Thunderbolts* (2025)

Prima film, niets meer of minder. Verstand dus op nul en kijken. Nergens vernieuwend of origineel, aangezien we dit al vele malen hebben gezien, en ook beter; een echte Marvel dus. Waar ik me veel aan stoorde, is het feit dat ze het moraal behoorlijk door de strot proberen te drukken. Een serieus onderwerp als depressie met humor breed uitmeten in een superheldenfilm... niet echt gepast.

Als met al een verzorgde productie die me niet verveelde; voordeel van de twijfel dus.

Florence Pugh was voor mij genoeg reden om te blijven kijken. Verder ook wel aardig alleen snap ik de humor in dit soort films niet.

Ik kan mij heel goed voorstellen dat het gemiddelde van deze film steeds verder terugloopt omdat fans van Marvel/Avengers deze film als eerste hebben gezien en, als fan zijnde, de film (redelijk) goed beoordelen, maar dat de algemene filmliefhebber tot de conclusie komt dat dit alles behalve hoogstaand is. De karakters zijn vrij oninteressant omdat ze niet tot nauwelijks word uitgediept, het verhaal is voorspelbaar en de acteerprestaties zozo. Gaan we hier nu ook weer een hele reeks van krijgen? Ik hoop het niet. Als dat de bedoeling is, dan hebben de makers het behoorlijk verkeerd aangepakst.

Villains met diepgang, helden met humor.

Thunderbolts voelt als een welkome afwisseling op de vele middelmatige producties die Marvel de afgelopen jaren heeft uitgepoept. Dit heeft alles te maken met een creatieve villain, die feitelijk niet slecht is en die tevens depressie als onderwerp bespreekbaar maakt. Een gewaagde keuze, maar een keuze die gelukkig zeer goed uitpakt. Aan de nieuwe groep Avengers moest ik aanvankelijk een beetje wennen, omdat ik niet alle personages even goed kende. Dit ging met name om John Walker en Ava Starr. John kon ik mij nog herinneren uit Falcon and the Winter Soldier, maar die serie vond ik zo slaapverwekkend dat ik deze nooit afgerond heb. Via Google heb ik achterhaald dat Ava Starr eerder in Ant-Man and the Wasp verscheen. Bij mij waren met name de personages uit Black Widow en Bucky het meest bijgebleven.

Hoewel Marvel ook hier weer een aantal verplichte momenten voorbij moet laten komen zoals de momenten waarbij de Thunderbolts burgers redden van neervallend puin (hoe vaak is dit cliché al voorbijgekomen?), blijft de film goed overeind door het prima geschreven verhaal, de leuke personages die een prima chemie met elkaar hebben en ook een aantal humorvolle momenten die gelukkig niet te zoetsappig zijn. Het blijft zoete koek voor het grote publiek, maar gelukkig werd hier veel moeite geïnvesteerd in het neerzetten van een goede “slechterik”, een cruciaal element dat helaas in veel Marvel-producties ontbreekt.

In aanloop naar Avengers: Doomday ben ik nu alleen nog niet helemaal bij met The Marvels en Captain America: Brave New World, maar gezien de vele middelmatige recensies (vooral The Marvels wordt tot de grond toe afgebrand) weet ik niet zeker of ik mij hiertoe kan zetten.

4,0★