Megalopolis (2024)

Serieuze vraag, en absoluut niet kwaad bedoeld: had je deze film ooit een lage score kunnen toekennen?

Ach, ik ging ook vol hoop naar Avatar 2, maar dat werd een 1,5*. Gelukkig pakte dit wel goed uit.

My voices tell me I’m sane

Dat zou enig houvast moeten geven, want voor de rest is Megalopolis een knetter te gekke film!

Waar Coppola met The Godfather en Apocalypse Now juist alle tijd nam om het verhaal en de personages te introduceren wordt de kijker hier in de eerste 10 minuten overspoeld met ideeen, theater en een gross aan kleurrijke personages.

Megalopolis is geen speelfilm in de gekende vorm maar een borrelend vat vol ideeen gegoten in een geheel eigen vorm. Geen wonder dat de film bij menigeen geen aansluiting vindt. Het is ook allemaal erg theatraal van opzet.

Ik vind het echter heerlijk om mee te surfen op de chaos waarbij wat er de komende 10 minuten te gebeuren staat nooit te voorspellen is. Zo dendert de film het eerste uur onverminderd door en val je van het ene visuele hoogstandje in het volgende om dan toch in een wat rustiger vaarwater te komen. Thuis op de buis zal dit veel minder tot zijn recht komen dan op het witte doek.

Om het toch wat te duiden heeft de film qua aanpak wel wat weg van Cosmopolis en High-Rise. Ook twee films die de huidige tijd becommentarieren vanuit een hypergestileerde leefomgeving.

Shia le Boeff moet ook nog genoemd worden vanwege zijn geweldige rol. Verder is het een rariteitenkabinet vol bekende gezichten.

Voor nu een dikke 4,5*

Ben benieuwd wat herziening brengt nu de verrassing eraf is. Wordt de film beter of zakt mijn score wat in. Ik hoop daar snel achter te komen. Pluspunt is wel dat ik me volledig kan vinden in Coppola’s waarschuwing en wens voor een mooiere wereld. Dat we daar zelf over gaan, stemt mij echter weinig hoopvol….

Bedoel gewoon, zet het in het juiste topic met de gehele tekst en een geel sterretje. Ik vind dat zo irritant steeds dat je door wordt verwezen naar privé blogs of in dit geval een ander gedeelte van deze site. Zie het helaas steeds vaker op MM.

Als iemand de bioscoop uitloopt na het zien van Megalopolis en je zou moeten gokken dat die persoon 4,5 sterren zou geven, dan zou je statistisch gezien flink wat geld kunnen verliezen. Toch was ik na jouw bezoek zonder aarzelen all-in gegaan.

Vandaar mijn vraag, ik ben doorgaans een belabberde gokker.

Ik had vooraf wel goede hoop, maar door alle negatieve geluiden hield ik ook wel rekening met een eventuele tegenvaller. Youth without youth vond ik wat minder. Dus Coppola is niet altijd een garantie voor succes bij mij.

Jammer dat Coppola pas zo laat in zijn carrière met zo'n ambitieus droomproject komt. Had hij deze film decennia eerder gemaakt dan had dit misschien nog wat kunnen worden. Ik heb denk ik sinds Jupiter Ascending een ambitieuze film niet zo spectaculair uit de bocht zien vliegen. Dit komt gewoon erg pretentieus over allemaal, met vaak vreselijke dialogen en theatraal en in uiteenlopende stijlen spelende acteurs.

Het feit dat de acteurs volop mochten improviseren is denk ik nog wel de grootste doodsteek voor de film. Gecombineerd met een overdaad aan lelijke CGI en een te kleinschalige productie voor zo'n episch verhaal zorgt het voor een wereld die te camp en bizar is om je er vol in op zuigen, zoals denk ik wel noodzakelijk is voor een film met een dergelijke politieke boodschap.

Overigens vind ik wel dat de film een stuk meer respect verdient dan andere spectaculaire flops van de laatste jaren, zoals Joker: Folie à Deux en Cats. Coppola probeert in elk geval nog echt een ambitieuze film te maken en heeft echt zijn nek uitgestoken voor dit project, zelfs financieel. Ook is de film haast met niets te vergelijken. Maar dat neemt niet weg dat Coppola te veel onbegrijpelijke beslissingen neemt om meer dan misschien een glimpje van een goede film te zien, van de voice-overs tot de tussentitels en de onrustige editing. En dan gaat de film ook nog eens dik over de twee uur heen.

Overigens benieuwd wanneer Coppola met zijn Megalopolis Redux komt. Want er zitten nog wel een paar andere versies in verstopt.

Wat ik erg mooi vind is dat Coppola met deze film exact doet als wat hij in de film propagandeerd. De multimiljonair investeerd zijn vermogen in kunst/een betere wereld, net als het Voight personage op het eind doet. Megalopolis is zijn Megalopolis. Zijn gift aan ons.

gisteren in de pauze weggelopen.... een drol is een drol en op groot doek een drolXL..

geld toe zou je moeten krijgen ... en dat hij zn eigen geld erin stopt verbaast mij niks ... niemand zou dit financieren na babylon weer een een bagger film (ja ja niet van hem)... De kleren van de Keizer, durft dan niemand hem te wijzen op dwaling?... ... een Caligula remake maar met nog dunner script... Ik denk dat al die acteurs niet nee durfen te verkopen met in hun achterhoofd dat pulp fiction achteraf een pareltje was die niemand zag aankomen... Als je slaap problemen hebt zeker hierheengaan. Hudsucker proxy staging , alles al keer beter gedaan.

Eigenlijk is het wel een meesterwerk maar dat maakt de film nog niet goed.

Deze film kan ik in 1 woord samenvatten: interessantdoenerij. Er wordt een parallel met het verval van het oude Rome gemaakt maar het verhaal komt nooit op gang. Het is net geen camp, net geen serieuze film, het is niks. Veel citaten van klassieke dichters en wijsgeren als Petrarca en keizer Marcus Aurelius komen voorbij maar naar mijn idee vooral om te laten zien dat Coppola en de zijnen niet van de straat zijn.

Azul is de naam van een stuk van Osvaldo Golijov, de componist die voor de muziek en deze film tekent en waarvan ik ook een stuk denk te horen. Azul, blauw. De kleur van helderheid, kennis en inzicht. Dus zijn de klanken mooi. Geheimnissvoll, dromerig, helder en eenvoudig.

Maar tegen het eind ontspoort de muziek haast in een opzwepende kakofonie van geluiden, en buitelen de klanken over elkaar heen. Een ter ziel als mijn Woemi propt dan gauw haar oren dicht.

En zo vergaat het ook een beetje met de film. Het is veel, teveel wat Coppola in zijn Magnus Opus heeft willen stoppen. Een beetje megalomaan project, net als de polis die zijn niet begrepen visionaire architect op Ground Zero wil laten verrijzen. Niet een keer expliciet genoemd, maar voorbij flitsende beelden zijn een duidelijke vingerwijzing.

En zo kan je met de nodige kennis van de filmografie en geschiedenis vast heel wat meer uit deze wijds meanderende film poeren. De hoopvolle boodschap van Cesar Catalina aan het eind van de film: rechtstreeks overgenomen, zo niet gejat uit The Great Dictator van Chaplin. Alleen: waar Chaplin's speech tot een van de beste ooit gerekend wordt, krijgen we hier moeilijk te volgen quasi-intelligent geleuter over ons heen.

De klok waarop hij en zij staan: uit Metropolis van Lang, waar de mens tot slaaf gemaakt is van de aloverheersende tijd. De futuristische stad die Coppola laat zien lijkt ook wel heel erg op zijn voorganger van bijna honderd jaar geleden. Het populistische neefje komt op dezelfde manier aan zijn eindje als zijn illustere voorganger, Mussolini, die daarom ook even mag figureren.

Dat het de Verenigde Staten mogelijk net zo zal vergaan als het aloude Rome wordt ons direct al een begin van de film duidelijk gemaakt.

Hebben we onder meer nog Shakespeare, Marcus Aurelius, Ben Hur en vast nog vele anderen. Ik sleep Roel wel mee morgen, voor een tweede keer. Ik hou wel van een beetje puzzelen.

Echt, ik heb mijn best gedaan en ontdekte talloze verwijzingen naar de (film)geschiedenis, een meltpot aan citaten, een ratjetoe aan acteerstijlen, tenenkrommende dialogen, glinsterende decors, de geschiedenis van het Oude Rome in een hedendaags jasje, hoopvolle waarschuwingen, rollen die plotseling verdwenen waren.

En ik zat erbij en ik keek ernaar.

Geen touw aan vast te knopen.

MEGALOPOLIS - Fast Forward review

MEGALOPOLIS - Fast Forward review

Een pretentieus rommeltje, deze door Coppola zelf gefinancierde film over... tja, geen idee eigenlijk. Plot en thematiek zijn zo abstract en oninteressant uitgewerkt dat er geen brood van te bakken valt. De vage personages praten alsof ze Shakespeare voordragen, alleen zijn de dialogen zo slecht dat het al snel op de lachspieren werkt. De indrukwekkende cast kan er in ieder geval helemaal niets mee, evenmin als de kijker.

Vanmiddag voor de tweede keer geweest. Het blijft toch een bijzondere film. Het is allemaal best wel theatraal en Coppola zet al dan niet gewild de conventionele vertelstructuur over boord. Zo presenteerde hij een overdaad aan ideeën, citaten en concepten op een manier die lang niet door iedereen gewaardeerd zal worden. Voor een spannend verhaal of drama hoef je niet te gaan.

Visueel, en daarmee doel ik op cameravoering en editing, had het allemaal best nog wat scherper en moderner gemogen. Aan de scenes in de disco en in Madison Square Garden merk je wel dat we hier met een regisseur op leeftijd te maken hebben, maar de scenes waar Cesar zich overgeeft aan drank en drugs hebben dan juist weer een heerlijk 60's sfeertje en doen denken aan de nooit afgemaakte film L'enfer van Couzot. Het is in ieder geval geen moment saai op dat vlak.

Daarom blijf ik erg enthousiast over deze film. Het is in ieder geval weer iets anders. Met 9/11 en de winst van Musk en Trump heeft het veel weg van een hedendaags commentaar, maar bedenk je dan eens dat Coppola dit allemaal in 1980 al bedacht had. Bewonderenswaardig.

En wat betreft zijn boodschap, de verkiezingsuitslag in Amerika maakt duidelijk dat zijn waarschuwingen aan dovemansoren zijn gericht....

4,5 blijft staan.

Van Megalopolis - ikruikversemosterd:

"Megalopolis, het grote droomproject van Francis Ford Coppola. Dit is wat ik eerst zie: een klunzige vergelijking tussen het oude Rome en moderne New York, amateuristische verkleedpartijen, Shia LaBeouf met ongemakkelijk dunne wenkbrauwen en Jon Voight die verdwaald over de set stommelt. De dialogen klinken als hoogdravende filosofische stellingen. En ik ben geen expert op het gebied van decorontwerp maar de wereld van Megalopolis ziet er akelig goedkoop uit.

Presteert Coppola hier nou onder zijn kunnen? Is deze chaos echt bedacht en uitgewerkt door de man achter The Godfather, The Godfather II, Apocalypse Now en The Conversation?

En dan ineens klikt het.

Het gebeurt zo rond het (satirische bedoelde) optreden van Vesta Sweetwater. Waarom kan ik niet verklaren maar vanaf dan bloeit Megalopolis open als de grootse psychedelische ideeënfilm waar Coppola decennialang aan heeft zitten schaven. Het moderne New York en oude Rome komen tot elkaar. Adam Driver presenteert zich weer eens als de betere acteur van zijn generatie. Aubrey Plaza kan meer dan sarcastische komedie. Zelfs de dunne wenkbrauwen van LaBeouf irriteren niet meer.

Megalopolis blijft een doorgeslagen en warrige denkoefening over onder meer kunst en de staat van onze wereld, een surreële gedachtestroom waarin heden, verleden, toekomst en nog veel meer thema’s enthousiast over elkaar heen struikelen. Maar ik kan evenmin zijn uniciteit ontkennen. Gevoelsmatig is Megalopolis Coppolas persoonlijkste en meest spirituele film.

Als hij hierna echt met pensioen gaat neemt hij in ieder geval op zijn manier afscheid."

Om Metropolis te kunnen duiden helpt het als je Coppola’s biografie hebt gelezen. Met name zijn ideeen rond Zoetrope begin jaren 80 zie je in de film terugkomen. Een vrijplaats voor creativiteit en saamhorigheid. De enige plek waar ooit zelfs de vakbonden instemden om voor niks te werken (Toen Coppola door het wegvallen van een Europese subsidie in financiele nood kwam. )

The Path to Paradise - Sam Wasson | Broese - Utrecht

Wat was dit voor gedrocht? New York, overduidelijk, maar dan als New Rome. Ofzo. Als alleogie op het huidige Amerika. Op zich is het leuk en boeiend om een oud verhaal te gebruiken voor een visie op het heden of juist oude zaken naar nu te verplaatsen, maar dit was het allemaal net niet en keek ik vooral naar New York met enkele mensen die een verkleedfeest houden; geen moment overtuigde die wereld. Al droeg Emmanuel wel mooi jurken. Belangrijk pijnpunt was dat het allemaal zo overduidelijk werd gebracht. In zijn Godfather Part II waren zijn ideeën over Amerika als immigrantenland dat zich langzaamaan in zichzelf keert veel subtieler en dus veel beter. In deze Megalopolis wordt het af en toe door Laurence Fishburne letterlijk gezegd. Erg irritant.

Grootste pijnpunt echter is dat de film nooit gaat leven. Dialogen worden eerder gedicteerd dan inlevend uitgesproken. Ik keek naar toneel, niet naar film laat staan naar iets dat echt zou moeten zijn. Daardoor boeiden verhaal en personages me geen moment en was deze film echt een saaie drol vanaf het eerste ogenblik. Coppola zal er vast van alles mee bedoelen (en blijkbaar zaten er allerlei verwijzingen naar films - ik herkende enkel The Third Man) maar het kon me werkelijk niets interesseren.

Enfin, af en toe nog wel een aardig plaatje en ik durf Coppola uit respect voor zijn werk uit de jaren 70 ook niet de laagste score te geven. 0,5*

Je haalt nu precies de reden aan waarom deze film zo'n ontzettende mislukking is. Met uitzondering van wat linkse figuren is werkelijk niemand geïnteresseerd in de politieke mening van een Francis Ford Coppola (of een Leonardo DiCaprio, Ellen DeGeneres, Tom Hanks, etc.). Dat geforceerde link leggen tussen een eigengemaakte fantasiewereld en de echte wereld in een poging mensen daarmee te beïnvloeden hangt mensen de strot uit. Francis "ik weet het beter dan iedereen" Coppola is een simpele regisseur en meer niet. Wat dat betreft was de overwinning van Trump ook een overwinning voor de mensheid. Als je iemand niet kunt vertrouwen dan zijn het wel degene die uit de hoek van Hollywood komen en laten dat nu net allemaal Democraten zijn.

Toch heeft Coppola met zijn Zoetrope Studio laten zien dat het werkt. Zie hierboven ook mijn link naar zijn biografie.

En de overwinning van Trump doet de beschaving enkel harder naar de sfgrond rennen. Ik vind het echt onbegrijpelijk dat de mens nog steeds niet snapt dat de aarde heel rap naar de klote gaat. Dat alles komt met mensen als Musk en Trump in combinatie met AI enkel in een stroomversnelling. Zij hebben hun hele leven niks anders gedaan dan andere mensen uitbuiten.

En dan verzetten die Trumpaanhangers zich tegen de elite, terwijl ze Musk aan de macht hrlpen, wiens masterplan is om met een klein clubje superrijken naar Mars te verkassen, omdat hij de aarde al heeft opgegeven. De ironie….

Nee, laten we vooral geen lering trekken van de lessen uit het verleden….

Aan de recensies te lezen lijkt de film een beetje op geest van Trump

Juist het tegenovergestelde.

When a candidate for public office faces the voters he does not face men of sense; he faces a mob of men whose chief distinguishing mark is the fact that they are quite incapable of weighing ideas, or even of comprehending any save the most elemental…

So confronted, the candidate must either bark with the pack, or count himself lost. His one aim is to disarm suspicion, to arouse confidence in his orthodoxy, to avoid challenge. …

All the odds are on the man who is, intrinsically, the most devious and mediocre — the man who can most easily adeptly disperse the notion that his mind is a virtual vacuum.

The Presidency tends, year by year, to go to such men.

As democracy is perfected, the office of president represents, more and more closely, the inner soul of the people. On some great and glorious day the plain folks of the land will reach their heart's desire at last and the White House will be adorned by a downright moron.

H.L. Mencken, 1921

Wat een onbeschrijfelijke puinzooi.

Leeg en megalomaan tegelijk. En dat met zo'n cast.. en met Coppola!

What were they thinking.

Held!

Francis Ford Coppola reacts to winning worst director at the Razzies for MEGALOPOLIS:

"I am thrilled to accept the Razzie award in so many important categories for @megalopolisfilm , and for the distinctive honor of being nominated as the worst director, worst screenplay, and worst picture at a time when so few have the courage to go against the prevailing trends of contemporary moviemaking!

In this wreck of a world today, where ART is given scores as if it were professional wrestling, I chose to NOT follow the gutless rules laid down by an industry so terrified of risk that despite the enormous pool of young talent at its disposal, may not create pictures that will be relevant and alive 50 years from now.

What an honor to stand alongside a great and courageous filmmaker like Jacques Tati who impoverished himself completely to make one of cinema’s most beloved failures, PLAYTIME! My sincere thanks to all my brilliant colleagues who joined me to make our work of art, MEGALOPOLIS, and let us remind ourselves us that box-office is only about money, and like war, stupidity and politics has no true place in our future."

Zelfreflectie komt niet in zijn woordenboek voor, of wel? Wat een lachwekkende opmerking met als hoogtepunt "...may not create pictures that will be relevant and alive 50 years from now" .

We gaan het zien. Ik verwacht toch echt dat Megalopolis over 50 jaar een grotere fanschare heeft dan Madam Web, Twisters of Despicable me 4..