Nobody 2 (2025)

90 min pure actie fun!!

Wat doet Bob Odenkirk dit opnieuw zeer goed

Aardige film waarin het gezin op vakantie gaat om fijne herinneringen te maken. Dit vervolg is een beetje een herhaling van zetten en waarbij de verrassing van het eerste deel er een beetje vanaf is. Wel vermakelijke en redelijk lompe vecht-scenes. Ook duurt de film zeker niet te lang. Net geen 3.5 sterren.

Redelijk,

Leuke actie maar flauwer dan het eerste deel.

Sharon Stone acteerde naar mijn zin te overdreven...

Ik vond 'm wat voorzichtig. De eerste 10 minuten is een regelrechte kopie van het eerste deel. Best leuk zo'n knipoog naar een eerder deel, maar het neemt zo wel veel speeltijd in beslag bij een speelduur van 89 minuten. Het verhaal is ook wel erg dertien in een dozijn: Hutch gaat naar een stad/dorp en maakt daar de verkeerde mensen kwaad. Desondanks kijkt het wel lekker weg door een goed spelende cast, en dan met name Bob Odenkirk.

Ik had trouwens helemaal niet door dat Lendina gespeeld werd door Sharon Stone. Vond 't best een mooie dame voor haar leeftijd en nu snap ik ook wel waarom.

Of dit echt een sequel nodig had niet per se de man stelt niet echt veel voor als actie man, daar hebben we ’jason statham’ voor. Maar de actie is goed genoeg, dit is alleen al beter om de geweldige schurk die ’sharon stone’ speelt.

Aardig maar ook niet meer dan dat. Op momentjes ook een beetje te gemaakt hoe Odenkirk zich presenteert. Richting het einde wordt het allemaal wat lomper en daarmee beter, het sfeertje is prima en de korte speelduur is ook wel prettig. Maar de intensiteit van de busscène uit de eerste film wordt bij lange na niet gehaald. 3,0*.

"De opening van ‘Nobody 2’ schetst al een veelbelovend beeld door de emotionele gevolgen van de eerste film weer te geven, voordat het verhaal wordt uitgebreid en thema's als generatieontwikkeling en het ontsnappen aan je aard worden verkend. Het resultaat is een bekwaam – en niet te vergeten vermakelijk – vervolg met hart, dat een passende richting kiest, hoewel het ook een aanzienlijke hoeveelheid flow en subtiliteit (een kwaliteit die zijn voorganger zo bijzonder maakte) inruilt voor een grotere hoeveelheid inventieve actiescènes."

Een nette 6,9/10. Een actiefilm vervolg dat ten prooi valt aan oppervlakkigheid terwijl er een diepere laag duidelijk aanwezig was die het net net zo goed had kunnen maken als het eerste deel.

Minder vervolg op de originele film, ook met de hoopvolle aanstelling van regisseur Timo Tjahjanto achter de camera. Nobody 2 vormt uiteindelijk niet veel meer dan een soortgelijk concept, maar met een gebrek aan doeltreffende actiemomenten. Wel genoeg vuistslagen, kogels en ontploffingen, maar geen moord of knokpartij die menig liefhebber lang bij zal gaan blijven. Het energieke camerawerk van Tjahjanto is een plus, maar vormt een beperkte bijdrage wanneer Bob Odenkirk niet weet te overtuigen als harde actieheld. De finale doet een poging tot grootschaligheid, maar is vervolgens niet uitgesponnen of doeltreffend genoeg. Wel duurt Nobody 2 nergens te lang, wordt er naar behoren geacteerd en zit er een aardig tempo in. Fijn dat er nog projecten zijn die niet oeverloos ambitieus worden opgezet binnen dit soort werelden, maar regisseur Ilya Naishuller loopt niettemin weg met het betere resultaat.

Het vervolg van de voormalige huurmoordenaar Hutch Mansell en zijn familie. Liefhebbers zullen hier wel van houden en er zit voldoende actie en humor in om er een leuke blockbuster van te maken. Wel mist het de nodige echte pittige zwarte humor en is het vooral een home alone in een pretpark. Maar de vaart zit er wel in, zodat het ook nooit verveelt.

"After this vacation we need a vacation."

Sommige films schreeuwen om een vervolg en "Nobody" uit 2021 deed dat eigenlijk ook, maar dat had men beter niet kunnen doen. De eerste "Nobody" was tenminste nog een aardige, kleine verrassing met Bob Odenkirk in een onverwachte actieheldenrol. En nu krijgen we dus dit gedrocht van een "Nobody 2", oftewel een uitgekauwd, inspiratieloos en volstrekt onnodig vervolg dat alle charme van het origineel vakkundig de nek omdraait.

Vier jaar nadat hij het onbedoeld opnam tegen de Russische maffia, probeert Hutch Mansell (Bob Odenkirk) zijn schuld van 30 miljoen dollar bij de misdaadorganisatie af te betalen door schurken van over de hele wereld te liquideren. Hutch en zijn vrouw Becca (Connie Nielsen) besluiten om met hun kinderen een tripje te maken naar "Wild Bill’s Majestic Midway & Waterpark" in Plummerville. Nadat ook de vader (Christopher Lloyd) van Hutch is aangehaakt, komt de familie aan in het kleine toeristische plaatsje Plummerville, klaar om van de zon te genieten. Maar na een incident met wat pestkoppen wordt de familie het doelwit van een corrupte pretparkeigenaar (John Ortiz) en zijn louche sheriff (Colin Hanks) en trekt Hutch de aandacht van de meest verknipte en bloeddorstige bendeleider, te weten Lendina (Sharon Stone), waar hij ooit mee te maken heeft gehad.

Wat meteen opvalt is hoe futloos en voorspelbaar het verhaal is. Hutch Mansell (Bob Odenkirk) wordt wéér tegen zijn zin meegesleurd in een gewelddadig complot, wéér bedreigt een karikaturale crimineel zijn gezin, en wéér ontploft alles in een eindeloze reeks explosies. Het voelt alsof de scenarioschrijvers de eerste film hebben gekopieerd, een paar nieuwe namen hebben ingevuld, en dat als “script” hebben verkocht.

Bob Odenkirk doet zichtbaar zijn best, maar zelfs hij kan dit zinkende schip niet redden. Waar zijn acteerprestatie in de eerste film nog fris en verrassend was, oogt hij hier vermoeid, routineus en vooral ongeloofwaardig. Zijn “gewone man”-uitstraling is ingeruild voor een quasi stoere pose, en dat maakt Hutch een leeg, vlak personage.

De rest van de cast wordt amper benut. Connie Nielsen krijgt nauwelijks dialoog en haar rol is teruggebracht tot een decorstuk. Zo mag ze bezorgd kijken, mag ze één of twee keer ruzie maken met Hutch, mag ze de slechterik doodschieten (waarna ze zegt "Don't fuck with a mama bear") op het einde en verder mag ze niets. Het is schrijnend dat een actrice van haar kaliber zo weinig te doen krijgt. RZA is terug als broer Harry maar voegt niks toe en zijn personage is slecht uitgewerkt. Harry is vooral een excuus om als ninja extra vuurkracht aan Hutch’s zijde te zetten, zonder echt memorabele momenten. En Christopher Lloyd (een publiekslieveling in het eerste deel) wordt schaamteloos misbruikt voor goedkope nostalgie. Zijn scènes zijn kort, voorspelbaar en missen de humor en energie die zijn rol ooit zo leuk maakten.

En de inmiddels 67-jarige Sharon Stone als slechterik klinkt op papier leuk, maar haar rol is een verzameling clichés. Zo praat ze dreigend, zwaait ze met een pistool en verdwijnt ze weer zonder ook maar een sprankje indruk te maken. De film benut haar charisma nauwelijks (ze is overigens ook nauwelijks herkenbaar), waardoor de slechterik nergens echt gevaarlijk of interessant wordt.

En dan de actie. Waar het origineel nog één iconische scène had (de beruchte bus), ontbreekt in "Nobody 2" elk greintje creativiteit. Alles is gestileerd geweld om het geweld, zonder spanning of verrassing. Je ziet de knokpartijen en explosies aankomen van mijlenver, en na tien minuten voelt het alsof je naar een goedkope imitatie van "John Wick" zit te kijken, maar dan zonder stijl, zonder klasse en zonder hart. Ook bevat de film "The A-Team"-vibes, zo wordt "Wild Bill’s Majestic Midway & Waterpark" tot de tanden bewapend om een aanval te pareren, met boobytraps die duidelijk worden uitgelegd zodra de actie losbarst.

Visueel is de film ook teleurstellend. De cameravoering is druk, de montage hyperactief, en de soundtrack probeert met luide rocknummers spanning te forceren waar die niet is. Het geheel voelt meer als een lange trailer dan een echte film.

"Nobody 2" is het schoolvoorbeeld van waarom sommige films geen vervolg nodig hebben. Alles wat het origineel uniek maakte, verrassing, humor en menselijkheid, is ingeruild voor zielloze actie en platgetreden clichés. Het resultaat is een film die doelloos knalt, maar geen seconde beklijft. Dit is geen vervolg, dit is een uitmelking.

Nobody 2

Hutch Mansell probeert met zijn gezin op vakantie te gaan, maar belandt opnieuw in de problemen wanneer een onschuldige confrontatie escaleert.

Aardig vervolg, al voelt het meer als een herhaling van zetten dan als iets vernieuwends. Met een speelduur van anderhalf uur gaat de film in rap tempo voorbij en is er nauwelijks sprake van saaie momenten. Net als in het eerste deel zit hij bomvol actie, voorzien van strakke choreografie en een over-the-top aanpak die weer prima vermaakt. De actiescènes zijn sterk gefilmd en weten de energie hoog te houden. De humor is aanwezig, maar kwam voor mij minder goed uit de verf dan in het origineel.

Al met al een vermakelijke sequel, maar zonder de frisheid die de eerste film bijzonder maakte.

3 sterren.

Als er al sprake was van een satirisch element in Nobody dan is daar niets van overgebleven in deze actiekomedie waarin voormalig huurmoordenaar, nu brave huisvader Hutch [Bob Odenkirk] opnieuw de wapens opneemt tegen Russische criminelen. Een hoop oeverloos geknok met een bijdrage van RZA als Hutch’ broer en de terugkeer van Christopher Lloyd als zijn excentriek vader. Het enige pluspunt is Stone als het doortrapte hoofd van de Russische maffia. Haar flamboyante spel krijgt een 10 met een gniffel.

"After this vacation we need a vacation."

Toen in Naishuller in 2021 met het eerste deel aankwam zetten had ik al best gemengde gevoelens, gevoelens die overigens dit jaar tijdens een herziening compleet weggeveegd werden en ik die film eigenlijk héél leuk vond. Toch wist het mij destijds wel te vermaken, aangezien we natuurlijk in een vrij depressieve tijd leefden, was een verfrissing als Nobody wel echt nodig. Maar eigenlijk is dat wel een film die nooit echt om een deel twee schreeuwde, een leuke stand-alone film die eigenlijk op zichzelf al sterk genoeg was. Tijdens een bioscoop bezoek eerder dit jaar (ik meende tijdens Mission Impossible) zag ik de trailer voor dit tweede deel voorbij komen, en was ik eigenlijk best enthousiast. Hoewel we het niet nodig hadden, de droge humor is altijd wel vermakelijk.

Gisteren dan eindelijk gezien, na mijn vakantie in Schotland was ik wel even toe aan een luchtige film; daar komt Nobody toch mooi bij kijken. Helaas stond Naishuller niet aan het roer (die is druk met andere dingen, en bracht eerder dit jaar al de best leuke film Heads of State uit), en dat is misschien juist wel een gemis. Hoewel Tjahjanto het ook wel leuk deed, kon je wel merken dat er met een heel andere oogblik naar deze film werd gekeken vanuit de regie, de film voelde toch te vaak, te statisch aan en dat irriteerde me best wel.

Toch vermaakte het wel gewoon weer hoor, je weet precies wat je gaat krijgen, en dat krijg je ook. Alleen merk je wel dat de verfrissing er af is, en het allemaal via het boekje gaat. Het is allemaal ook niet zo heel spannend, een standaard corruptie verhaal die we al vele malen hebben gezien. De actie is wederom vermakelijk, en het stijve element komt ook weer terug, maar het mocht van mij wel wat harder. De ruwheid uit film één is echt compleet vervaagd, en dat is echt zonde!

De film staat zeker wel voor een prima filmavond, maar is daarnaast wel behoorlijk cliché en valt me achteraf toch wel wat tegen. Zoals ik al zei; ik had ook niet een deel twee nodig voor deze franchise, en dat is ook precies wat hier fout gaat.

Aardig vervolg maar niet het niveau van deel 1. Het verhaal borduurt voort op deel 1 maar heeft weinig inhoud. De uitwerking is redelijk geslaagd. Het tempo ligt lekker hoog en actie en zwarte humor volgen elkaar prima op. De verrassing die deel 1 kende wordt hier uiteraard gemist waardoor het een beetje een standaard actie filmpje is geworden. Maar wel vermakelijk. Het acteerwerk is verder in orde. Visueel ook prima geschoten. Gewoon een lekker, beetje bruut, filmpje voor tussendoor zonder echte minnen. 3.0/3.5

Teleurstellende, tamme sequel, vreemd genoeg van de hand van regisseur Timo Tjahjanto, die zich doorgaans niet laat beperken qua geweld en bloederige toestanden. Hier bakt hij er helaas weinig van, al moet wel gezegd worden dat hij opgezadeld zit met een waardeloos script. Een paar aardige momenten waarin de film kortstondig tot leven komt, maar overwegend is dit een hopeloos voorspelbaar en fantasieloos uitgewerkt aktiefilmpje geworden.

Nobody 2 was voor mij net als zijn voorganger weinig interessant. Ik ben een echte fan van Bob Odenkirk maar ik kan met deze film weinig. Er zit gewoon geen verhaal in. De actie is harstikke leuk maar teveel aan opstapeling van. Ik heb me vermoedelijk laten verleiden door de hype(lol).

Nobody was een leuke verrassing en had met Bob Odenkirk als huurmoordenaar met agressieproblemen een uitstekende actieheld. Een fijne wegkijker met actie en humor. Nobody 2 is eveneens een leuke verrassing. De belangrijkste personages zien we terug, de actie is stevig en de humor is gebleven. Dat er een andere regisseur in de persoon van Timo Tjahjanto aan het roer staat, doet geen afbreuk aan de film maar is wel enigszins te merken aan het gebruik van de humor.

In Nobody was de humor al gebaseerd op overdrijving. Met realisme had de film niet veel te maken. In Nobody 2 is het allemaal nog een tandje zwaarder aangezet. De actie is stevig maar heeft steevast een komische inslag. Hoe verder in de film hoe komischer die insteek wordt. De uiteindelijke showdown is hartstikke leuk maar ook volledig over the top. En dan zijn er natuurlijk de personages die zonder uitzondering niet herkenbaar zijn als realistische figuren. Leuk is in dit kader het optreden van Sharon Stone. Nauwelijks herkenbaar speelt zij de psychopathische onderwereldfiguur waarmee Odenkirk moet afrekenen.

De humor is een integraal bestanddeel in de film. Voor realisme of serieuze actie is in deze film geen plaats. Dat neemt niet weg dat de actiescènes gewoon spannend en goed zijn geënsceneerd. Laat dat maar aan Tjahjanto over die in films als Killers (2014) al bewees het brute geweld niet te schuwen. Nobody 2 is een heerlijk overdreven, harde en grappige aaneenrijging van gewelddadige excessen. Leuk.

Natuurlijk is Nobody 2 op geen enkele manier serieus te nemen. De humor is niet altijd geslaagd. De rol van Sharon Stone is een redelijke mispeer. En tijdens de Grand Finale komt het gebrek aan inspiratie van de scenario schrijver van dienst pijnlijk naar voren.

Maar toch, en misschien ook wel omdat de verwachtingen al niet heel hoog waren, is deze chaotische onzin me prima bevallen.

Het eerste deel is een leuke verrassing met origineel geweld en een hoofdpersoon die je daar totaal niet verwacht. Komediant Bob Odenkirk, in het echt al vrij oud en vrijwel kaal, als keiharde huurmoordenaar (met toupet). En het was glorieus. Met name het gevecht in de bus is even episch als de ontboezeming van Darth Vader aan Luke Skywalker aan het eind van The Empire Strikes Back.

Dat gevecht hebben ze hier getracht te kopiëren, maar juist omdat je het voelt aankomen is het minder leuk. En dat geldt eigenlijk voor de hele film. Technisch is het allemaal vrij goed, maar niet briljant. De humor is aardig, maar geen blauwe dijen van het dijenkletsen. En met een actiekomedie heb je dat nou net nodig: over the top humor die op een originele manier in beeld is gebracht. En dat mist hier allemaal een beetje.

Het was wel weer leuk, maar uiteraard is het een compleet overbodig vervolg.

3,5 sterren

Mwe. Deel 1 vond ik nog wel tot daaraan toe. Had weinig om het lijf, maar was vermakelijk genoeg. Dit deel is eigenlijk alleen het laatste kwartier wel oke. Het pretpark is wel een leuk decor voor de actie, en Sharon Stone (ik wist eerst heel de tijd niet of ze het echt was, maar wel dus) is wel een leuk personage.

Verder boeit het allemaal niet zo. Het verhaal gaat nergens over, de personages zijn all over the place en leer je totaal niet kennen tijdens zo'n korte speelduur. Het geweld is wel aardig vermakelijk, maar dat is het dan ook wel.

2,5*

Een amusante aktie film deze tweede film van Nobody.

De eerste film was beter.

Deze film heeft een wat meer komisch gehalte.

Echt origineel is het niet.

En de boeven zijn niet echt overtuigend.

De film muziek is veelal niet passend.

Het is een redelijke aktie film.

Nobody 1 was een verrassend originele film met veel humor en bijna slapstick geweld. Bob Odenkirk in een rol die je niet direct van hem zou verwachten. Bij het tweede deel is de verrassing weg en krijg je een vrij standaard actie filmpje te zien dat nergens in uitblinkt. Het kijkt lekker weg en duurt niet te lang, prima vermaak maar niet meer dan dat.

...Goed, en hoe is deze prent?

Waar in deel 1 de Russische regisseur achter Hardcore Henry op de regiestoel heeft mogen zitten, is de eer nu aan Timo Tjahjanto. Het Indonesische brein achter de intense actiefilms die zelfs nog beter geschoten zijn dan de films van Gareth Evans. Die splitste met zijn broer omdat Kimo voor de horror wilde tekenen en Timo voor de actie.

Maar nu mag Timo, na in zijn eentje de ubervette The Night Come for Us en de iets te langdurige The Shadow Strays te hebben gemaakt, zich verplaatsen naar Amerika.

Het plot van dit vervolg is helemaal niet misplaatst. Na de grauwe urban-scenes uit deel één lijkt het voor Hutch Mansell de tijd te zijn om eens zijn aandacht op zijn gezin te richten en met de familie maar eens op vakantie te gaan. Hutch denkt ineens terug aan Wild Bills Majestic Midway and Waterpark die hij vroeger in zijn jeugd eens had bezocht. Met nostalgie maakt hij zich klaar voor dit gezinsuitje... en opa Mansell gaat gelukkig ook mee.

Maar de tijden lijken wel hier en daar te zijn veranderd op dit speelse zonnige plek, en na de eerste escalatie in een spelhal, lijkt hij zichzelf in de schijnwerpers te hebben gezet. En zo komen we erachter dat het park is veranderd in een dekmantel voor de onderwereld. Het wordt nooit echt duidelijk waarin.

Maar zoals beloofd komen we aan actie niks te kort en kan je ook wel zien dat het uit de hand van Timo is. De actie is iets bruter en wreder dan deel één. Vele bloederige hand-to-hand gevechten en wederom spectaculaire kogelregens en ontploffingen met lompe humoristische twist. Zelfs een kleine herhaling van de shotgun-scene uit The Night Comes For Us. Qua bijrollen komen Nielsen wat meer aan bod, is Christopher Lloyd weer op oude kracht, zijn de kids lekker dwars en eigenwijs en heeft RZA zijn karakter opgevoerd nadat hij zich in de tussentijd in Japanse vecht en zwaardkunsten heeft verdiept. John Ortiz vormt een prima aanwezigheid en Sharon Stone was in topvorm als de meedogenloze syndicaatleidster. Wel jammer dat haar rolletje iets te kort was.

Nee, ik heb me prima vermaakt. Door de lichtelijke feel good-gehalte is deze ook nog ietsje beter dan deel 1. De combinatie werkt voor mij altijd prima. Eens kijken wat onze Indonesische actiekoning gaat bakken van het vervolg op de The Beekeeper. (en dan moet ik deel één ook nog zien nadat ik een beetje ben uitgekeken op het herhaalwerk van Jason Statham)

4,0*

Op zich een prima film, maar het is feitelijk een copy van deel 1, maar dan in een andere omgeving. Maar: als je zin hebt in een 'look-a-like' van het origineel, krijg je deze wel in uitstekende kwaliteit. Natuurlijk: de verassing van de aard van 'nobody' is er niet. Maar ook voor de rest is het bijna letterlijk een copy van deel 1 inclusief het a-team achtige einde (dat hier bijna home-alone achtig wordt qua slapstick). Daarmee was deel 1 wel echt een stuk beter. Toch is het gelukt om ook hier wat nieuwe elementen in te brengen (die ik niet zal verklappen) en maken ze op een leuke manier gebruik van de herhaling (zoals in de openingsscene). Onder het motto: maak van je zwakte je kracht. Daarmee is het eigenlijk aan jezelf of je de film wilt zien. Wil je een 'nobody' zien zoals het origineel maar dan net anders? Vooral kijken. Heb je daar niet zo'n zin in? Beter wat anders opzetten. Ik had er wel zin in. Vandaar 3 sterren.

Amusant A-Team.

Waar Nobody een klein meesterwerkje binnen het actiegenre was, is het tweede deel vooral een herhaling zonder het verrassingseffect. Het is meteen duidelijk wie Bob Odenkirk's personage is en dus hoop je als kijker op z'n minst op vernieuwing. Die wordt gelukkig gebracht doordat het verhaal dit keer in familievorm wordt gegoten, waarbij je deels het idee hebt naar een explosieve romcom te kijken. Die gedachte verdwijnt al snel omdat de grapjes niet sterk genoeg zijn en de romantiek eigenlijk geen kans krijgt. Bob moet namelijk telkens weer opnieuw aan de bak en dan ook nog eens in de hoogste versnelling.

Gelukkig wordt er soelaas geboden door een onverwacht bijrollende Sharon Stone. Ze mag lekker schmieren, maar ook zij is onderhevig aan het moordende tempo waarin de ene vijand na de andere van de aardbodem verdwijnt. Vaak zeer creatief, maar we hebben het veelal eerder gezien. Neemt niet weg dat de knokscènes tegelijkertijd ook het beste zijn wat de film te bieden heeft. Christopher Lloyd hangt er verdwaald bij en eigenlijk weet alleen Colin Hanks iets meer indruk te maken tijdens zijn korte beeldtijd. Het mag de pret niet drukken want Nobody 2 is volgens de oude wetten van The A-Team een amusante beleving. Soms is meer van hetzelfde voldoende.

***

Met dank aan Universal voor het recensie-exemplaar.

Minder dan het eerste deel gezien dat de film meer een herhaling is en zich nog meer richt op over the top scènes.

Nog steeds wel vermakelijk, maar een film die niet blijft hangen. 6/10

This is just another Mansell's vacation...

Wel ik heb me heel erg geamuseerd met deze sequel. Vreemd dat laag gemiddelde. De mix van lompe bloederige actie en droge humor werkte heel goed. Ditmaal gaat Mansell met zijn gezinnetje naar een pretpark en komt terecht in nieuwe problemen die hij meestal niet zoekt, maar waarbij hij het ook nooit kan laten om de zaken af te werken als ze zich voordoen. De zoon van Tom Hanks speelt de rol van een corrupte sheriff, maar met Sharon Stone als de baddie kon ik iets minder. Ze wordt ook gewoon niet uitgewerkt. Bob Odenkirk is alweer goed bezig als de pater familias die aan vakantie toe is. Een grappige actiefilm met hoog entertainmentsgehalte en die zich totaal niet serieus neemt. Men lijkt te vergeten dat deze film vooral een komedie is. 3,5* net als de voorganger.

Na enkele jaren terug me op kerstavond prima vermaakt te hebben met het eerste deel had ik dan ook geen moeite om kerstavond deel 2 aan te slingeren. En aanvankelijk was ik wel enthousiast over een tweede deel waar ik het eerste erg goed kan waarderen, toch blijkt het dan wel weer erg moeilijk om zo'n vervolg een goede draai te geven.

Want ja, wat moet je eigenlijk bedenken voor zo'n tweede deel wat al niet bedacht is voor het eerste? En zo begint deel 2 eigenlijk niet anders dan de eerste met een beeld van het falende gezin waar Hutch in ieder geval zijn oude professie weer heeft opgepakt. Zoals duidelijk gaat het bergafwaarts met het gezin waarop men besluit op vakantie te gaan op een plek vol herinneringen voor Hutch, maar uiteraard is niets wat het lijkt en zijn problemen voor Hutchie praktisch onvermijdelijk. Toch is het allemaal verre van goed waar vooral de tweede vechtpartij aan de lamme kant is met het Saints Go Marching In melodietje. De makers willen kennelijk anders en komen ook met een nieuwe aanpak, veel meer de luchtige en humoristische kant op, toch werkt het voor mij niet en is het een zwakke afspiegeling van het ontzettend goede eerste deel.

Maar gelukkig zit er halverwege toch wat verbetering in waar Colin Hanks wel een goede verschijning is als de harde sheriff, jammer dat er niet meer verhaal om hem gecreëerd wordt want Wyat Martin is niet heel interessant. Kingpin Lendina is dan alweer een stukje beter, overigens neergezet door de haast onherkenbare Sharon Stone, dat die ook nog acteert. En ach, wanneer Hutch, zijn broer en vader andermaal de handen in één geslagen hebben om het gespuis wat manier te leren in een pretpark dat nagenoeg geleveld wordt is dat toch wel weer leuk en vermakelijk. En zo blijkt Nobody 2 naar een prima en gewelddadige climax toe te werken, toch zijn daar helaas ook weer enkele flauwe momenten aanwezig.

En zo blijkt deel 2 verre van het niveau te blijven wat we gewend zijn van de eerste film maar is het vanwege de explosieve actie toch best nog wel vermakelijk te noemen.