Self-Help (2025)

Zeer pover allemaal, nergens spannend...

Na zijn vorige domper herpakt regisseur Erik Bloomquist zich redelijk met Self-Help, waarin hij flinke ondersteuning krijgt van een bijzonder overtuigende Landry Bender. Vrijwel eigenhandig neemt zij het soms zwakke scenario op sleeptouw en levert een geloofwaardige balans af tussen emotie en urgentie. Met dit redelijk platte personage is dat een absolute prestatie voor een hoofdrol, maar helaas zijn de bijrollen een stuk minder. Zeker de groepsleden ogen onrealistisch en theatraal, met bedenkelijke handelingen die alle logica voorbijgaan. Bloomquist (die zichzelf ook een bijrol heeft gegeven) pakt uit met strak camerawerk en een verzorgde setting, maar bouwt een te beperkte mate van dreiging of spanning op. Hierdoor wil de film nooit stijgen naar een absolute ervaring, maar de basis staat stabiel en levert een overtuigende voetnoot af voor de toekomst.

Even dacht ik dat ik zo'n grappig bedoelde Teen slasherfilm kreeg...gelukkig werd het wat anders! Van regisseur Erik Bloomquist verwachtte ik na drie fijne films ook wel iets meer. Olivia en Sophie komen in een bizarre situatie terecht bij een zelfontplooiingsgemeenschap van Jake Weber (Medium)Ondanks de sekte-achtige setting en een paar bloederige scènes hier en daar, is dit veel meer een ingetogen mysterieuze thriller dan horror. Dat komt omdat de film op het randje van de duistere en/of gevaarlijke kant balanceert maar die belofte nooit helemaal waar maakt. Het acteerwerk was goed en het verhaal had een leuke wending maar merkwaardig genoeg had het wel de potentie om veel verontrustender te zijn dan dat deze voorzichtige thriller uiteindelijk laat zien. Enfin rond het naar bovenaf want ik heb wel genoten maar het had allemaal wel wat wilder gemogen!

Matig, maar toch boeiend genoeg om een tijdje mee te doden. De acteurs doen het okee en er zitten zo nu en dan wel wat onrustgevende scènes in, echt horror wordt het nergens