Le Secret de Khéops (2025)

Zou ik die druilerige maandagavond dan eindelijk het geheim van Khéops mogen ontdeken? Het was ontontbeerlijk dat ik de film tijdens zijn eerste verschijningsweek zou kijken, die eerste week is immers allesbepalend voor de verdere continuïteit van de rolprent. Ik hoop dat Luchini deze steun waardeert en moge de avance sur les recettes tijdens de eerste week al dubbel en dik terugverdiend zijn, sapristi! Samen met mij in zaal 11 van UGC De Brouckère, een vijftal andere zonderlingen die eruit zien alsof ze net enkele tweedehands Rooie Oortjes strips waren gaan kopen bij Evasions.

Het is mij nooit echt duidelijk geweest waarom de Fransen zo geobsedeerd zijn door farao 'Khéops', het lijkt wel hun Toetanchamon. Er is een misdaadfilm uit 2002 'Total Khéops' die slechts één stem krijgt op Moviemeter, wel meteen een vijf, van een zekere 'mafiosi'. Vanop de trein zie ik bovendien elke dag kebabzaak 'Khéops' ergens in Schaerbeek. Dat de zaak ondertussen een librairie is geworden, kan de pret niet drukken.

Verwacht niet teveel beelden van Egypte in deze film, met uitzondering van de openingsscène van 5min speelt nagenoeg de hele film zich in Parijs af. We gaan het geheim van Khéops ontdekken en hoeven hiervoor zelfs niet ons teergeliefde 7de arrondissement te verlaten. Luchini in de rol van avontuurlijke archeoloog is ook een wat eigenaardige keuze, verwacht ook niet dat je de man in safaribroek zult zien verschijnen. Alle archeologen in de film dragen voortdurend geruite foulards, geruite vestons, soms zelfs een geruite ascot op een geruite vestonsmet een geruite foulard over. Toch doet Luchini iets heel dynamisch met zijn vertolking, raar genoeg lijkt hij de laatste tien jaar een steeds energiekere présence te hebben. Dat had ik die halfzachte intellectuele blaaskaak Luchini uit het Rohmer-tijdperk nog niet zien doen. Op het einde citeert hij zelfs Kuifje.

Het verhaaltje is wat kinderlijk, maar gelukkig is er toch een leuk booswicht. Sam Louwyck als een lugubure Belgische kustrover - die overkomt als een soort Albanese variant van Christopher Lee. Grappig is dat men in de Franse film steeds denkt 'l'accent belge' te kunnen nabootsen, maar ik heb warempel nog nooit iemand gehoord in België die zo praat. Sam Louwyck is notabene een Belg, het lijkt alsof hij zich voornamelijk op andere 'Belgen' in Franse films gebaseerd heeft.

Het universum van Le Secret de Khéops speelt wel in op een kinderlijk plezier, met zijn geheime gangen in musea, verborgen kamertjes waarvoor je het juiste boek moet verplaatsen om binnen te geraken, een dubbele laag in een graftombe. Na een halfuurtje voel ik plots een craving voor enkele pralines glacées. Terwijl ik mij naar het UGC snoepwinkeltje probeer te begeven, neem ik per vergissing de branduitgang en bevind ik mij in de ingewanden van het gebouw. De deur valt achter mij dicht en er is geen handvat. Enkel door enorm vernuft weet ik te ontsnappen uit deze Khéops escape room en toch nog het laatste deel van de film mee te pikken.