My First Film (2024)

My First Film is niet de eerste film van Zia Anger. My First Film is een film van regisseur en schrijver Zia Anger over de fabricage en mislukking van haar eerste film. De film trapt af met de volgende zinsnede: “This probably shouldn’t be a film… but it is“. Uit het eerste deel van de zin spreekt een dosis zelfkennis. Uit het laatste deel van de zin spreekt dan helaas een soort weerbarstige koppigheid om desondanks de wereld met haar product op te zadelen.

Anger is van de generatie filmmakers die dankzij de digitale techniek in staat is om tegen een microbudget films de wereld in te slingeren. Ik ken haar verdere werk niet maar las wel dat haar film met de titel "Always All Ways, Anne Marie" door meer dan 50 filmfestivals werd afgewezen. Als My First Film representatief is voor haar werk, dan begrijp ik al die afwijzingen heel goed.

In My First Film heet het hoofdpersonage Vita en zij is het alter ego van regisseur Anger. Vita sprokkelt 4500 dollar bijeen en zet een groep vrienden aan het werk die als acteur of als crewlid actief zijn. Het gaat niet van een leien dakje en de filmopnames zijn een ware nachtmerrie. Vooral het onderlinge gekissebis is daarvoor de reden. Uiteraard wil de film ook wat vertellen. Iets over artistieke inspiratie, iets over privé- en beroepsmatige crises, iets over een ongewenste zwangerschap en de geboorte van een persoonlijk kunstwerk, zijnde de film. Dan nog iets over het streven naar authenticiteit en dat je om authenticiteit te bereiken best een beetje mag dramatiseren en manipuleren. Jaja, het zijn interessante thema’s die hier bijzonder oninteressant worden uitgespit. Erg is het.

De film bestaat uit amateuristisch beeldmateriaal waar zelfs een matige found footage productie de neus voor zou ophalen. Toch kun je met amateurisme wegkomen. Anger noemt het gewoon experimenteel. Dan is het blijkbaar artistiek verantwoord. Ik trap daar niet in. My First Film is gewoon een vreselijk gedrocht, mevrouw Anger!