Project Hail Mary (2026)

Als fan van 'The Martian' waren mijn verwachtingen hoog, maar Project Hail Mary maakt het helemaal waar! De chemie (hoe paradoxaal ook in deze setting) en het wetenschappelijke puzzelwerk houden je aan het scherm gekluisterd. Visueel is dit echt genieten op een topkwaliteit scherm. Mis mijn cinematografische updates en streaming-tips niet en volg Speedytv4k! Hebben jullie hem al in de bioscoop of via streaming gezien?

Waar ik normaal gesproken een bericht redelijk snel na het zien van een film schrijf om de indruk(ken) nog vers te laten zijn, heb ik er bij Project Hail Mary enige tijd overheen laten gaan om mijn oorspronkelijke enthousiasme enigszins te laten bekoelen, maar ook anderhalve week later heb ik er alleen maar goede herinneringen aan, en het herzien van de trailer bevestigt mijn positieve oordeel: een bijzonder slim gemaakte publieksfilm, spannend (hoewel je natuurlijk wel voorvoelt dat de dood van de hoofpersoon en/of het uitdoven van het universum niet bij de toon van deze film zouden passen), bijzonder grappig ("Personal space is at a premium!") en qua plot zo meeslepend dat ik pas na afloop besefte hoe lang deze film had geduurd. Misschien is de laatste plotontwikkeling (Grace die Rocky gaat redden, en zijn daaropvolgende nieuwe woonplaats) er enigszins te veel aan, maar het is aan de andere kant ook wel een mooie afronding, en zonder dat er nou meteen een sequel nodig is geeft dit een mooi open einde aan het geheel. Alle lof voor Gosling – ik ben benieuwd of de dames en heren van de AMPAS zich zijn rol in januari nog herinneren voor zijn vierde Oscarnominatie (en voor wie weet)…

Geen moment spannend. Geen diepgang en een open einde. Film was veel te lang. Zonde van je tijd.

Oeps. De mensheid staat op imploderen, het zonnestelsel is aan zijn laatste decennia toe. Weerhoudt dat Hollywoord van feel good-scifi met een dramatische touch? Klaarblijkelijk niet. En verdomd, wat is ‘Project Hail Mary’ aardig om in te toeven. Ongemeen spannend, uitnemend vertolkt en vooral onweerstaanbaar qua scenario.

En als het heelal een geprefereerd decor kan zijn voor het witte doek, dan zwijgen we nog maar van het knuffelgehalte van goedaardige aliens. Onvervalst sentiment, misschien. Maar laten we de buik spreken, dan zijn we tegelijk visueel betoverd, op het niveau van de gevoelige snaren prima bespeeld, en op thrillerachtige wijze door elkaar geschud met een plot die geen verrassingen schuwt, en zodoende blijft prikkelen tot de laatste minuten.

Kortom? Geen onvergetelijke hoge cultuur, wel cinema die warm blijft nazinderen. Een guilty pleasure waar niemand zich al te schuldig over moet voelen, medunkt.

3,25*

SF-liefhebber, dus deze op mijn verlanglijstje.

Gestreamd via prime video voor 4,99 euro.

Keek er echt naar uit want heb boek gelezen, kwam uit ergens in 2021, weet niet wanneer ik het gelezen heb, maar is toch enige tijd geleden.

Enigste wat mij is bijgebleven uit boek is de vriendschap met de alien en de tegenslagen.

Of de film het boek volgt kan ik niet voor de volle 100% bevestigen (te lang geleden dat ik boek heb gelezen) maar naar mijn gevoel loopt het wel ergens gelijk.

Weet nog dat ik het boek super vond. Wat ik van de film vind?

Grafisch mooi, verhaal ok, soundtrack tja, bij momenten kinderachtig (vb bij de te bezoeken zon)….

Soms probeert de film luchtig over te komen en dat lukt soms maar is voor mij in dit genre film een beetje een stoorzender.

Ryan Gosling speelt zoals we hem recent kennen: beetje klungelend en onschuldige nerdie.

Als SF-liefhebber ben ik wat deze betreft niet helemaal overtuigd. Film probeert een sfeer te zetten zoals Interstellar door te goochelen met de soundtrack maar dit is wat mijn gevoel betreft niet geslaagd.

Is het een goede SF? Voor mij middelmaat, had er iets te veel van verwacht. Maar er zijn al weinig films in dit genre, dus voor 2026 wel geslaagd!!!

Is een lange film, 156 minuten, maar voor een SF vind ik dit wel leuk.

Stel je bij bepaalde zaken niet al te veel vragen, is een SF-film geen realistische documentaire.

Voor mij 3,5*

En ben je net als ik naast filmliefhebber ook een genadige lezer, zeker boek eens proberen.

Ter info: verfilming “The martian” van zelfde auteur wel beter.

Speciaal maar toch cute. De komische toon is heel buitengewoon hier en in het begin ergerde ik er mij eigenlijk wat aan maar het gaf de film uiteindelijk veel positieve energie in plaats van fatalisme. Want het thema van een Aarde die potentieel bedreigd wordt bood geen prettige vooruitzichten. De astrophagus is een organisme dat zonne-energie "eet", wat op termijn een fatale afkoeling van onze planeet zou kunnen betekenen. De leraar en wetenschapper Ryland Grace (wie ziet 150 minuten lang Gosling zitten?) specialiseert zich (een tikkeltje gedwongen) in het bestuderen van deze organismen tot er ontdekt wordt dat de ster Tau Ceti immuun blijkt te zijn voor de astrophagii... Project Hail Mary wordt in twee tijden verteld. Enerzijds zie je hoe Grace zijn bestemming diep in de ruimte bereikt en bevriend wordt met een buitenaards wezen die hij Rocky noemt. Anderzijds wordt in flashback de aanleiding getoond voor zijn eenzame ruimte-avontuur.

Ik dacht een 3* aan de film te geven maar heb dan toch maar wat opgehoogd omdat het er op creatief vlak echt bijzonder uitziet. Het is even wennen aan een SF die helemaal anders is. Zoals Rocky, die een abstracte vorm krijgt om het universele karakter van vriendschap te versterken. Een heel geslaagd personage. Of de technologische designs die er al bij al vrij sober uit zien .. De SF auteur Andy Weir zette zelf zijn schouders onder deze verfilming; zijn boeken zijn meer science dan fiction en dat zet na The Martian het genre terug op de kaart, want daar gaat SF in de eerste plaats over : met welke beperkingen een mens moet leren omgaan in de oneindigheid van de ruimte. Afstand, technologie, artificiële intelligentie, fysica etc. En dat vond ik hier prima in terug.

Een sciencefiction avontuur dat over het algemeen vermakelijk is een sympathieke vibe heeft. Alleen zo jammer dat het verhaal zo wordt uitgerekt. Het is een modeverschijnsel dat vaker en vaker voorkomt bij de films die men als blockbusters aanmerkt. Ruim tweeëneenhalf uur film is gewoon erg lang. Nu is het niet per se zo dat de film als gevolg van zijn speelduur grandioze inzakmomenten heeft. Dat niet. De verveling ligt soms weliswaar op de loer maar slaat nooit hard toe. Het is alleen dat het verhaal zich vanaf een bepaald punt nog nauwelijks ontwikkelt en je je gaat afvragen wat de meerwaarde van bepaalde scènes is. En zodra mij dergelijke gedachten overspoelen, weet ik dat een film niet meer mijn volledige aandacht heeft.
Het verhaal neemt trouwens een secundaire positie in. Dat verhaal bestaat uit een mysterieus element dat intrigeert en waarop wordt voortgeborduurd. Een man komt in het begin van de film bij bewustzijn en hervindt geleidelijk zijn geheugen. De kijker komt stapsgewijs achter het hoe en waarom. Dat klinkt interessant en spannend en dat is het deels ook. In de film wordt de geschiedenis echter fragmentarisch en nogal laconiek benaderd. Te fragmentarisch en te laconiek om er tot in alle vezels door te worden gegrepen.
Het verhaal drijft op twee sporen. Het tweede spoor in het verhaal is het avontuur in de ruimte. Dat verloopt niet onaardig, maar is amper spannend te noemen. Dat had meer spannende impact kunnen en moeten hebben. Het euvel? Het avontuur wordt in deze film met humor opgesierd. Iets te nadrukkelijk naar mijn smaak. Door praktisch alle gebeutenissen van een vleug humor te voorzien, onstaat een relativerende atmosfeer. Uit zo'n atmosfeer valt nauwelijks heuse spanning te genereren.
In beginsel staat in de film een reddingsmissie centraal. Die missie wordt steeds minder belangrijk. Belangrijker wordt de interactie tussen de hoofdpersoon en een zeer van hem verschillend buitenaards wezen. Onderling onbegrip en misverstanden zijn een grote bron van vermaak. In de loop van de ontmoeting vervalt de humor die de cultuurbotsing oplevert steeds meer en kijken we in toenemende mate door een serieuzere bril naar de totstandkoming van een ongewone maar mooie vriendschap. In die fase raakt de film aan minder luchtige zaken. Emoties krijgen de kans om zich prominenter te laten zien. Er is ruimte voor ontroering, voor gevoelens van eenzaamheid, voor vertwijfeling. En er is plezier en aandacht voor de schoonheid der dingen. De melancholische en sentimentele snaren zijn in deze fase aan de beurt om te worden geraakt. En dat lukt goed.
Ryan Gosling (die ik altijd verwar met Ryan Reynolds en andersom) speelt de hoofdpersoon. Grote delen van de film is hij het enige personage in beeld. Het enige personage waarmee de kijker het moet doen. Een sympathieke nerd die door vindingrijkheid en soms ook door geluk moeilijkheden overwint. Als de interacties met de buitenaardse tegenspeler eenmaal tot het middelpunt van de film zijn uitgegroeid, zijn de zwakke punten van de film (zoals de lange speelduur en de laconieke aanpak) al snel vergeten. De interacties zijn boeiend, spannend en prettig humoristisch. En uiteraard is er feelgood. Die kon ik na verloop van tijd goed hebben.
De liefhebbers van sciencefiction zullen waarschijnlijk niet volledig aan hun trekken komen. Het wetenschappelijke en het avontuurlijke aspect zijn daarvoor te weinig meeslepend. De liefhebber van fijne monologen en dialogen zitten hier beter. Project Hail Mary begint als een sciencefiction avontuur en ontwikkelt zich daarna tot een film over een ongewone vriendschap. Die ontwikkeling maakt van de film een bijzonder aangename kijkervaring. Dermate aangenaam dat de minpuntjes al snel vervlakken en ik me goed heb vermaakt.

Een Amazon Original-blockbuster ofzo...? Over een man die vast zit in de ruimte en een rots ontmoet. Oké als je er een zak met geld tegen aan gooit zijn de visuele effecten wel goed. Kan je ook een A-list acteur als Ryan Gosling inhuren.Maar waarom is deze film zo populair,...? Is het omdat het begrijpelijk is gemaaakt voor mensen, die liever op een telefoon hangen en dit op de achtergrond kunnen volgen ..? Eerlijk is eerlijk het begon nog als een middelmatige aardige film. Niet echt geweldig, maar acceptabel genoeg en dan realiseer je eigen dat... er nog een heel uur te gaan was...Oef. Het werd uiteinelijk een veel te flauwe film. Met scènes op aarde die niets toevoegen aan het verhaal...en dienen als opvulling voor de speelduur van 2,5 uur Met als dieptepunt een scene met Sandra Hüller (geen slechte actrice) die één of ander tenenkrommend liedje gaat karaoke... Uiteindelijk is het een soort wegwerp Interstellar van Temu.

Nog nooit is het eind van de wereld zo langdradig en saai geweest. De steen heeft meer charisma dan Gosling. Het lijkt wel een Disney film nondeju zeg. En zo lang ook nog ik moe er zo word van. Ja ik geef wel 3 sterren want het is niet slecht maar geef me 150 miljoen en ik maak zes films die allemaal beter zijn dan deze.