Digger (2026)

De Dr. Strangelove van de klimaatkomedies, maar dan met de middeleeuwse vulgariteit van bijvoorbeeld Reynaert de Vos, zoals die nu nog doorwerkt in carnaval. Maar dan wel carnaval in de overambitieuze eindeloze spiegelpaleisvorm van iets als 8½, in een sterk op Roy Andersson (Songs from the Second Floor, About Endlessness) geïnspireerde vormgeving vol wit geschminkte gezichten en op instorten staand midcentury design. Verreweg het beste dat Tom Cruise ooit gedaan heeft en ook Riz Ahmed is in bloedvorm. John Goodman hangt met veel plezier de anaal gefixeerde nar uit, want die speelt de Amerikaanse president. Film van het jaar, zelfs als Sandra Hüller en Jesse Plemons er maar half bijhangen.

De soundtrack is ook erg goed. Die is van Cosmo Sheldrake, wat de zoon blijkt van die gekke kwakzalver Rupert.

(Gezien in Eye Filmmuseum)

Tom Cruise’s Digger has flopped spectacularly – but I think it is a misunderstood masterpiece | Film | The Guardian - theguardian.com

Enorme spoilers, dus echt het niet verder lezen dan de waarschuwing als je hem nog niet gezien hebt en wilt gaan zien. Maar het behandelt wel hierboven gestelde vragen.

Oliemagnaat “Digger” Rockwell [Tom Cruise] negeert waarschuwingen voor een gigantische ramp als hij zijn boringen op Groenland niet stopt. Wanneer de gevolgen daarvan duidelijk worden, slaat hij de handen ineen met president Compson [John Goodman] om narratief zo te beïnvloeden dat de VS niet als schurk, maar als redder in nood wordt gezien. Prekerige satire is (bewust) zo over-the-top geacteerd, dat je misschien al bent afgehaakt voor Iñárritu onthult dat er een dubbele laag is. Sterker nog: uiteindelijk zijn er vier “levels”. Intellectueel prikkelend, of onuitstaanbaar pretentieus? Het is in ieder geval uniek. Schoolvoorbeeld van ‘love-it-or-hate-it’.

Ironisch genoeg blijf ik in het midden hangen.

Ik keek hier nogal naar uit door de regisseur en de cast. Tom Cruise eindelijk weer eens als iets anders dan saaie Ethan Hunt, en Jesse Plemons (en Sandra Hüller, John Goodman) is ook altijd de moeite waard in welke rol hij ook speelt.

De film gaat helaas een beetje (of nogal) ten onder aan zijn eigen ambitie en idee. Zodra je erachter komt dat het gaat om een toneelstuk in een film (en dat is al vrij snel (veel te snel?)) werkt het eigenlijk niet meer echt. De inhoud en satire van het toneelstuk ligt er duimendik bovenop (Curtis Markson zegt nota bene zelf dat het tweedimensionaal is) en is niet onderhoudend of interessant genoeg om lang boeiend te zijn (het is immers ‘maar’ een toneelstuk, er staat niets op het spel, ook al is het gebaseerd op echte gebeurtenissen), waardoor je als kijker grotendeels naar stukken hysterisch kluchterig ‘niks’ zit te kijken. De 10 minuten lange monoloog van Digger in het parlement is op zich wel de moeite waard en het is wel aardig om de cast bezig te zien, en ook de decors zijn mooi gedaan, maar dan houdt het wel een beetje op.

Ik zei tegen mijn kijkpartner dat ik de film eigenlijk pas interessant begon te vinden qua setting toen de aftiteling begon.
Dat wij als kijkers als een soort extra laag ook onderdeel zijn van het hele 'spectacle' is ook al snel wel aan te voelen, en die ‘niveau 4’-aankondiging tijdens de aftiteling is dus op zich wel een grappige maar ook een beetje een on the nose bevestiging van het hele ‘u bent allen medeplichtig'-idee.

Het is jammer van de cast, het budget en het talent van Iñárritu dat dit is toch grotendeels een nogal mislukt iets is geworden.

2,75*

Ik ben er (zoals ik vaker doe met nieuwe films) volledig blind ingegaan; ik wist alleen een paar bekende namen uit de cast en dat Tom Cruise een oude oliemagnaat zou spelen.

En ja, het was vooral...een absurdistische film met een on-the-nose klimaatboodschap. Ik zou het omschrijven als een kruising tussen Dr. Strangelove, Don't Look Up en Birdman, zelfs een vleugje Synecdoche, New York, met een Wes Anderson-dipsaus. Dat klinkt misschien sommige mensen als hemels in de oren, maar in dit geval was het een helse, saaie zit.

Want het is gewoon niet leuk om naar te kijken.
De humor werkte niet, het theatrale overacteren dat nu eenmaal zo is omdat het een toneelstuk is werkte me op de zenuwen, het absurdisme is eerder over-the-top dan verfijnd. De personages zijn stuk voor stuk druk en irritant. Geforceerde drukdoenerij en absurditeiten uit het brein van Iñárritu.

Hoewel de tweede helft een en ander op zijn plek valt qua "logica", blijft het nog steeds lange zit. De twists zijn niet wereldschokkend, de satirische glans is er dan vanaf en dan moet je nog een half uur uitzitten.

De bioscoopzaal (oke het was een dinsdagmiddag, maar dan nog) was nagenoeg leeg.

2*

Terecht een enorme flop, een belachelijke film, met een al even belachelijke Cruise, tenenkrullend slecht...

Echt een geweldige film! Hoog tempo, houdt de aandacht er goed bij. Prachtig decor en het acteerwerk van Tom Cruise en John Goodman is geweldig. Ook andere grote namen zoals Jesse Plemons zijn erg goed in de film. Het is een waardige film met verschillende lagen waar je lang over kan na praten. Gedurfd, want dit is niet mainstream en het grote publiek kán er moeite mee gaan hebben, maar ook het succes van Pulp Fiction zagen de Amerikanen niet aankomen. Ik begrijp dat Amerikanen de zelfspot en satire niet begrijpen, dus misschien niet weggelegd voor velen. Maar het milieu thema en hoe de overheid ermee omgaat ('the narrative') wordt scherp aangezet, met veel humor ook. Een absolute aanrader wat mij betreft, want je loopt de bioscoop uit, het was intensief, maar met een grote glimlach.

''Bedankt voor de poging, maar mislukt''.

Wilde het toch een kans geven ook al gaf de trailer me ook niet echt waanzinnigs, al zaten er wel wat dingen in die wel interessant vond. Tom Cruise is ook altijd wel een pluspunt.

Bij mij is het uitgangspunt van een goede film dat ik in ieder geval iets moet voelen, maar helaas doet deze me helemaal niets. Het is niet grappig, geen emotie, geen diepgang, geen spanning, hoogtepunt of wat dan ook. Het is vooral heel erg saai. Het ziet er allemaal wel goed uit, maar aan alleen visueel effect heb je niks. En dan als klap op de vuurpijl blijkt het ook nog allemaal geacteerd te zijn. Waar zit ik eigenlijk naar te kijken? Een film in een film? Wat heb ik daar aan!

Het voelt daarom ook niet echt, spontaan of oprecht, maar geënsceneerd en geacteerd. Dat geeft al helemaal geen diepere betekenis aan de film in mijn opzicht. Of heb ik iets gemist?

Buiten het acteren om voegt er ook helemaal niets toe aan de film. Digger die zich terugtrekt en een gesprek voert met zijn dochter? Of wat problemen rond het stuk zelf, maar meer dan dat krijgen we niet.

Ik snap de positieve reviews niet, al zou je denken dat mensen dit alleen een hoge beoordeling geven vanwege de stijlvorm/kunstvorm en de uniekheid waar ik wel in kan komen. Enkel is er dan nog de vraag of dat goed genoeg is. Zullen zij deze film überhaupt nog eens opzetten? Ik weet bijna zeker van niet.

Deze film is echt een hate it or love it ding.

Ik vondt hem heel goed de persoon waarmee ik was vondt er geen moer aan.

Ik snap wel dat het niet aanslaat aangezien je toch wel wat zelfspot moet hebben en tegen het rare aspect van de film moet kunnen.

Toch wel een dikke

*3.5

waar heb ik naar zitten kijken?
ik vind het heel moeilijk om deze film een waardering te geven.
Stilistsich gezien knap gemaakt.
maar wat betreft de inhoud, is de boodschap weinig subtiel, het einde is dan ook best wel schokkend.
met een originele invalshoek wordt het probleem van klimaatverandering benaderd.
halverwge de film wordt je dan ook op het verkeerde been gezet want we blijken naar een toneelstuk te kijken!
Tom Cruise speelt zijn rol met verve maar ik vond het te grotesk.
Het is allemaal net iets te dik aangezet.

Wtf was me dit?

Ik vraag me af of de extreem negatieve reacties mede het gevolg zijn van de postmoderne benadering van de film waar ik al eens over schreef op dit forum: https://www.moviemeter.nl/forum/20/16185.

Ik heb me dan toch laten overhalen om Digger te bekijken in de bioscoop.

En helemaal aan het einde van deze postmoderne hyper over de top zwartgallige achtbaan satire waarin de ene na de andere fictielaag doorbroken wordt, kom ik als kijker uit bij het vierde niveau en zie ik hoe mensen het theater verlaten, mét mondmasker. Mijn oververmoeide en overprikkelde brein verzucht: wanneer houdt de eindeloze reeks van fictie na fictie op en krijg ik de werkelijke wereld ooit nog te zien?

Buiten het theater, met op de gevel levensgroot de titel “FOSSIL FOOLS,” is het chaos troef en een drukte van jewelste. Voetgangers struikelen zowat over elkaar heen, kanalen en wegen zijn open riolen geworden, geparkeerde voertuigen liggen lukraak opgestapeld langs de kant, militairen zijn nadrukkelijk aanwezig om de schijn van veiligheid te suggereren. Op een hoek van de straat vraagt een robot de weg aan een voorbijganger.

Dan keert eindelijk de rust terug. Ssst. Stil. De aftiteling begint en vanuit de stilte hoor ik de natuur zachtjes fluisteren. Kikkers kwaken. Luider en luider. Net als in het begin van de film is dit het moment van de waarheid: Graaf uzelf door de lagen heen en … WORD WAKKER !!

maar maar...compliance is freedom!!

De toekomst wordt bepaald door keuzes in het hier en nu. Die keuzes zijn afhankelijk van de mate waarin de mens zich bewust is van het feit dat hij onderdeel is van het geheel. Uiteraard mag je in halfslaap in je pyjama je onsterfelijk wanen en schijt hebben aan de natuur waarvan je denkt dat die hier niets te zoeken heeft, maar juist zij heeft het laatste woord. De keuze is aan jou, mijn beste kijker.

PS. Digger is de grootste financiële flop aller tijden. Tja, ons kapitalistisch systeem en door idioten bestuurde wereld heeft geen boodschap aan een onheilspellend toekomstbeeld. Lang leve de ondergang. Proost !

Goede film, iets teveel on the nose, maar qua script, camerawerk, geluid en acteerwerk weer fantastisch.

Exact dat laatste! Maar dan liever wel na een goede warme nachtrust. Maar fijn dat jij buiten voor mijn raam eenzaam de nachtwacht voor je rekening neemt. Met een beetje mazzel komt Thanos langs.

Of dit de grootste filmflop ooit wordt, valt nog te bezien.

Het publiek moet de film eerst kunnen bekijken voordat daarover een oordeel kan worden geveld.

Juist in deze tijd is het van belang om kritisch te blijven.

Daarnaast mag worden verwacht dat Tom Cruise zich blijft inzetten voor het project waaraan hij zelf heeft meegewerkt.

Tot dusver heb ik mij onthouden van kritiek op degenen die het filmproject al bij voorbaat afwijzen.

Toch lijkt het erop dat er sinds de opkomst van woke en politieke correctheid nog maar weinig echte kaskrakers worden gemaakt.

Ook is de invloed van buitenlandse financiers op filmprojecten naar mijn mening te groot geworden.

Wat mij betreft keren we terug naar de periode van de jaren tachtig en de eerste helft van de jaren negentig, toen er naar mijn oordeel aanzienlijk meer films van hoog niveau werden gemaakt.

Hij heet Thanatos, maar dit is niet dé boodschap van de film. Verre van. Die luidt: WORD WAKKER !! (verdomme) En daarmee alleen al is ie sowieso vele malen beter dan One Battle, waarin platvloersheid geen enkele dubbele bodem heeft.

Nee, ik doel op Thanos, die uit het MCU. Die is wel wakker….

Waarom je One Battle er bij haalt, snap ik niet. Totaal andere film, heeft zowel qua vorm als qua inhoud niks met deze film van doen. Behalve dat de boodschap er daar minder dik op ligt dan hier. Is ook veel ambivalenter.

Ik krijg de indruk dat je wel meer reacties van mij niet helemaal of zelfs helemaal niet snapt. Zowel One Battle als Digger parodiëren de werkelijkheid. Eerstgenoemde reikt niet verder dan een karikaturale (lach)spiegel, daarentegen gebruikt Inarritu in Digger heel bewust een veelvoudig gelaagde fictie in fictie constructie en maakt hij "de kijker" hierin onderdeel van het geheel. Bovendien is het in het echte leven ook steeds moeilijker om als burger waan (fictie, nepnieuws, AI-gegenereerd, geënsceneerd) van werkelijkheid te onderscheiden. Op deze wijze geeft hij de kijker dus rechtstreeks een alarmerende boodschap mee: WORD WAKKER en wees in hemelsnaam niet zo dom als Digger.

O, dat begrijp ik zeker wel, maar in dit gev vind ik wat ver gezocht en zwakjes. Je had ook kunnen stellen dat het beide films zijn, om je gelijk te halen. Maar kennelijk snapte jij met opmerking over Thanos niet en weet je ook niet door de paar platvloerse scenes in One Battle heen te kijken…..

En dat de boodschap van de film ‘Wordt wakker!’ Is, ben ik niet met je eens. Roepen heeft helemaal geen zin. Digger heeft helaas gewoon gelijk. We gaan nooit ons comfortabele opgeven voor een abstractie zoals klimaatverandering. De boodschap van de film is dat zelfdestructie ons lot is en de toekomst een fait a complit.

De mens is gewoon niet zo slim. Kijk maar naar de fransen die protesteren voor meer gekd voor het onderwijs, maar ook de straat op gaan als ze daar de pensioenleeftijd willen verhogen. En dacht je dat het de inwoners van Zwitserland iets kon schelen of de Maledieven onder water komen te staan. Wordt zelf wakker!

Gewoon een goede en verrassende film.

Dat jij One Battle hoger waardeert dan deze Digger begrijp ik na deze reactie dan weer des te meer.

Wel een mooie uitspraak van de Volkskrant: "De wereld is dol op Tom Cruise, maar blijkbaar niet als hij een man van zijn eigen leeftijd speelt".

Weer zo’n loze kreet… vergeleken met One Battle is Digger toch wat (letterlijk) eentonig en de boodschap (voor mij) een open deur.