Bad Slippers (2025)

Tegenvallende film waarin een paar mannen een inbraak beramen bij een kunsthandelaar. Het mist allemaal wat focus en vooral het begin is vrij onsamenhangend. Sommige scenes kabbelen ook maar een beetje voort. De droge en flauwe personages en plot wisten met totaal niet te boeien en heb ook nergens om kunnen lachen.

Bruins, Komproe, Radstaat en Van der Meer, in deze absurde komedie, waarin raakvlakken zitten van verschillende comedies, o.a Maaskantje. Een slippertje her en der dat mag de pret niet drukken. De film is een aaneenschakeling van klunzigheid en daar moet je van houden anders is dit het bekijken nauwelijks waard. Het simplisme wat hoogtij viert in de desperaatheid om iets te bereiken, met als plot waar 2 vechten om een been gaat de derde er mee heen. Het geheel had wat scherper en absurder gemogen.. Leuke cameo van Jenny Arean ..3,1*

"Er zijn beslissingen genomen op dit kleed. Oorlogen verklaart op dit kleed. Oorlogen afgewend op dit kleed. En nu ligt er koffie op dit kleed."

"Bad Slippers", een soort van Nederlandse variant op "The Big Lebowski (1998)" met eveneens een kleed / tapijt dat een rolletje heeft, probeert een droge, absurde misdaadkomedie te zijn, maar blijft uiteindelijk steken in middelmatigheid. Met hoofdrollen voor Ruben van der Meer (als Harold Goudsmit die een dagelijkse strijd met het leven uitvecht) en Timothy Radstaat (als Bennie de puzzel / sudoku fanaat) ligt de nadruk duidelijk op vreemdsoortige humor en bizarre situaties.

Het verhaal, waarin de mislukte verkoper Urwin de Windt (Rogier Komproe) na een cryptozwendel belandt in een chaotische "Picasso" kunstroof, heeft best een leuk uitgangspunt, maar voelt rommelig uitgewerkt. De film stapelt absurde gebeurtenissen op elkaar, maar mist focus en echte opbouw. Daardoor kabbelt het geheel vaak voort zonder dat het echt leuk of komisch wordt.

De chemie tussen Van der Meer en Radstaat is af en toe nog wel aardig en je ziet dat ze plezier hebben in hun rollen. Toch kon dat voor mij niet redden wat de film vooral probeert te zijn, namelijk grappig. De humor is duidelijk bedoeld als droog en absurd, maar sloeg voor mij zelden aan. Ik heb eigenlijk vrijwel nergens echt om moeten lachen, en dat is toch wel een probleem voor een komedie.

Visueel en qua sfeer heeft de film nog wel iets eigens, en er zitten sporadisch aardige vondsten in. Maar het script voelt dun en de dialogen zijn vaker vreemd dan echt scherp of geestig. Wel leuk zijn de diverse cameo’s van bekende Nederlanders zoals Stefano Keizer en Jenny Arean. En ook duurt de film maar circa 83 minuten (zonder de extra scène meegeteld tijdens de aftiteling). En over het kleed wordt op het einde ook nog gezegd:

"En dat Churchill kleed had hij voor 79 euro op een bouwmarkt gekocht."

Uiteindelijk is "Bad Slippers" geen slechte Nederlandse film en met een sterkere uitwerking en betere timing in de humor had dit veel leuker kunnen zijn.

De film levert precies wat ik had verwacht met wat absurde humor en bevolkt door vreemde maar toch best overtuigende personages. Punt is enkel: de grapdichtheid is wel veel te laag en de grappen niet leuk genoeg. Daarmee duurt de film nog geen anderhalf uur maar toch nog zeker zo'n 20 minuten te lang. 2,5*.

Twee ton wel besteed. 'Bad Slippers' (2025) kijkt lekker weg als de zoveelste Coens in de polder met dommige boefjes die worstelen met het toeval. Echt origineel is het allemaal niet, maar Harold (Ruben van der Meer) en Bennie (Timothy Radstaat) zijn een prettig disfunctioneel duo. Een beetje New Kids ook: personages met viezige kapsels en hun asociale sub-cultuur van snackbars, Schültenbrau en huzarensalade. Al deel ik de mening dat 'Bad Slippers' (2025) meer grappen nodig had, want het tempo blijft soms wat slepen.