Blauwe Ballen en Andere Verkrachtingsmythes (2025)

Epidemische proporties ?

Dat het er is, gebeurt en een triest is dat is absoluut niet te ontkennen. En het is ook moeilijk aan te wijzen en te bekennen.

Maar epidemisch ? Ga ik uit van mij eigen wereld dan weet ik er weinig van, heb het weinig gehoord en degenen waar ik het van weet zijn niet van epidemische proporties. En ja, er is geleden en ja het gebeurt nog steeds. En ja, dat moeten we tegenhouden en andere mannen, zonen op wijzen en ze respect leren aan te brengen voor alle vrouwen op de wereld.

Maar de wereld van nu is op een soort jacht. Vanuit de media en er zijn ook slachtoffers gemaakt die hier niet schuldig aan waren. Op mannen die ook onschuldig waren en zijn. Ik vind juist die jacht hierop epidemisch worden. En ik kan niet ontkennen dat Sunny Bergman de afgelopen jaren bij mij niet echt hoog scoorde. Juist meer op het irritatie niveau hoog scoorde. Dus ben ik zelfs bevooroordeeld als ik deze documentaire zou gaan kijken. Zoals Sunny met een soort negatief oog naar de wereld om zich heen kijkt, zo kijk ik naar Sunny. En dat is jammer.

Als een kwart van de mensen ergens last van heeft, noemen we dat absoluut een epedemie. Maar goed het is hier de dader die ziek is, dus het zal een kleinere groep zijn die hier aan lijdt (dan de groep die eronder lijdt.)

Veel is het wel, maar vrees dat het ‘bij de natuur’ hoort en de beschaving gewoon nog niet bij iedereen heeft plaatsgevonden.

Verder ook weinig zin in een Sunny Bergman docu. Best stom dat ze met haar toon zoveel weerstand op roept.

Sunny Bergman *insert heel veel kotssmileys*

Wat een irritant naar mens.

Chapeau Sunny Bergman, voor het onder de aandacht blijven brengen van maatschappellijke kwesties waar de gevolgen voor slachtoffers door veel mensen onderschat worden. Mijn mond viel open toen Sunny Bergman aan een groep politieagenten vertelde hoe een man misbruik van haar had gemaakt toen ze 17 was en dronken op vakantie in Griekenland en dat nota bene de zedenrechercheur zei: "De eerste vraag die in mij opkomt is: Hoe dronken was je?" Nadat ze vertelde hoe de dader haar tampon eruit trok reageerden deze agenten met: "Ik kan me niet voorstellen dat iemand dat doet, ik zou dat nooit doen, ik vind dat hartstikke smerig." Godsamme zeg, en dat is zedenrechercheur. Die had beter bakker of fietsenmaker kunnen worden. De getuigenissen van de slachtoffers zijn aangrijpend en de pijn en het trauma waarmee ze moeten leven is aan hun gezicht af te lezen. En we weten nu ook dat slachtoffers van seksueel geweld beter niet Gerard Spong ("Ik heb het idee dat vrouwen zich toch snel láten verkrachten. Ik ben voor een weerbare vrouw") in kunnen huren als advocaat. Wat een eikel is dat zeg.

Roerend mee eens wat een vreselijk mens is dat.

En sommige mannen op MovieMeter maar mopperen dat Sunny Bergman zo’n nare vrouw is.

Ach ja, ik negeer ze maar, ze weten niet beter.

Ik denk dat Spong het vooral juridisch bekijkt: als geweld geen vereiste meer is voor verkrachting dan is het simpelweg het woord van de vrouw tegen het woord van de man. En als je het woord van de vrouw zonder aanvullend bewijs voor waar zou aannemen, wat vrouwen blijkbaar willen maar wat tegen het rechtsprincipe is omdat je dan al je vijanden eenvoudig valselijk kunt beschuldigen en laten opruimen, dan zijn alle mannen vogelvrij; nu zijn omgekeerd alle vrouwen vogelvrij tenzij vrouwen zich wel altijd verzetten zodat geweld door de dader is vereist en de man daardoor veroordeeld kan worden (de geweldssporen zijn het aanvullend bewijs). Maar dat is natuurlijk niet realistisch en in feite zelfs in strijd met het advies bij bv. een beroving: verzet je niet maar geef je geld, hetgeen ook de natuurlijke reactie is als de dader sterker en agressiever is. Spong is bijna kwaadaardig naïef maar het laat denk ik ook zien hoe moeilijk het is om het recht te laten zegevieren in zedenzaken en dat een eenvoudige oplossing niet te vinden is.

De weg die Sunny Bergman kiest lijkt me dan ook juist: maak mannen bewust van hun gedrag. Geen man ziet zichzelf als verkrachter – dat wordt geassocieerd met geweld en de meeste mannen deinzen terug voor geweld – maar menig man dringt zich wel op aan vrouwen zonder rekenschap te geven van wat de vrouw wil. Hopelijk helpt dat, maar tegelijkertijd denk ik dat Sunny Bergman en met haar onze hele liberale, moderne maatschappij wat naïef is. ‘Geen man wordt geboren als verkrachter’ zegt Bergman maar ik geloof niet dat de maatschappij van mannen verkrachters maakt (ik geloof niet in de door feministen gestelde ‘verkrachtingscultuur’): ik geloof dat seksueel gedrag zo’n beetje het diepste evolutionair gevormd gedrag is en daarmee zo instinctief wordt aangedreven bij zowel man als vrouw dat de maatschappij (het recht) c.q. het menselijk bewustzijn er nauwelijks vat op heeft.

Ik vind de overeenkomsten tussen seksueel gedrag van dieren en mensen zo frappant dat ik de moderne of feministische veronderstelling dat wij mensen niets te maken hebben met het dierlijke gedrag ofwel dat wij geen dieren zouden zijn bizar vind. En dieren laten zien dat mannen en vrouwen verschillende belangen en verschillende strategieën hanteren op seksueel gebied. Voor zowel mannen als vrouwen is het voortplantingsinstinct nog sterker dan het overlevingsinstinct maar voor mannen betekent dat maximale verspreiding van hun zaad en voor vrouwen het van zich af houden van al deze hitsige mannen totdat de juiste man op het juiste moment verschijnt om haar een kind te geven met maximale overlevingskansen (zo’n goed moment is bv. de lente als er voedsel in overvloed is om de mogelijke jongen te kunnen voeden hetgeen bij ons nog steeds van kracht is: de vrouw wil een man die geld heeft en het haar kunnen tracteren is een teken dat hij misschien ook haar kind wil voeden): de man offert zijn leven op voor de mogelijkheid zich voort te planten en de vrouw offert haar leven op voor het dragen en grootbrengen van haar kind. En in deze ‘liefde’ is alles geoorloofd, inclusief bedrog en geweld.

Dat is de natuur waar onze beschaving misschien tegen wil vechten maar haar successen op de natuur zullen hooguit wisselend zijn. Nogmaals: de mens onderscheidt zich alleen van het dier doordat de mens zich (scherp) bewust is en dus reflectief (en daarmee moreel) afstand kan nemen van zijn natuur. Sunny Bergman wil – in lijn met de Franse verkrachtingszaak Pelicot – dat niet langer het verkrachtingsslachtoffer maar de dader zich schaamt. Schaamte is wellicht de meest intense of effectieve vorm van gedragsveranderend bewustzijn (niet voor niets was het schaamte dat Adam en Eva volgens de Bijbel uit het onbewuste paradijs wierp). Nogmaals: dat doet zij goed. Maar om in zekere zin aan te sluiten bij Spong: ik denk dat de vrouw net zo ‘schuldig’ is als de man in de zin dat ook de vrouw puur instinctief handelt en zij zelf op haar beurt de mannelijke agressie selecteert en in stand houdt. Wat dat betreft hebben influencers als Tate een punt zoals ook de datingshows op TV laten zien: ‘good guys finish last’. Een al te empathische, non-agressieve man belandt bijna automatisch in de door mannen zo gevreesde ‘friend zone’ omdat de vrouw zo’n man niet ervaart als een echte man hetgeen overigens logisch is vanuit dierlijk-evolutionair perspectief omdat zo’n ‘softe’ man haar kroost niet zal beschermen bij gevaar (vrouwen vrezen verkrachting, mannen vrezen afwijzing hetgeen beide een vorm van vernedering is); omgekeerd krijgen veroordeelde moordenaars en verkrachters stapels liefdesbrieven van onbekende vrouwen in de gevangenis. Ik denk daarom dat mannen maar ook vrouwen zich bewust zouden moeten worden van hun (instinctieve dus onbewust aangedreven) gedrag in hun omgang met de andere sekse als we echte verandering willen.  

Ja, als de dader vol krassen en blauwe plekken zit is het beter bewijsbaar dat er een gevecht heeft plaatsgevonden, kan me voorstellen dat je dat als advocaat liever ziet, maar vaak zijn slachtoffers gedrogeerd of "bevriezen" ze, mochten ze wel bij bewustzijn zijn.

Toch kwam : "Ik heb het idee dat vrouwen zich toch snel láten verkrachten" eruit alsof hij het meende buiten zijn rol als advocaat. Hoe dan ook is het aan ongepaste uitspraak. Ook al bedoelt hij het juridisch is het een smerig staaltje victim blaming van de bovenste plank.

Filosoof, wat een verhaal. Je hebt je gebruikersnaam in ieder geval goed gekozen.

Spong heeft altijd die licht spottende provocerende toon. Denk dat zijn dedain de hele mensheid betreft ongeacht hun rol.

Maar het is jouw toon van ‘Wie niet voor mij is, is tegen mij, die Sunny Bergman zo impopulair maakt bij velen. Spong doet niet aan victim blaming. Hij deelt gewoon zijn observatie.

Het lijkt er op dat je hier de "toon" van Spong verdedigt en de "toon" van Bergman veroordeelt. Ik denk dat de toon irrelevant is, het gaat om de boodschap. De boodschap die Bergman met deze docu meegeeft doet meer met de bewustwording dan een Spong die vindt dat vrouwen zich te snel "laten" verkrachten.

Buiten dat zie ik niet wat er mis is met de "toon" van Bergman. Ik denk dat de ergernis bij veel mensen vooral komt door het feit dat ze voorheen docu's heeft gemaakt over Zwarte Piet en racisme. Een gevoelig punt. De enige kritiek die ik op haar heb is dat ze in een eerdere docu in blackface door de straten van Londen liep om haar punt te kunnen maken dat dit eigenlijk echt niet kan.

Nee, het gaat dus wel om de toon of de vorm. Het gaat er niet om wat je zegt maar hoe je het zegt. Dit is simpele psychologie die overal werkt. Wat het maar zo dat het ging om de boodschap en dat de toon dan totaal niet uitmaakt. Hetzelfde geldt voor Tesla auto's. Stel dat was een lelijke auto dan verkocht ie voor geen meter maar omdat mensen het model wel waarderen kopen ze ook de auto. Hetzelfde geldt ook voor films. Het gaat niet om de boodschap maar om de vorm of een combinatie van beide.

Het probleem van Bergman is dat ze matige documentaires maakt die helemaal niet goed gewaardeerd worden. Ze is niet intellectueel of creatief of getalenteerd. Misschien is deze beter dan de andere dat weet ik niet. Waar mannen echt niet van houden is een belerende vrouw. Een vrouw van middelbare leeftijd die jou gaat beleren hoe de wereld in elkaar zit en hoe het moet zijn. Daarnaast zijn haar documentaires altijd ondersteunend aan het media narratief en wijkt daar niet vanaf. Daardoor zou je al snel kunnen denken aan propaganda. Dus i.p.v. dat het controversieel is of vernieuwend ondersteunt het de narratief. Dan zou je kunnen zeggen maar de docs zijn goed gemaakt maar het zijn pratende hoofden of sturende documentaires zonder nuances. Het is bijna alsof haar documentaires zeggen: kom op jongens doe wat de media zegt, zwarte piet is racisme, witte mensen zijn het probleem en witte mannen zijn het probleem, FVD is het probleem. En zijzelf begrijpt hier helemaal niks van. Ze krijgt ook geen financiering als ze tegen het narratief ingaat maar ze gelooft daar ook 100% in en begrijpt niet waarom mensen niet meegaan met het narratief. Daarom zijn documentaires die een ander geluid laten horen veel populairder.

Het bericht van De Filosoof lijkt mij al veel genuanceerder en diepgaander dan deze documentaire al kan ik het verkeerd hebben.

P.s. Spong vertrouw ik voor geen meter en vind ik heel geniepig.

Inderdaad. Daarom zijn populisten zo groot tegenwoordig, omdat mensen gevoelig blijken voor de "toon" en niet voor de inhoud. Ik ben zelf van mening dat de inhoud een stuk relevanter en daarom belangrijker is. Iemand die een goed punt maakt aanspreken op "de toon" vind ik een regelrechte dooddoener.

Je lijkt dit echt te menen. Misschien dat je eens kunt proberen naar vrouwen te luisteren in plaats van in de jaren '50 te blijven hangen en denken dat vrouwen je niets kunnen bijbrengen.

In haar documentaires zitten mensen die hun eigen ervaringen delen. Hoezo, geen nuance? En waarom mag een docu niet sturend zijn? Hoe kom je erbij dat ze er zelf niets van zou snappen? Omdat je haar een irritante vrouw vindt met een te grote mond?

Ik denk dat ze dat best begrijpt. Er is ook een grote groep mensen die haar documentaires wel zullen waarderen, het zijn vaak de lui die op hun teentjes getrapt zijn die zichzelf laten horen omdat ze onderwerpen aansnijdt die nogal gevoelig liggen.

Misschien moet je daarvoor de documentaire kijken, als je de vreselijke belerende toon van Bergman tenminste aankunt.

In een intiem gesprek met een psycholoog onthult Bergman een vroege seksuele ervaring waarvoor ze zich schaamde. Dat verklaart ook waarom deze persoonlijke documentaire zich bijna volledig richt op vrouwelijke slachtoffers van verkrachting. Het is ook één van de vele redenen waarom vrouwen huiverig zijn om verkrachting te melden bij de politie. Bergman onderzoekt waarom een aanklacht slechts in een extreem laag aantal gevallen resulteert in een veroordeling. De reden daarvoor ligt redelijk voor de hand dus ze had er mogelijk beter aan gedaan om meer aandacht te besteden aan sociale en culturele structuren die de discrepantie tussen de grenzen van acceptabel seksueel gedrag tussen mannen en vrouw veroorzaken. Dat neemt niet weg dat Bergman ons genoeg stof tot nadenken en vooral napraten geeft over dit heikele, complexe thema.

Dat was ook mijn eerste reactie na die uitspraak. Later maakt Spong duidelijk dat hij denkt dat vrouwen weerbaarder zouden kunnen zijn. Ik denk dat daar zeker winst valt te halen (daar zijn handreikingen en training voor), maar ik denk dat er altijd situaties zijn waarin een vrouw daar geen gebruik van kan maken.

In het algemeen denk ik dat een discussie over dit thema alleen zin heeft als vrouwen (en die zijn hier volgens mij zoveel) zich daarin mengen.

Ik weet inmiddels als ik de naam Sunny Bergman zie dat ik dit niet hoef te kijken. Heb totaal geen zin om haar traumas en frustraties aan te moeten zien en horen.

Ja, dat zou kunnen, maar daarmee verlegt hij wel de 'oplossing' van het probleem bij de slachtoffers die niet de veroorzakers zijn. Ook als advocaat zou je de focus op de bron van het probleem moeten leggen. In de docu werd nota bene door een man tegen een vrouw verteld wat zij zou moeten doen bij 'een volgende keer'. Ik bedoel, waar liggen je prioriteiten dan in de bestrijding van seksueel geweld?

Ja, maar ik denk dat het vooral goed is als mannen hier onderling ook over discussiëren. Mannen zullen niet snel toegeven dat ze een grens hebben overschreden, en bijna iedereen is er van overtuigd dat mensen in hun vriendenkring zich niet schuldig maken aan grensoverschrijdend seksueel gedrag, maar intussen maakt een kwart van de vrouwen het mee, en zijn de plegers op een enkeling na altijd mannen. Daar zou de focus moeten liggen en niet bij de vrouw die zich "laat verkrachten" of "niet weerbaar genoeg is".

Ik denk niet dat quote dat zo bedoelde. Spong weet als geen ander dat het haast onmogelijk is om onomstotelijk te bewijzen dat er sprake is geweest van verkrachting. Slechts 0,4% van de aanklkachten resulteert in een veroordeling.

Spongs woordkeuze is (zoals gebruikelijk) niet erg tactvol, maar als de wet niet/onvoldoende mogelijkheid biedt om iemand te straffen voor verkrachting dan moet je de aandacht verleggen naar preventie. Weerbaarheidstraining is daarvoor een nuttig instrument zolang het voormannen en vrouwen niet vanzelfsprekend is dat ze met elkaar over seks praten vóór ze seks met elkaar hebben. Dat is geen "victim blaming", maar het aanreiken van een praktische instrument waarmee op korte termijn in ieder geval een aantal vrouwen een verkrachting kan voorkomen.

Ik verdedig Spongs houding niet, maar gezien zijn ervaring bij verkrachtingszaken zoek ik wel naar nuance in zijn uitspraak.

Ja, vooral doen. En ik blijf zijn uitspraak uiterst ongenuanceerd noemen.

Als de bron van het probleem de menselijke natuur is en de oplosding dmv beschaving van die natuur bij de man niet voldoende resultaat geeft, dan is het toch volledig legitiem vervolgens te kijken wat de vrouw zelf hier nog in kan betekenen.

Of wil je ze perse vastzetten in hun rol als slachtoffer?

Het is een bekend gegeven dat je mensen schuld aan kunt praten en - erger - schuld kunt laten bekennen aan misdrijven die ze helemaal niet gepleegd kunnen hebben.

Omgekeerd geld hetzelfde; wanneer mensen consequent als slachtoffer worden benaderd en als zodanig worden beoordeeld dan voelen mensen zichzelf effectief slachtoffer of dat nu terecht is of niet.

Al deze lessen zijn aan sunny bergman voorbij gegaan. Haar toon richting mannen is sturend, dwingend, en vooral het stuk waar ze haar eigen huisgenoot min of meer een verkrachting laat bekennen vind ik schrijnend tot ronduit kwaadaardig. Al moet worden gezegd dat de mannen in de "verhoorkamer" zichzelf in de verdediging laten drukken. Die reactie kan en moet beter, al is dat gezien bovenstaand feit bepaald geen eenvoudige opdracht.

Verder is bij ondergetekende de vraag gerezen wie sunny, ik haat alle mannen, bergman zelf precies is. Wat heeft zij fout gedaan, waar is haar zelfreflectie? Wat had sunny zelf beter kunnen of moeten doen?

Stuk voor stuk legitieme vragen die sunny zichzelf niet heeft gesteld.

Is sunny gewoon een gek, zoals johan derksen van de week zei, of is ze regelrecht kwaadaardig? Persoonlijk vermoed ik het eerste, het kan bijna niet anders dan dat ergens op de achtergrond een stoornis aanwezig is. En dat soort mensen zou je nooit dit podium mogen bieden voor het duiden van complex menselijk gedrag.

Ik ben er niet tegen dat vrouwen er alles aan doen zodat ze een eventuele aanvaller tot moes kunnen slaan, sterker nog, was het maar waar dat dit kon. Het gaat mij erom dat we niet de focus moeten verliezen naar waar de bron van het probleem zich bevindt. Ik vind het te makkelijk om te zeggen dat het in de menselijke natuur ligt. We zijn mensen en geen apen. We hebben geleerd om met mes en vork te eten dus kunnen ook leren geen vrouwen te verkrachten. Dit soort docu's opent de discussie, en discussie helpt om mensen bewust te maken waarmee verkrachtingen misschien wel voorkomen kunnen worden. Ik ben heus niet zo naïef te denken dat het ooit stopt, maar we moeten ook niet schouderophalend accepteren dat het nou eenmaal in onze natuur zit en dat vrouwen zich dan maar moeten verdedigen.

Hopelijk heb ik met bovenstaande deze bullshit ontkracht.

Dus eigenlijk ben je het wel eens met de opmerking van Spong dat er aan beide kanten winst geboekt kan/moet worden om het probleem te verkleinen.

Ik vind het werkelijk te bizar voor woorden dat mensen hier in de bres springen om de woorden "Ik heb het idee dat vrouwen zich toch snel láten verkrachten." te "nuanceren" door uit te willen leggen wat hij hier eigenlijk mee bedoelt. Vrouwen laten zich niet verkrachten, vrouwen wórden verkracht, welke nuances die omhooggevallen advocaat daar ook aan wil geven. In een bijna perfecte wereld hebben alle vrouwen een zwarte band karate, en in een helemaal perfecte wereld haalt geen man het in zijn hoofd een vrouw te verkrachten. Die Spong kan wel "weerbare vrouwen" willen zodat hij nog meer zaken kan winnen, maar de realiteit is dat in bijna alle gevallen de vrouw óf gedrogeerd werd, of compleet verstijft en niet meer kan bewegen. Ik snap dat Spong in zijn rol als advocaat liever heeft dat het slachtoffer wat bloedmonsters afneemt van haar verkrachter en het liefst ook nog een oor afbijt en intussen ook nog even een filmpje overhandigt met bewijsmateriaal. Natuurlijk valt er wat te winnen als vrouwen dit doen, maar er valt nog veel meer te winnen als je de bron aanpakt door bewustmaking. Dat Spong daar als advocaat minder in geïnteresseerd is dan in het felbegeerde bewijsmateriaal snap ik ook, maar dat maakt zijn uitspraak niet minder ongenuanceerd en stuitend.

Ik vind zijn reactie provocerend en prikkelend. Maar kennelijk is zijn stijl de rode lap voor jou die Sonny Bergman voor veel anderen is. Beide zetten aan tot nadenken debat en dat an sich vind ik goed.

En ik vind het respectloos naar vrouwen die een verkrachting hebben meegemaakt en zich al schuldig voelen omdat ze denken dat zij te weinig hebben gedaan om het te voorkomen. Dat iemand van wie ze hulp en begrip zouden moeten krijgen, moeten horen dat ze zich te snel hebben laten verkrachten. Voor jou prikkelend, voor de slachtoffers een stomp in de maag.

Waarom zou hij begrip moeten tonen? Er zullen zeker gevallen zijn waar de vrouw meer had kunnen doen. Mag dat niet benoemd worden in een docu waarin het onderwerp wordt aangekaart. Mag de vinger niet op zere plekken worden gelegd?

Ik heb gezegd wat ik wilde zeggen. We zitten niet op één lijn en komen dat ook niet meer.

Toen ik dat woord "epidemisch" hoorde en de daar bij horende percentages gingen er bij mij allemaal alarm bellen af. Was dit niet het exacte woord wat in de jaren negentig werd gebruikt n.a.v onderzoeksresultaten van college campus verkrachtingen in de VS? Een onderzoek was later volledig was gedebunkt??

Dit werd o.a. besproken in deze zeer interessante discussie met o.a. de legendarische Christopher Hitchens:

https://www.youtube.com/watch?v=Or1_13OZhh0

Maar goed, ik dacht bij mezelf "Waarom ga ik gewoon niet doen, wat niemand meer schijnt te (willen) doen: Zelf op onderzoek uit"

Gelukkig hebben we in Nederland zoiets als het CBS and lo and behold, binnen een paar minuten had ik de daadwerkelijke cijfers en percentages (over 2024) voor me.

7. Fysiek seksueel geweld | CBS

Volgens de derde tabel van boven zou in 2024 het percetage vrouwlijke (van boven de 16) slachtoffers van seksueel geweld in het algemeen (waar ook zoenen en ongewenste aanrakingen bij horen) nog onder de 5,5% zitten en het percentage waarbij geslachtsgemeenschap heeft plaatsgevonden onder de 1%. Deze laatste zou volgens de documentaire op 24% zitten.

Natuurlijk is elke verkrachting er 1 te veel, maar de verschillen tussen de onderzoeksresultaten van het CBS en die van Sunny Bergman zijn zo enorm, dat ik me afvraag of ik ze wel goed lees. Ik raad daarom ook iedereen aan niet weer dezelfde fout te maken door iedereen (incl. mezelf dus) maar blind te geloven en zelf het linkje je te gebruiken. Het is de officiele site van het CBS maar ik kan het verkeerd gelezen hebben en corrigeer me a.u.b. als dit zo mocht zijn.

Je leest het verkeerd. Dit zijn jaarlijkse cijfers, maar de meeste vrouwen leven langer dan een jaar waardoor als je ze jaar na jaar opstapelt tot 24% van de vrouwen komt die ermee te maken heeft. Sommige zal het zelfs meerdere keren overkomen.

Daar vindt Spong dan weer wat van…