Dochters (2025)

Vanaf 8 mei 2025 in de bioscoop (Dutch FilmWorks)

Aardige film over een vrouw die met haar dochters een marathon wil rennen na het overlijden van haar man. Een onderhoudende film die lekker Nederlands is en verder niet veel om het lijf heeft. De gezins- en relationele situaties van de drie dochters is vermakelijk uitgewerkt en hier en daar best grappig. De cast doet het verder ook prima.

Ik kijk uit principe eigenlijk geen Nijenhuis romcoms.

Maar op een of andere manier trok het thema mij dit keer aan en heb toch maar een poging gewaagd.

Helaas, ben ik er toch ingestonken achteraf.

"Dochters" heeft inderdaad een sentimenteel en ontroerend randje maar verzuipt uiteindelijk toch in de Nijenhuis typererende cliche scenes.

Inclusief het matige acteerwerk.

Met name de onvermijdelijke Jan Kooijman, wat een vreselijke ( slechte) acteur is dat.

De piepjonge cast was ook een ergenis om naar te kijken.

Uiteraard ook weer de voorspelbare relaties die breken en tot stand komen.

2*/2.5*

Warme mooie gevoelige film..

Van Dochters - ikruikversemosterd:

"Met uitzondering van wellicht De Beentjes van Sint-Hildegard gebruikt Johan Nijenhuis iedere keer weer dezelfde vertrouwde formule. Hoe triest het leven ook is, gewoon blijven glimlachen en alles komt heus wel goed. Ook in Dochters, waarin het recept, voor zover dat nog niet was gebeurd, nogal gezapig begint te worden. Moederlief Vera haalt dochters Kiki, Marleen en Babette over om een marathon te lopen omdat hun te vroeg overleden vader (kleine rol van Alfred van den Heuvel) dat op zijn wenslijst had staan.

De drie jongedames hebben ieder hun eigen sores die voor en tijdens de marathon uitgebreid aan bod komen. Zal Marleen eindelijk door haar vriend ten huwelijk worden gevraagd? Ontmoet Kiki een kerel die niet is getrouwd? En vindt Babette iemand die wel kinderen met haar wil? (Bonusvraag: verrast Nijenhuis zijn publiek met creatieve plotwendingen?)

Het is sympathiek bedoeld. Daar is helemaal niets mis mee. Maar met bemoeizuchtige moeders, dwarse pubers en affaires met de baas staat Dochters wel heel erg op de automatische piloot. Alsof Nijenhuis, terwijl hij zichzelf voor de zoveelste keer herhaalt, al tijdens het filmen uitkijkt naar zijn volgende project, zodat hij opnieuw hetzelfde kunstje kan presenteren.

Hij is de zelfplagiaat in elk geval nog niet beu. Zolang hij maar weer een breed publiek bereikt. Dochters zal daar ongetwijfeld in slagen. Ook als de formule overbekend en saai smaakt."

Aardig filmpke, beetje humor ook in, beetje vd alom bekende toevalligheden ook.

Kon er mee door.

Bij De Beentjes van Sint-Hildegard schreef ik al wel eens dat Nijenhuis best kan regisseren. Ook hier is dat te zien. Een typische formulefilm die wel makkelijk wegkijkt en stiekem kan hij best via beelden vertellen. Neem het begin: we zien Alfred van de Heuvel die zijn bucket list aanvult, dan een shot van zijn hand met een glas erin dat valt en daarna vier vrouwen op een rij op een bankje buiten van achteren. De urn die ze bij zich hebben is nog niet in beeld. Zonder iets te zeggen weet je als kijker in drie shots wat er is gebeurd. Dat is prima. Jammer alleen dat de scripts vaak zo matig zijn en de films van Nijenhuis bevolkt worden door vervelende acteurs. In dit geval Jan Kooijman die te dik erop legt dat hij een kinderlijk figuur nog is. Gelukkig zijn drie drie zussen en de moeder wel oké. Sloesen kan ik altijd goed hebben, Vogel is prima en Hoes is een prima actrice die alleen wel ooit gekozen heeft vooral in rommel te spelen. Verder nul verrassing in de film maar goed. 2,5*.