Thin Red Line, The (1964)

Terence Mallick zou hier jaren later een prachtige remake van maken. De remake concentreerde zich ook vooral op het karakter Witt en wordt door Jim Caviezel gespeeld. In het origineel is het Keir Dullea die als Doll het hoofdkarakter is. Een interessante vraag die in mij opkomt is: Is deze film het boek trouwer dan de remake? Om dit uit te vinden zal ik deze een keer moeten kopen, want jawel vanaf nu is deze film ook te koop op dvd en vhs!!!!

Hier trouwens nog een interessant interview met Kaylie Jones, de dochter van de overledene James Jones, de auteur van het boek:

interview

Ik ben eens even op onderzoek uit gegaan en wat ik al een beetje gedacht had is ook waar:

Marton shot his war film by personalizing the men and simply telling of the atrocities they faced. It was a straight hard-nosed story, with no grandiose philosophical themes.

Niet echt boeiend

En je geeft dan 4 sterren?

het boeid niet maar je kunt er wel naar kijken en film is goed gebracht. Ik heb hem een 3,5 ster gegeven ( 7 )

Is die film van Malick wel een remake? Lijken me op het eerste gezicht gewoon twee losstaande verfilmingen van hetzelfde boek.

'remake'

Lijkt me toch vreemd, want deze film is ook op IMDB volslagen onbekend en onbekeken. Onder remake versta ik dat de oude versie ook echt als inpiratiebron diende voor de nieuwe versie. Kan ik me hier moeilijk voorstellen.

Vandaar dat ik het ook tussenhaakjes eingelijk bedoelde te zeggen.

Ondanks een aantal overeenkomsten met de versie van Malick is dit een heel andere film. De versie uit 1998 is behoorlijk filosofisch en emotioneel in zijn vorm. Het tegenovergestelde van wat Marton wilde, neo's bericht van 28 april 2003 aanhalende. Door onder andere een aantal letterlijk overgenomen dialogen is het wel duidelijk dat Malick deze film als inspiratiebron heeft gebruikt.

Deze versie concentreert zich op de gevaren die de mannen moeten verduren. En met name hoe zij daarbij de filnterdunne scheiding tussen zin en waanzin ('Thin Red Line') steeds meer uit het oog verliezen.

De personages zijn sterk van karakter. Het is moeilijk het ene personage te mogen en de ander te haten. En visa versa. Hun reacties zijn begrijpelijk, ondanks dat we zelf wellicht anders gereageerd zouden hebben. Oorlog ontneemt iedereen de rationaliteit, dus elke beslissing is gepast en ongepast op dat moment.

De actiescènes zien er goed uit en doen niet onder voor bijvoorbeeld een Longest Day. Ook over het acteerwerk ben ik zeer tevreden. Dullea en Warden overtuigen in hun haat-liefdeverhouding.

In zijn geheel vind ik dit een prima film, eentje die ik nog wel eens vaker ga bekijken. (Echter niet zo vaak als Malick's versie, waarbij ik heerlijk kan genieten van de trage opbouw en de schitterende soundtrack). Totaal 4 sterren van mij.

Zouden die 'letterlijk overgenomen dialogen' niet gewoon uit het boek komen?

Met Terence Malick's The Thin Red Line als onbetwiste nummer 1 in mijn top 10, en ook al meer dan 20 jaar in bezit van het goede boek van James Jones, kon het niet anders dan dat ik deze film toch eens moest kijken. De prijs die Boekenvoordeel er voor vroeg noopte me nog tot voorzichtigheid maar toen ik de film vrijdag voor één euro bij de kringloop tegen kwam was dat toch wel een kans die ik niet liet liggen. Een heel groot succes werd deze The Thin Red Line niet en ik kan niet anders concluderen dat de films beiden een eigen interpetatie en lijn volgen en dat de '98 versie het dichtste bij het boek blijft.

Niet dat ik heel veel van deze versie verwachtte gezien het cijfergemiddelde en de relatief korte speelduur, toch verrast de artwork van het dvd menu wel met een design en kleur die ook gebruikt werd voor één van filmposters van de '98 versie en is de toon snel gezet met de spanning tussen Tall en Stone, uiteraard Staros in het boek en de '98 versie, en de kennismaking met Doll die een samenvoegsel is van drie personages uit het boek en de '98 versie. Zo is hij met zijn vrouw bezig zoals pvt Bell dat tot op zekere hoogte doet, is er de opstandigheid en wrijving met sergeant Welsh zoals Witt dat heeft en steelt Doll het pistool en voert een halve zelfmoordactie uit zoals dat in de '98 versie gebeurt. Opmerkelijk overigens dat Doll op de rand van zijn loopgraaf/schuilhol zit tijdens een beschieting, iets dat in de '98 niet voorkomt maar wel in het boek omschreven wordt als een waan van onkwetsbaarheid. En zo zijn er wel meer dingen die overeen komen zoals Welsh met zijn run naar Jaques toe om die plat te spuiten en uiteraard de weigering van Stone, Staros, om op te trekken en het ontnemen van zijn commando. Daar staan ook weer 'fouten' tegenover zoals dat Stone niet vervangen wordt door Gaff maar door luitenant Band, die is echter in deze versie al lang gesneuveld.

Het is een potje turven tussen overeenkomsten/kloppende dingen en gegevens die een andere draai krijgen. Opvallend is toch wel het decor dat verre van het ondoordringbare regenwoud lijkt of de tropische hitte zoals bekend op een eiland behoorlijk dicht bij de evenaar, maar goed dat is wellicht in die tijd niet haalbaar en een detail waar men niet zwaar aantilt. Opvallend is toch wel de gematige psychologische inslag die Welsh er op na houd die doet denken aan luitenant Speirs zijn speech tegen Blythe in Band of Brothers over de mindset van becoming a soldier. Opvallend is ook het wapentuig dat sommige soldaten dragen in de vorm van een MP38 Schmeisser, geen Thompsons voor handen? Aardig is dan wel de zogenaamde rostwand die ze op het einde moet aanvallen, een vorm van terrein die niet voorkomt op Guadalcanal, maar wel exemplarisch was voor strategische posities en versterkingen op andere eilanden zoals Iwo, Okinawa of de Marianen. De dood van Welsh is toch wel de definitieve doodsteek deze film het beste los te zien van het boek en in die zin als een erg vrije uitvoering.

Hoewel er aardige momenten zijn kon de film me maar matig boeien en had ik nergens het gevoel goed in de film te zitten. Mogelijk dat dit komt omdat je toch gaat vergelijken en met de '98 versie als mijn persoonlijke nummer 1 film kan deze versie haast niet anders dan tegenvallen. Daarom is deze versie aardig voor een keer maar ook niet meer dan dat. Mogelijk dat er ooit nog verandering komt door een herkijk.