The Home (2025)

"T’s the boredom that killing us."

Een goede, solide film over een man genaamd Max die in de problemen komt door het overtreden van de wet. Hij krijgt een taakstraf opgelegd in een verpleeghuis in plaats van een gevangenisstraf. Maar één van het meest voorkomende in horrorfilms is dat dingen niet zijn wat ze lijken...Was wat sceptisch met wat ik kon verwachten van een horrorfilm van regisseur James DeMonaco die de eerste drie The Purge-films regisseerde. Maar het is een horrorfilm en er was wat buzz rond deze film dus hop...gewoon proberen! En o jee, wat ben ik blij dat ik dat gedaan heb!

Moet wel zeggen er was wel een aardige sfeer maar tot halverwege had ik nog steeds me bedenking. Want op wat bejaardenseks en enkele verontrustend scenes) was er niet zoveel mis? En net toen de film me begon te verliezen, begint de tweede helft, beantwoordt het vragen en boeit en dan in de finale gaat helemaal uit zijn dak!. Denk dat horrormaestro Lucio Fulci hij trots was geweest! Hoofdrolspeler Pete Davidson is een cast-lid van "Saturday Night Live", maar dit zou je niet hem verwachten. Zijn acteren was een beetje onwennig maar toch zou ik zeggen dat hij goed werk levert. Ja dit was heerlijke entertainment!

Matige horrorfilm. Het verhaal is niet heel bijzonder en doet wat denken aan Martyrs. De uitwerking is wat minder omdat de focus lijkt te liggen op de gore terwijl het verhaal zich prima leent voor een spannende mysterieuze horrorfilm waarbij de kracht juist zou moeten liggen bij less is more en een wtf twist. Maar men kiest helaas om alles expliciet in beeld te brengen wat ten koste gaat van de spanning. Visueel wel redelijk geschoten met goede make-up en effecten. Het acteerwerk is verder van voldoende niveau. 2.5

Middelmatig horrorwerkje dat vaak frustrerend dicht tegen een hogere waardering aan zit. Zo steekt het script best goed in elkaar, met heel wat creepy en verrassende elementen. De opbouw van de film is ook spannend gedaan, resulterend in een bevredigende finale. Minpunten zijn er helaas ook. Zo is Pete Davidson nogal miscast in de hoofdrol en heeft de film visuele ambities die het budget niet kan waarmaken. Vooral de climactische storm die de hele film wordt aangekondigd ziet er uiteindelijk behoorlijk knullig uit. Maar goed, saai is de film gelukkig nergens.

Gooi: Get Out, shutter Island en Rosemary's Baby in een blender met een lepel lovecraftion eiwit poeder dan krijg je The Home.

Enorm vermakelijke horror, met een uitstekende twist. Jaa standaard horror trope's maar zijn goed uitgewerkt. vreemde dromen, wat is echt en wat niet. Vreemde chats en te blije oudere mensen is bij een horror altijd creepy.

Dat eind was echt bevredigend!

Max werkt als gevolg van een taakstraf in een bejaardenhuis. Een nieuwe wereld voor hem, maar hem valt toch merkwaardig gedrag op van zowel de bewoners als het personeel. Ook is er sprake van een vierde verdieping die hij niet mag betreden. Na een dubieus sterfgeval weet hij het zeker: In het bejaardenhuis is het niet pluis.

Voordat de film ontspoort, slaagt regisseur en schrijver James DeMonaco (The Purge (2013)) erin om het bejaardenhuis te voorzien van een onheilspellende en ietwat trieste sfeer. Een sfeer die goed bij het personage Max past die treurt om de zelfmoord van zijn broer. De gebeurtenissen in het huis zijn merkwaardig en maken nieuwsgierig en worden met gepaste realiteitszin vertelt. Het zou kunnen, is de gedachte van de kijker. Tot zover niets aan de hand. We kijken naar een film die wat met suspense strooit en gewoon heel adequaat spanning opbouwt. Best ok.

Er gebeurt eigenlijk niet eens heel veel. De protagonist neemt merkwaardige zaken waar. Dat is het zo’n beetje. Omdat er verder weinig gebeurt, neemt de spanning af. De interesse ook. Het schiet allemaal niet erg op en daar waar andere films nog wel eens voor visueel vermaak willen zorgen, is dat in The Home niet het geval. The Home is bepaald geen visueel feestje. Flets, neutraal en stoffig zijn woorden die bij me opkomen als ik aan de visualisatie van het verhaal denk.

Het dobbert zo wat voort tot de openbaring komt van hetgeen voor Max verborgen moest blijven. Een te grote stap voor mij. Erg ongeloofwaardig. Erg wanhopig ook. Alsof de maker goed doorhad dat hij toch iets moest inbrengen om de kijkwaardigheid op peil te houden, maar niet bij machte was te putten uit passende inspiratie. Ik vond de hoofdrol van Pete Davidson ook niet sterk. Hij schiet in dramatisch opzicht tekort. The Home heeft goede momenten maar heeft zeker evenveel ongeïnspireerde momenten. Een mooie balans. Dat wel.

Max [Pete Davidson] is het spoor bijster sinds de dood van zijn pleegbroer [Matthew Miniero]. Na de zoveelste misstap krijgt hij een taakstraf in een verzorgingshuis voor senioren. Max wordt met open armen ontvangen, maar komt er snel genoeg achter dat de bewoners bijzondere plannen met hem hebben. DeMonaco en coscenarist Adam Cantor schipperen tussen maatschappelijke satire en campy splatterhorror en slaan de plank volledig mis. Probeert grappig en huiveringwekkend te zijn, maar is geen van beiden. Het is vooral semi-satirisch dadaïstisch onbegrijpelijk vrijblijvend.

The Home probeert een verontrustende horror te zijn, maar daarvoor is het te tam. Pete Davidson doet het aardig, maar kan ook niet echt overtuigen.

De film verzandt iets te vaak in clichés en voelt af en toe wel rommelig aan. En nergens wordt het echt spannend of eng.

De sfeer is prima, het bejaardenhuis als locatie werkt goed en voelt soms zelf dreigend aan. Richting het einde wordt het allemaal wat bloederiger, maar dit weet de film niet te redden.

Ambitieus en sfeervol is het zeker, maar het geheel is toch te slordig.

2.5*