En Iemand Anders (2025)

Moeilijk conflict over wel of niet vertellen aan je moeder dat je vader geheimen heeft. Een boeiende film die je laat nadenken.

Moeilijk onderwerp natuurlijk, als je eigenlijk per ongeluk ondekt dat je vader (ook) op mannen valt

Toch wordt dit verhaal mooi en rustig gebracht in deze tele-film die eigenlijk altijd "human" onderwerpen ter sprake brengt.

Twijfelde tussen 2,5 en 3 sterren.

Einde was een beetje kortaf.

Denk dat deze wat verder uitgediept had kunnen worden,dan was het einde beter geweest

Er had een wonderschone film in gezeten qua verhaal en vooral uitbeelding ervan, maar helaas is het een teleurstelling: het komt allemaal niet uit de verf en doet heel erg ouderwets aan, door het gebrek aan openheid tussen de gezinsleden, het uitspreken van gevoelens en daardoor is het een ondermaats geheel.

De vader is nogal introvert en gaat, zo blijkt, in gesloten vorm zijn eigen gang en als de film zich ontrolt, de anderen van dit gezin helaas ook. Grote, gemiste kans om ook de zoon die met kwesties kampt, op weg te helpen met fijne, open gesprekken. Niets daarvan, deze Tommy bezoekt op het eind nog wel de oude vlam van zijn vader en belt ook later bij zijn vader aan, die even ergens anders bivakkeert, maar dan is de spruitjeslucht van oude tijden al qua sfeer enorm toegenomen. Pier Bonnema, deze jongen, heeft mooie, serene uitstraling, maar vaak

armzalige, schaarse tekst van een paar nietszeggende woordjes. Gemiste kans, deze film, want thematiek is van alle tijden en zeker van de huidige, opgroeiende jeugd.

De 17-jarige Tommy [Pier Bonnema] is verdrietig over het feit dat zijn eerste homoseksuele liefde hem heeft afgewezen. Op aandringen van zijn moeder [Hanneke Scholten] gaat Tommy aan het werk in de werkplaats van zijn vader [Rienus Krul]. Bij toeval leest Tommy een mailwisseling van zijn vader die hem verwart, pijn doet en hem voor een groot dilemma stelt. Tilanus (die ook het scenario schreef) vertelt dit grote kleine familiedrama op een verfrissende, ingetogen manier en schetst zo een beeld van een gezin waarin communicatie vooral een middel is om te zoeken naar verzoening en niet naar melodramatische confrontatie. Het ontbreken van expliciete emoties is gewaagd, maar het resultaat is boeiend en bovenal zeer authentiek.

Niet z'n fan van Nederlandse film maar deze was toch wel een van de betere. De worsteling nadat Tom had ontdekt dat zijn vader "vreemd" was gegaan werd mooi weergegeven.

Voor een telefilm is dit best een goede film. Iedereen acteert knap en realistisch, wat vaak niet goed lukt bij Nederlandse producties.

Het onderwerp is best bijzonder en daarom ook interessant hoe je hiermee om kunt gaan.