Hallow Road (2025)

Goedgemaakte thriller die op meerdere vlakken zich beperkt - er zijn eigenlijk maar twee acteurs (en een derde via de telefoon), de setting is beperkt (>95 % van de film speelt zich af in de auto terwijl de ouders met dochter Alice bellen) en de film is praktisch in real time en nergens expliciet. En toch wordt de spanning er vakkundig in gehouden, ook door het overtuigende acteerwerk. Halverwege leek het me duidelijk dat dit vooral een intens familiedrama was, maar zo tegen het einde als komt er nog een twist met duidelijk bovennatuurlijke aspecten bovenop die voor mij prima werkte. Ik was wel onder de indruk toen ik de zaal uitstapte.

Als je erin slaagt een film te maken die zich bijna volledig in een auto afspeelt en hem toch boeiend weet te houden, met elementen van angst en spanning, dan doe je iets goed! Want ja inderdaad, in de film zitten er alleen maar twee mensen in een auto te telefoneren...Tel daar de sterke acteerprestatie van Rosamund Pike en het spelen met licht en schaduw in de auto bij op en je heb een heerlijke ingetogen thriller. Het is enkel jammer dat de afloop voor mij compleet werd prijsgeven door de titel Knappe en spannende film maar helaas was er voor mij dus geen verassing hoe het zou eindigen!

Ik heb deze film gezien na de film Eden met een hoop toppers en een zeer groot budget, maar een barslechte film.

Deze film was simpel en heeft zeer weinig gekost, maar was toch spannend en boeiend tot het einde.

Dit is nog maar eens het bewijs dat een goede film niet veel hoeft te kosten, en niet te moeilijk moet zijn.

Daarom geef ik zoveel sterren....

Redelijk thriller drama. Het verhaal is beperkt maar wordt vakkundig uitgewerkt ondanks de beperkte setting. De opening is ijzersterk en zet gelijk de toon van de film. Langzaam aan ontvouwt zich een mysterie waarbij de vaart van de film voldoende genoeg is om de kijker erbij te houden. Richting het einde wordt dit wel iets minder maar gelukkig is de speelduur niet lang. De ontknoping is wel aardig maar heeft geen wtf effect. Het acteerwerk is verder dik in orde. 3.5/4.0

Wat de film erg knap maakt is hoe de verwikkelingen op elkaar gestapeld worden, zonder daarbij de grens te overschrijden waarbij het stemmetje achter in mijn hoofd zó hard gaat zeuren dat ik de ondertiteling niet meer kan verstaan. Maar het zit er wel erg, erg dicht bij. Echt zo'n film waar je achteraf niet over moet gaan nadenken.

De setting in de auto klopt op zich wel in het verhaal, maar is aan de andere kant ook wel eens eerder en wellicht beter gedaan - ik herinner me Locke (2013), en er kriebelt nog iets over nog een andere film maar dat komt niet door. Toch, waar ik in het begin het gevoel had dat er kennelijk geen budget gerekend was voor behoorlijke belichting, valt dat lopend het spel wel weg, zo spannend is het wel.

Het einde geeft dan vervolgens een fraaie maar ook wat makkelijke verklaring voor alle metafysische onderdelen. Toch wel zo'n beetje de ergste nachtmerrie van een ouder, en al helemaal als je de familieperikelen er bij rekent waardoor het meiske precies met een doorgesnoven hoofd midden in de nacht in het enge bos aan het rijden was. Je zal er maar zitten, achterin zo'n busje van de forensische dienst. Ik ga van een stuk minder al spoken zien.

Mysterieus drama dat zich grotendeels in een rijdende auto afspeelt, met ouders Rosamund Pike en Matthew Rhys die zich naar hun dochter haasten, wanneer deze ergens in een bos een voetganger heeft aangereden. De combinatie van hoorspel en eenheid van plaats en handeling zal niet iedereen kunnen bekoren, maar het sterke spel van de twee hoofdrolspelers en de langzaam escalerende sfeer zorgen in ieder geval wel voor een intense kijkervaring.

Na de slotaflevering van anthology serie Monsterland, is Hallow Road het tweede werk dat ik van Babak Anvari zie deze horrorchallenge. Bij de horrorchallenge van 2017 zag ik zijn film Under the Shadow (2016), waar hij wellicht nog het meest bekend van is. Het in slechts 17 dagen opgenomen Hallow Road leek een uitgelezen kans voor het subgenre road movie horror, al zal ik de eerste zijn om toe te geven dat dit eigenlijk meer een thriller is, uit dezelfde koker als Steven Knight's Locke (2013) met Tom Hardy, een film die weinig meer behelst dan een man in een auto die telefoongesprekken voert. In dit geval zijn het ouders Rosamund Pike en Matthew Rhys, die hun tiener dochter aan de lijn hebben die iemand heeft aangereden.

Pike en Rhys zijn beiden prima acteurs, maar kennelijk geen Tom Hardy; Hallow Road kon mij nergens ècht grijpen zoals Locke dat wel deed, en ook nog zonder de horrorelementen. De film is geenszins slecht, en ik applaudisseer de durf om in feite met slechts 3 acteurs, zo'n film te willen maken. Maar ik miste toch iets, en het meer realistische drama van Locke maakte op mij meer indruk dan de bovennatuurlijke component van Hallow Road.

Een ruime voldoende, maar ik had op iets meer gehoopt.

3,2*

Een getroebleerde verpleegkundige [Rosamund Pike] en haar echtgenoot [Matthew Rhys] springen midden in de nacht in de auto wanneer dochter Alice [Megan McDonnell] hen in paniek belt nadat ze een ernstig ongeluk heeft veroorzaakt. Tijdens de autorit ontstaat onenigheid over in hoeverre ze Alice in bescherming moeten nemen, helemaal wanneer Alice een bizarre ontwikkeling meldt. Psychologische thriller is volledig gefilmd vanuit het perspectief van de ouders (Alice verschijnt nooit in beeld). Goed samenspel van Pike en Rhys, maar Anvari’s poging om een bovennatuurlijk horrorelement toe te voegen, wordt pas echt duidelijk bij de aftiteling?!