Highest 2 Lowest (2025)

Haha wat is dit voor een rare film. Film oogt ook vaak belachelijk. Ze denken daarnaast dialogisch The Equalizer te mengen. En hoe vaak viel wel niet het N-woord. Ja misschien deed deze film het in de 90 goed. Wie weet.

Verrassend slechte film voor Denzel. Misschien wel 1 van z’n slechtste. En dan ook nog geregisseerd door Spije Lee. Verbijsterend niet oké. 2 sterren voor de moeite.

Kurosawa's High and Low vind ik een uitstekende film, dus daarom had ik deze film ook op mijn kijklijst gezet. Mijn verwachtingen werden iets gedempt door de niet al te positieve reviews, maar deze film is mij zeker niet tegengevallen. Het is (uiteraard) een mindere film dan High and Low, maar zeker geen verkeerde film. De sfeerzetting in New York en de muzikale omkleding zijn in orde. Op visueel gebied ook in orde, het ziet er goed uit. Het plot is onderhoudend, maar de film had wel iets eerder mogen eindigen want het laatste gedeelte voelt niet meer al te relevant aan. Het acteerwerk is degelijk, al springt buiten Denzel Washington niemand echt in het oog. Al met al een degelijke eigentijdse versie van een filmklassieker, die het niveau van het origineel niet weet te benaderen maar best een kijkbeurt waard is.

Veel te lang opgerekte herbewerking van de japanse film Tengoku To Jigoku van Akira Kurosawa uit 1963. Het morele dilemma dat ten grondslag ligt aan de plot is op zich interessant, maar de uitwerking laat te wensen over. Halverwege wil de film dan opeens een thriller worden, met karig resultaat. Denzel Washington (voorzien van maf gebit) is degelijk in de hoofdrol en de aanwezigheid van Jeffrey Wright kan nooit kwaad, maar buiten hen om is het akteerwerk matig. En de alom aanwezige jazzy score is behoorlijk irritant.

Goeie film over een steenrijke muziekproducent wiens zoon wordt ontvoerd voor losgeld. Verre van de beste film van Spike Lee, maar wel gewoon een goeie (en het voelt ook helemaal als een Spike Lee joint). Wat aan de lange kant, maar dat is geen probleem hier. Mooie beelden van New York, een fijne soundtrack en goed acteerwerk.

Om mee te beginnen: ik ben geen fan van Denzel en dat is er met deze rommelige film niet beter op geworden. De strekking van het verhaal is duidelijk. In feite wordt het bij het aanbreken van de laatste drie kwartier pas interessant, ware het niet dat het dan helaas weer heel snel vervalt tot een soort klucht. Het beste vond ik de performance van Aiyana-Lee Anderson aan het slot.

Ik dacht: laat ik Rotten Tomatoes het voordeel van de twijfel geven, want hier op Moviemeter en op IMDb doet de film het echt niet goed. Dat was ook gelijk de laatste keer dat ik Rotten Tomatoes raadpleeg. Oh wat was dit slecht. De irritante piano dat bijna de volle 2 uur aanwezig is. Het slechte knip- en plakwerk. Het flinterdunne verhaal. En als we richting het eind meer naar een muziekvideo gaan van die mislukte rapper bekruipt je het gevoel dat deze hele film een of andere promotie is voor hem en zijn album. Onvoorstelbaar dat Denzel zich hieraan geleend heeft, hoewel hij ook niet helemaal fris meer oogt. Meerdere keren zie je hem gewoon 10 seconden in beeld en heeft ie z'n ogen dicht. Bij de laatste scene zie je hem gewoon zijn tekst oplezen. Gaat volgens mij Bruce Willis achterna. Jammer, Denzel stond altijd garant voor vermaak zoals hierboven al benoemd. Maar die tijden lijken voorbij.

Losse remake van Akira Kurosawa’s High And Low met elementen uit Ed McBains roman ‘King’s Ransom’ en Spike Lees kritische kijk op de (Afrikaans-)Amerikaanse cultuur en mannelijke rolpatronen. Muziekproducent op retour David King [Denzel Washington] is bereid het losgeld te betalen voor zijn ontvoerde zoon Trey [Aubrey Joseph] totdat blijkt dat de eisers per ongeluk Treys beste vriend Kyle [Elijah Wright] hebben ontvoerd. Wanneer Trey ongedeerd terugkeert, vraagt Kyles vader Paul [Jeffrey Wright] om hulp. Het misdaadplot verdwijnt naar de achtergrond ten faveure van een karakterstudie naar twee Afrikaans-Amerikaanse archetypes: de steenrijke, gehaaide David en een verbitterde voormalige crimineel die mede dankzij religie nu het rechte pad bewandelt. Een kijkje waard vanwege Washingtons dynamische spel, maar voor liefhebbers van Spike Lee is er niets nieuws aan de horizon.