Alpha. (2024)

volledig

Nee, het is geen documentaire, maar dat vader en zoon Scholten van Aschat elkaar aanspreken met hun echte namen en ook hun achtergrond als acteur erin verwerkt wordt, voegt een extra dimensie van realisme toe. Botsende persoonlijkheden en perspectieven op rouwverwerking zorgen spelen zich af tegen een schitterend maar ongenadig Zwitsers landschap. Pieken en dalen. Letterlijk én figuurlijk. Voortreffelijk spel en schitterende fotografie nodigen uit tot zelfreflectie.

Lees meer.

In de Zwitserse bergen bezoekt Gijs [Gijs Scholten van Aschat] zijn zoon Rein [Reinout Scholten van Aschat] voor het eerst sinds de begrafenis van zijn vrouw. Een ongemakkelijke ontmoeting die je doet afvragen waarom Gijs niet direct huiswaarts keert. In plaats daarvan laat hij zich overhalen om met een groep van Reins vrienden een voettocht naar een bergtop te maken voor een afdaling per ski of snowboard. Tijdens die tocht komt de vader/zoon-relatie in een nieuw daglicht te staan. Gijs is een drammerige alfaman, Rein iemand die om onduidelijke redenen nog steeds geen duidelijke grenzen stelt. Hun relatie heeft meer weg van twee puberale broers dan van volwassenen en dat maakt het ondanks het goede spel van vader en zoon moeilijk om sympathie voor hen op te brengen. Van Ewijk compenseert met een paar indrukwekkende actiesequenties en prachtige beelden van de besneeuwde Alpentoppen van Douwe Hennink.

Misschien was het te koud om volle dialogen op te nemen. Voor mij te weinig echt spanning en drama. Het visuele aspect maakt het nodige goed, maar tekent ook voor mij het inhoudelijke gebrek in deze film.

Meestal mijd ik Nederlandse films een beetje want Nederland is geen groot filmland (België misschien wel) zodat ik het een gek soort patriottisme vind om ze te bezoeken, maar de trailer sprak me aan zodat ik besloot de film te willen zien. En ik werd niet teleurgesteld: de film is aldoor intelligent en interessant. De film is enigszins een survival-avontuur in de bergen, maar minstens zo spannend en zeker belangrijker is de psychische spanning tussen vader en zoon, welke onderlinge irritaties zich lijken te ontladen tot een strijd op leven en dood waarbij de film zowel verrassend als geloofwaardig weet te blijven. Daarbij is de film meesterlijk gefilmd en gemonteerd waardoor zowel de majesteuze, onherbergzame nauur van het berglandschap als de emoties en psychische strijd bijna voelbaar zichtbaar zijn gemaakt waartoe het medium film bij uitstek geschikt is. Kortom, ik vind het een hele goede film die niet zou hebben misstaan als Nederlandse inzending voor de Oscars.

Als ik naar Nederlandse films ga, is mijn verwachtingspatroon al heel erg laag. Omdat we gewoon teveel films maken, met vaak wel goede ideeen, maar te weinig middelen om het ook goed uit te werken, te produceren.

Alpha. Verraste me positief, een prima verhaal, goede acteurs, prachtig gefilmd….alleen waarom in vredesnaam in dit lelijke vierkante filmformaat?!

Zo zonde, alle moeite om in het hooggebergte te filmen bijna teniet gedaan. Ik vind het onbegrijpelijk, dat je jezelf zo in de voet schiet als filmmakers… Ik vermoed om dezelfde reden dat er achter Alpha. Een punt staat; eigenwijsheid (en we automatisch Hoofdletters kado krijgen…)

Vierkant 3:4 is allang niet meer origineel, wat ze ook beweren op de filmacademie. In het tijdperk Festen en de BlairWitch project was het even leuk.. anno nu (2024-2025) is het bijna eerder regel dan uitzondering dat het bioscoopscherm niet helemaal gevuld is….

Wat mij betreft de grootste zonde voor filmmakers, daarvoor is de bioscoop niet bedoeld!

Film met prachtige beelden van besneeuwde bergen en wat spannend verhaal. Maar ik had een film verwacht met dialogen over het spanningsveld tussen vader en zoon maar dat gebeurt totaal niet en dat vond ik een beetje jammer.

Prachtige film die ik keek in vliegtuig terug.

Ik was er niet bekend mee, waar de rust en prachtige beelden en de drama. Ja ik heb genoten tot het eind.

Hangt wellicht van je bui af, maar ik kwam op goede manier tot rust bij kijken van de film maar werd er wel helemaal ingezogen.

Het is ook bijna een fraaie natuurfilm met een verhaal