Honey Don't (2025)

De titel verwijst naar de nummerplaat van Honey O’Donahue [Margaret Qualley] die een link legt tussen een aantal misdaden en de kerk van de manipulatieve Drew Devlin [Chris Evans] en een affaire heeft met agente Falcone [Aubrey Plaza]. Onaangename personages, een overdaad aan seks en bruut geweld en een slecht uitgewerkt mysterie. Evans is hopeloos als de flamboyante predikant en Coen verkiest stijl wel heel nadrukkelijk boven inhoud in deze naargeestige, onleuke vermeende komedie.

Ja, fijne film. Lekker sfeer, erg leuke begingeneriek, visueel fijn (het zonnige Californië komt er goed uit) en vermakelijk. Soms erg vreemd en niet elke grap of elke absurditeit werkt even goed. Inhoudelijk is de film niet eens heel boeiend maar de stijl maakt veel goed. Daarnaast mis ik een beetje de wow-factor en echt geweldige momenten, iets dat een film als No Country For Old Men wel had. De acteurs hebben er duidelijk zin in en Qualley is sowieso fijn om te zien altijd. 3,5*.

Een leuke cast en hier en daar best grappig maar het verhaal is eerlijk gezegd niet zo goed.. Jammer.

Na Drive-Away Dolls de tweede misser op rij van regisseur Ethan Coen, die op basis van deze beide films weinig waard is zonder broer Joel. Ook dit werkje zit vol met flauwe humor, platte seksgrappen en (te) dik aangezette personages. De plot heeft gaandeweg wel wat aardige verrassingen voor de kijker in petto, maar tegen die tijd is het te laat om de boel nog te redden.

Oei. Al een tijdje niks van de Coens gezien. En geen enkele van de solofilms van een van hen. Maar dit is zo mager dat het nauwelijks voor te stellen is dat Ethan ook meewerkte aan iets als No Country for Old Men. Honey Don't is een soort neonoirkomedie. Zo'n film die wanhopig vist naar een cultreputatie en waar het vrouwelijke hoofdpersonage geschreven is als een wandelende mannenfantasie (hoewel Traicia Cooke meeschreef). Een erg mager plot en af en toe een leuke grap. Dat is het wel zo'n beetje. Blij dat de film niet zo lang was.

Geen verhaal, geen logica, totaal niets in deze film.

Redelijke film waarin een privédetective onderzoek doet naar de dood van een vrouw. Een simpel plot dat niet echt weet te boeien en ook wat richting mist (het heeft als geheel nogal weinig om het lijf). Wel leuke, eigenaardige personages, prima dialogen en hier en daar een lekker portie geweld. Ethan Coen maakt echter met zijn broer samen toch echt betere films.

MQ en AP in één film, en het is ook nog eens een film van Ethan Coen. Mijn avond kan bij voorbaat niet kapot.

Een erg fijne persiflage op de idioterie van het geloof in de VS, de schijnheiligheid die vooral aan de conservatief- religieuze kant in alles tot in het absurde is doorgeslagen. Met een ruim scheutje saus er over heen van alles wat in die kringen ook maar niet goed ligt. En dat dan prettig vervat in bijzonder grappige en spitsvondige dialogen met geniale timing - precies dat waar de fans van Woody Allen altijd zo over opgeven, maar wat ik in zijn films niet terugzie, dat zie je dus hier. Coen kan het namelijk wél.

Aan de imdb reviews te zien is het Amerikaanse publiek overigens nog lang niet toe aan een film voor volwassenen. Wat ben ik toch blij, elke dag, dat ik daar niet tussen hoef te wonen. En wat ben ik toch blij dat tenminste Ethan van de beide broers zich vrij genoeg voelt om zijn kritiek op die absurde samenleving te tonen, uit te spreken. Maar ik maak me wel zorgen, want het valt op dat hij zich behoorlijk lijkt in te houden. Over wat er in de VS gebeurt is toch wel een scherpere, een hardere persiflage mogelijk zou je denken.