenknie in de meteorologie en beschermeling van Ike. De strijd tussen deze twee zou nog haast de afloop van WO II hebben kunnen verpesten. Met name de acteerprestaties van Fraser en Scott tillen Pressure ver boven het niveau van veel oorlogsdrama's uit. Ok, toegegeven, ik ben van jongs af aan al getriggerd geweest door D-Day. Het is hét kantelpunt van WO II. Als je, zoals ik, Normandië en de invasie stranden enkele malen hebt bezocht, alsmede het museum in Arromanches en bovenal de Amerikaanse begraafplaats in Colleville, dan besef je pas goed wat 6 juni 1944 betekent voor een vrije wereld. Toen ik jaren geleden de begraafplaats bezocht werd ik letterlijk overweldigd door emoties. Je kent vast wel het begrip "het ontneemt je de adem". Nou, dat overkwam mij letterlijk. Het aanzien van al die witte kruizen, voorzien van namen en vooral van jaartallen, deed mij letterlijk happen naar adem. Alsof daar jonge mensen lagen die ik persoonlijk heb gekend. Niets is minder waar, maar als je je dan realiseert dat daar duizenden jonge mensen zijn begraven in de leeftijd van 19, 20 jaar die vochten voor onze vrijheid, dan hou je het niet droog. En precies die gedachte, bij het zien van de beelden van de invasie aan het eind van Pressure, trok bij mij de tranen uit mijn ogen. Ik kan daar niks aan doen, misschien ben ik te sentimenteel, maar het grijpt me gewoon bij de strot. D-Day heeft mij, zoals ik al zei, altijd enorm geïnteresseerd. Volgens mij zijn er niet echt veel historische speelfilms over D-Day. En dan bedoel ik dus films die de historie en de betekenis van D-Day duiden. Natuurlijk zijn er afgeleide films. Meest bekende is natuurlijk Saving private Ryan. Maar dat is toch meer een oorlogsdrama dat handelt in het verlengde van de gebeurtenissen op 6 juni 1944. The Longest Day geeft wel een historisch tijdsbeeld, ook een uitstekende film trouwens. Pressure behandelt echt de drie dagen voorafgaande aan wat zou uitgroeien tot de allergrootste marine invasie uit de wereldgeschiedenis. Pressure geeft een uitstekend beeld en laat je volop voelen hoe ontzettend belangrijk deze invasie zal zijn voor de mensheid. Stagg speelt daarin een doorslaggevende rol wat betreft zijn kijk op de weersomstandigheden op 6 juni. Tegen alle andere stromingen in roeit hij zijn weerboot naar een uitstel, terwijl de volledige legerleiding, inclusief Krick, de tegenpool van Stagg, van mening is dat 5 juni dé invasiedag gaat worden. Dat levert heerlijke 'battles' op tussen Eisenhower en Stagg. Stagg stelt dat de legertop alleen maar wil horen wat voor hun gunstig is, terwijl Stagg de enige is die beseft dat de waarheid omtrent het weer anders is dan men zou wensen. We mogen hier niet vergeten welke immense druk destijds rustte op de schouders van Eisenhower, Montgomery, Bradley en andere kopstukken. Dus is het begrijpelijk dat zij zich vast willen houden aan de optimistische geluiden van Krick die zich baseert op exact gelijke weermodellen op 3 juni in andere jaren en die alle wezen op stralend weer op 5 juni. Vanuit Kricks perspectief ook een begrijpelijk standpunt. Bovendien is Krick veel meer een meteoroloog die zijn superieuren tevreden wil houden, tegengesteld aan James Stagg, die de realiteit verkiest boven 'mooi weer spelen' (mooi eufemisme). Maar optimisme en realiteit zijn twee verschillende zaken. Zonder iets te verklappen (we wisten immers ook allemaal dat de Titanic uiteindelijk zou gaan zinken) kreeg Stagg het voor elkaar om, dankzij het gelukje van een gat met betrekkelijk redelijk weer tussen twee stormen in, operatie Overlord uit te stellen naar 6 juni. Ware dit niet gebeurd, dan had de wereld er wellicht heel anders uitgezien. Toen Eisenhower door John F. Kennedy werd gevraagd bij diens aanstelling als president van Amerika in 1961 wat hem deed besluiten om D-Day toch uit te stellen heeft Eisenhower gezegd dat de geallieerden betere meteorologen hadden dan de Duitsers.

Het acteerwerk, de muziek, de beelden, alles was in evenwicht, 4½ dik verdiende sterren wat mij betreft.